دانلود آهنگ جدید

بایگانی‌های دانلود آهنگ ایرانی - صفحه 5 از 42 - دانلود آهنگ جدید - میم موزیک

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
پنج شنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۷


موسیقی ما- شب گذشته مراسم رونمایی آلبوم موسیقی «تمام شد» با آهنگسازی «اردوان طاهری» و شعر و دکلمه‌ی «بهاره رهنما» در باغ تشریفات یکتا با حضور بزرگانِ موسیقی و هنر چون شهرام ناظری، محمد علی بهمنی، قطب‌الدین صادقی، علیرضا بدیع، مجید ملانوروزی، سروش قهرمانلو و روزبه نعمت‌الهی رونمایی شد.

این آلبوم را موسسه فرهنگی و هنری «نوخسروانی باربد» منتشر کرده و قرار است عوایدِ‌ آن را به انجمن زنانِ سرطانی سرپرستِ خانوار تعلق گیرد. «بهاره رهنما» مدتی است علاوه بر حضور در عرصه‌ی هنرهای نمایشی، در زمینه‌ی انتشارِ آلبوم نیز فعالیت می‌کند و در جدیدترین تجربه‌اش آلبومی منتشر کرده است که شامل ۹ شعر و دکلمه است. او در بخشی از این مراسم گفت: «من پیش از این نیز در آثاری اشعارِ دیگران را دکلمه کرده بودم و دوستان پیشنهادهایی در این زمینه به من می‌دهند؛ اما آلبوم «تمام شد» از آنجا که بر اساسِ اشعارِ خودم شکل گرفته و از آن طرف قرار بود عوایدِ آن به خیریه‌ی «فرهاد» تعلق بگیرد، برای خودم حال و هوای دیگری داشت؛ ضمن آنکه استاد بهمنی یکی از مشاوران ما در طول مراحل تولید آلبوم بوده است و به همین مناسبت از او تشکر می‌کنم.»

«رهنما» پیش از این در اثری با نام «هفت صدا» با آهنگسازی «اردوان طاهری» به همراه محمدعلی بهمنی، قطب‌الدین صادقی، مریم زندی و چند نفر دیگر حضور داشته است و «تمام شد» تجربه‌ی مستقلِ‌ او در این زمینه است. او همچنین قرار است پرفرورمنس این مجموعه را به صورتِ یک عاشقانه‌ی تک‌نفره اجرا کند.

این بازیگر قبل‌تر درباره‌ی انتخابِ نامِ این اثر به سایت «موسیقی ما» گفته بود: «این آلبوم به نوعی پایانی بر دوره‌ای از نوشتن و اشعار خصوصاً عاشقانه من است و وارد فصل جدیدی شده‌ام. به همین دلیل اسم «تمام شد» را برایش انتخاب کرده‌ام.»

 در بخش دیگری از این مراسم نماینده موسسه خیریه فرهاد به این مساله اشاره کرد که این بازیگرِ سینما، سفیر این موسسه است؛ نهادی که حامی زنان مبتلا به سرطان و سرپرست خانوار است: «ما فعالیت هایی در سراسر کشور داریم و البته تمرکزمان بیشتر در استان تهران است. امیدواریم با دست‌گیری‌های شما کمک حال مردم عزیزمان باشیم.»

آلبوم موسیقی «تمام شد» شامل ۱۰ قطعه با نام‌های ما انتخاب می‌شویم، تمام شد، هوایت را از من گرفته‌ای، مرا به قعر آب‌ها بازگردان، شعر را گم کرده‌ام، همین، نترس من بودم، ماه را به من بده، یک شب به خیر تو، امتداد دارد.


موسیقی ما – سرانجام تاریخ انتشار آلبوم «ایوب صادقی» مشخص شد. مجموعه آثار این خواننده به نام «به چشم‌های تو سوگند» هفته آخر مرداد به همت شرکت «صدای هنر» در بازار توزیع می‌شود. قطعات این مجموعه با ترانه‌های «محمدرضا یار» توسط ابوالفضل صادقی‌نژاد و امید داورزنی ساخته شده است. تنظیم قطعات هم بر عهده فردین خلعتبری، غلامرضا صادقی، امید داورزنی و احمد میرمعصومی بوده است. اما آلبوم به چشم‌های تو سوگند در حالی منتشر خواهد شد که تا کنون چند مرتبه این اثر تا آستانه ارائه به بازار موسیقی هم پیش رفته بود. اما به دلیل دقت نظر ایوب صادقی و عوامل اثر، بازنگری‌هایی روی بخش‌های مختلف اثر صورت گرفته است.

نکته خبرساز این آلبوم هم تیزری است که برای آن تهیه شده است در تیزر این آلبوم برای اولین‌بار شاهد حضور «سالار عقیلی» و «رضا صادقی» هستیم. دو هنرمند سرشناس موسیقی ایرانی و پاپ که تا کنون در تیزر آلبوم هیچ هنرمندی حاضر نشده بودند و حمایت جالب و متفاوتی از اثر ایوب صادقی انجام داده‌اند. از سوی دیگر قرار است در هفته پایانی مردادماه مراسم رونمایی از این اثر در یکی از مراکز بزرگ فرهنگی هنری تهران برگزار شود.

در ادامه می‌توانید تیزر آلبوم «به چشم‌های تو سوگند» با صدای ایوب صادقی را ببینید و دانلود کنید.


از ۲۲ مرداد تا اول شهریور ماه

برنامه های دوازدهمین جشنواره موسیقی جوان اعلام شد

موسیقی ما – جدول نهایی برنامه‌های دوازدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان و اسامی راه‌یافتگان به مرحله پایانی بخش حفظ کل ردیف موسیقی ایرانی در این جشنواره اعلام شد. رقابت بین شرکت کنندگان در این جشنواره از ۲۲ مرداد در فرهنگسرای نیاوران آغاز می شود و تا ۱ شهریور ۱۳۹۷ در این فرهنگسرا ادامه دارد، این رقابت از ۶ شهریور تا ۱۷ شهریور ۱۳۹۷ در تالار رودکی، در حضور هیئت داوران تداوم می یابد.

این دبیرخانه در بخش دیگری از اعلام خود، اسامی راه‌یافتگان به مرحلۀ نهایی بخش حفظ کل ردیف دوازدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان را اعلام کرد. بر پایه این اعلام شرکت‌کنندگان در این بخش می‌بایست حداقل به یکی از روایت‌های معتبر و شناخته‌شده از ردیف موسیقی ایرانی، که به طور رسمی منتشر شده باشد، تسلط و احاطۀ کامل داشته باشند و بتوانند در تمامی دستگاه‌ها و آوازهای موسیقی کلاسیک ایرانی، بر اساس نظر هیئت داوران، به اجرای بداهه نیز بپردازند.

اسامی افراد منتخب و راه‌یافته به مرحلۀ نهایی این بخش در پایگاه اطلاع‌ رسانی انجمن موسیقی ایران به نشانی www.nay.ir و جشنوارۀ ملی موسیقی جوان به نشانی www.javanmusicfestival.com هم‌اکنون قابل مشاهده است.

برنامه ها و روزهای اجرای برنامه های جشنواره نیز در نشانی های اعلام شده، به صورت جدول قرار داده شده است.


 موسیقی ما- «امیر عباس ستایشگر» – آهنگساز و نوازنده ی موسیقی اصیل- در نامه‌ای به وزیر ارشاد به عملکرد بنیاد رودکی انتقاد کرد. او در نامه‌ی خود به وزیر آورده است:‌ ​ 

جناب دکتر سید عباس صالحی
وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی
 
با سلام و احترام
همانطور که مستحضر هستید،بخش عمده ای از هنرمندان موسیقی در انتخابات ریاست جمهوری همراه و همدل با دولت تدبیر و امید بودند و امروزه با وجود فشارهای سیاسی و اقتصادی هنوز ریسمان این همدلی گسسته نشده است.اهالی موسیقی همواره خود را در کنارِ دولت به عنوان یک بازوی اجرایی و تاثیرگذار در حوزه­ی هنر میداند،اما برخی از بی معرفتی ها و گستاخی ها آنان را دلزده و دلسرد از ادامه­ی راه و یا پشیمان از مسیر انتخابی می کند.روزی که شما به عنوان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از مجلس محترم رای اعتماد گرفتید در توییت شخصی خود نوشته­ی را منتشر کردید که برای من سرشار از دلخوشی و خوشحالی بود.”یکه و تنها شب تار و خطر/ راهی خلوتگاه عنقا شدم خدایا یاریم کن تا صداقت را قربانی سیاست نکنم”نگاهی عرفانی و بویی از ابوسعید ها و خرقانی ها را به مشام می رساند و تا به امروز وقتی سخنان  و تعابیر شما را دنبال کردم چیزی جز آن حالِ خوش ندیدم.اما متاسفانه این نگاه در مدیریت های تحت نظر حضرتعالی موج نمی زند.

شما بهتر از هر کسی می­دانید که اهل هنر (مخصوصا در رشته ی کاری من و فضای موسیقی دستگاهی و تخصصی) چیزی جز “احترام” و “هنر”طلب ندارند اما در بنیاد رودکی که مهمترین سالن های کنسرت در اختیار آن است این دو خصوصیت گمنام و کمیاب است.

جناب وزیر!در بنیاد رودکی همه چیز به “پول”ختم می شود.نگاه مادی بر نگاه فرهنگی غالب است و این از خط فکر ما جداست.همه می دانیم که در چه شرایط سخت اقتصادی زندگی می کنیم و کشورمان در چند جبهه ی مختلف سیاسی در حال مبارزه ست.آن روزگاری که اوضاع مخاطبان و مردم شهرِ من به اصطلاح “خوب”بود ،وضعیت اقتصادی موسیقی سنتی ایران “بد”بود ،وای به حال امروز که حتی فروش بلیط های یک سالن کوچک ۲۰۰ نفره با “شاید و اما و اگر” همراه است.من می دانم که شرایط ناخوش احوال اقتصادی گریبان گیر دولت و در نتیجه زیر مجموعه های آن نیز هست و مرکزی مانند بنیاد رودکی چاره ای ندارد جز آنکه درآمد زایی های متداولتری برای سرپا بودن خود داشته باشد.اما این بیچارگی دارد به رسوایی می کشد.یک روز در تالار وحدت رونمایی خودرو بر پا می شود.روز دگر تالار در اختیار لوازم های  آرایشی بهداشتی قرار می گیرد  اما با این احوال از ۱۰۰۰ تومن برای گروه های کوچک فرهنگی کوتاه نمی آیند.چندی پیش مدیرعامل محترم بنیاد در گفتگویی اعلام کردند که کارهای درامد زای بنیاد در روزهایی بوده که سالن به اصطلاح خالی و در رزرو گروهی نبوده است اما هر بار که برای رزور سالن به آنجا مراجعه می شود با نگاهی به لیستها در می­یابی که اکثر روزها “پُر”است  و  همچنین مدعی آن بودند که  حمایت های مختلفی از گروه ها شده تا جایی که اعلام آمادگی به انتشار لیست گروه های حمایت شده کردند.چه خوب می شود اگر این لیست در اختیار رسانه ها قرار گیرد تا خط و ربط حمایت ها مشخص شود.

آقای دکتر صالحی؛ موضوع فراتر از اینهاست.یک مدیر فرهنگی باید بداند که اگر کاربری و تعاریف همیشگی یک نهاد را تغییر دهد ،لطمه ی بزرگی به جایگاه آن زده است.اجازه بدهید برایتان مثالی بزنم:میدانید سالها نمازِ جمعه­ی تهران در دانشگاه تهران برگزار می گردید. بعد از مدتی مصلی تهران ساخته شد و در بخشی از آن امکان بر پایی نماز جمعه مهیا گردید اما همچنان این برنامه در دانشگاه برگزار می شد.میدانید چرا؟چون نمی خواستند دانشگاه تهران تبلور سیاسی خود را از دست بدهد.حرکت های اقتصادی سطح پایین و نگاه ماشین حسابی به تالار وحدت ،تبلور یک نهاد فرهنگی را خدشه دار می کند و این خطرناکترین وضعیت موجود است.

شما شاید به دلیل مشغله های مهم روزمره و همچنان سیاست گذاری کلان فرهنگی با مسائلی از این  جنس دست و پنجه نرم نکرده باشید اما من حدود ۲۰ سال است در راهرو ها و ساختمان دفتر موسیقی و بنیاد رودکی استخوان ترکانده ام.همین چندی پیش اجرایی در مجموعه­بنیاد برپا داشتیم و موارد مطرح شده را از نزدیک لمس کرده ام.

شاید شما گزارش­هایی را مطالعه می­فرمایید که از مدیران تحت امر خود دریافت کرده اید اما حقیقت واقعی دراینباره در دل اهل موسیقی ست.من پیشنهاد میکنم برای آنکه حقیقت را بیابید فردی مطمعن را در لباس ناشناسی برای برگزاری یک کنسرت موسیقی روانه ی این کارزار کنید و بعد صحبتهایش را بشنوید! ما در این تنگنای رخوت و شش درِ تنهایی راهمان مشخص است و پر قدرت تر از همیشه به پیش می رانیم و بارها در بزنگاه های سیاسی و تاریخی همراهی خود را با دولت نشان دادیم .حال به قول داستان دفترِ آخرِ مثنوی:”ما همه کردیم کارِ خویش را/جان به قربانت بجنبان ریش را”

در انتها باید عرض کنم،با تمامِ این بی مهری ها هنوز با دولت و وزارت خانه ی تحت امرتان مهربانیم و بهتر است فرموده ی شریفی از پیامبر اسلام (ص) را با خود زمزمه کنیم که:” عَدلُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ سَبعینَ سَنَةً قِیامِ لَیلِها وَصِیامِ نَهارِها”(مشکاة‏الانوار_طبرسی_ص ۵۴۴) .اقای دکتر صالحی شما وزیرِ فرهنگِ دولتِ تدبیر و امید هستید،از شما خواهش می­کنم  وزیرِ فرهنگِ دولتِ تدبیر و امید باقی بمانید.
  
 
والحَمدللهِ اولا وآخرا
امیرعباس ستایشگر
آهنگساز-منتقد موسیقی
 


موسیقی ما – از نقطه‌‌ آغازِ موسیقی راک بعد از انقلاب ایران در میانه‌‌ دهه‌‌ هفتاد شمسی تاکنون بیش از بیست سال گذشته که طی این بیست سال طیف‌‌‌های مختلفی به راکر‌‌‌های اولیه اضافه شده‌اند؛ طیف‌‌‌هایی که کم‌و‌بیش پا جای پای همان‌‌‌ها گذاشته‌اند. موسیقی‌‌ آن‌ها مثل اکثر دهه هفتادی‌‌‌ها تلاشی برای بازتولید ایده‌‌ «راک واقعی» بود؛ آنچه با دیستُورشِن، بلندی صدا، سرراستی و صراحت لهجه پیوند داشت. در کنار این طیف‌‌‌های قدیمی، چند سالی است صدای یک جریان تازه شنیده می‌‌‌شود. جریانی که از این پس آن را جریان «ایندی‌‌‌بندها۱» می‌نامیم.
 
ایندی‌بندها از چند سو با نخستین موج موسیقی راک پس از انقلاب که از مؤلفه‌‌‌های جا‌افتاده‌‌ موسیقی راک استفاده می‌‌‌کرد، متفاوت‌اند. موسیقی ایندی‌بندها نه مثل گروه‌‌‌های راک اولیه دارای عناصر درونی سرراست است، نه آنچنان متأثر از جریان پیش از خودش به وجود آمده‌‌ و نه حتی تیپ و قیافه‌‌‌های خود و مخاطبانش‌‌ شباهتی به راکرهای اولیه دارد. در عین حال، همانندی‌هایی میان نسل جدید و نسل پیشین وجود دارد.
 
هم جریان راک و هم جریان ایندی وابسته به هنرمندان و گروه‌‌‌های مستقل است؛ گروه‌‌‌هایی که در جریان اصلی موسیقی ایران نبوده و نیستند. موسیقی برای هر دو، نه مثل پاپ‌‌‌ها تفننی و پول‌‌‌ساز است و نه مثل کلاسیک‌‌‌ها جدی و هنری. هرچند حاوی مؤلفه‌هایی از پاپ و کلاسیک هستند، اما در هیچ‌‌‌یک از آن دو گونه قرار نمی‌‌‌گیرند. هر دو جریانِ راک و ایندی، زیرِ چترِ سبکِ راک قرار دارند. متن حاضر تلاشی در جهت شناخت ایندی‌بندها و شناسایی تفاوت‌های این جریان با راک‌ها (و آلترناتیوها) است. ۲
 

  • * راک یا ایندی؟

هیچ‌‌‌گاه تمام طیف‌‌‌هایی که در اقلیت قرار گرفته‌‌‌اند، حتی در یک محیط یکسان تجربه‌های یکسانی را از سر نمی‌‌‌گذرانند. اگر هر دو جریان راک و ایندی را اقلیت بدانیم، وجوه اشتراک این اقلیت‌‌‌ها، توجه ما را به تبعیض‌‌‌هایی که برای هر دو جریان وجود دارد جلب می‌‌‌کند، اما توضیحی درباره‌‌ تجربه‌‌ در اقلیت بودن نمی‌‌‌دهد.
 
هر دو طیف، هیچ‌‌‌وقت در صحنه‌‌ اصلی موسیقی ایران قرار نگرفتند؛ چراکه نه اجازه‌‌ اجرای زنده و انتشار آلبوم به آن‌‌‌ها داده شد و نه موسیقی‌‌‌شان از جنسی بود که به خودیِ خود بتواند جمع گسترده‌‌‌ای را جذب کند. این تبعیضی است که بر سر هر دو جریان آوار شده؛ اما وجه افتراقِ اقلیت بودن، کماکان سر جای خود باقی است. تجربه جریان موسیقی راک از اقلیت بودن را نمی‌‌‌توان با تجربه‌‌ جریان ایندی یکسان دانست.
 
قرار گرفتنِ دو جریانِ راک و ایندی در «دو موقعیت زمانی مختلف» و «ایده‌‌‌های غیرمشترک در هدف از ساخت موسیقی» دو شقی هستند که وجوه تمایز این جریان‌ها را توضیح می‌دهند. مورد نخست به این نکته اشاره دارد که آنچه راک‌‌‌ها (و آلترناتیوها) در دهه‌‌ هفتاد تجربه کردند، یک فضای خفقان مطلق برای موسیقی بود. آن زمان برگزاری کنسرت هنوز یک امر معمول و جا افتاده نبود. تلاش برای تولید موسیقیِ ناشناخته و نُو [و از اساس غربی] هم به همان شکل عجیب بود. بنابراین تمام تلاش یک گروه راک، صَرفِ شناساندن و توضیح دادنِ خودش می‌‌‌شد.

اما زمانی که ایندی‌‌‌بند‌‌‌ها راه موسیقی را پیش گرفتند، بسیاری از موانعِ پیشین، از سر راه‌شان برداشته شده بود. جریان ایندی هیچ‌‌‌وقت مجبور نبود برای توضیحِ عجیب بودن موسیقی‌‌‌اش تلاش کند، چراکه نسل قبل از او، توضیحات را داده بود. بنابراین قرارگرفتن در دو موقعیت زمانی مختلف و به تبع آن، درگیری با دغدغه‌‌‌های غیرهمسان، نخستین فرق در تجربه‌ اقلیت بودن است.
 
شق دومِ تفاوت در تجربه، در ارتباط با تفاوت‌‌‌های ماهوی ایده‌‌‌های ساخت موسیقی بین راک‌‌‌ها و ایندی‌‌‌ها است. راک‌‌‌ها (و آلترناتیوهایی) مثل «اوهام» و «کاوه یغمایی» و «میرا» و «راز شب» و… موسیقی که دوست داشتند را بدون توجه به جریان اصلی تولید می‌‌‌کردند. رویه‌‌ تولید اثر در ایندی‌هایی مثل «سه نقطه»، «مون‌‌‌هد»، «ماخولا»، «کلاغ‌‌‌ها در باران»، «ماهان فرزاد»، «امیرعلی محبی‌نژاد»، «بادزنگ»، «بالزن» و… هم از همان ایده پیروی می‌‌‌کند، اما رویکرد آن‌‌‌ها به خلاف جریان بودن، سراسر متفاوت است. گروه‌‌‌های راک نخستین، از خلاف جریان بودن‌‌ به مثابه ابزاری تبلیغاتی برای شنیده شدن استفاده می‌‌‌کردند. اما ایندی‌‌‌بندها از اساس نمی‌‌‌خواهند به آن شکل شنیده شوند.

آن‌‌‌ها بیشتر به دنبال مخاطب خاص و هم‌حسِ خودشان هستند. به همین دلیل گروه‌‌‌هایی مثل «کلاغ‌‌‌ها در باران» و «بر روی امواج»، آلبوم‌‌‌های بدون‌‌‌کلام‌‌‌شان را که به راحتی می‌‌‌تواند مجوز انتشار بگیرد، به صورت زیرزمینی منتشر می‌کنند و برای «مون‌‌‌هد» و «سه نقطه» و «بادزنگ» و… همین که تعدادی از آلبوم‌‌‌هایشان به دست مخاطب برسد، کافی است.

نکته این‌جاست که موسیقی‌‌‌دان‌‌‌هایی که به هر دو جریان تعلق دارند، به دقت در شکل عرضه‌‌ آثارشان تمایز می‌‌‌گذارند. به عنوان نمونه می‌‌‌توان به «فرشاد فزونی» و «نیما رمضان» اشاره کرد. هر دوی آن‌‌‌ها با حضور در گروه‌‌‌های «کاربن» و «کامنت» به جریان راک تعلق دارند، اما وقتی می‌‌‌خواهند موسیقی ایندی‌‌ عرضه کنند، ترجیح می‌‌‌دهند اجرایی کوچک در قالب «کج‌‌‌شنبه‌‌‌های هنوز» داشته باشند؛ اجرایی برای یک شب، در سالن تئاتری با ظرفیت محدود. بنابراین تجربه‌‌‌ی راک‌‌‌ها از اقلیت‌‌‌بودن، به تضاد با محیط و ارائه‌‌ موسیقی عامه‌پسند۳ و خاص راجع است، اما ایندی‌‌‌بند‌‌‌ها با تمایل به قرارگیری در اقلیت، به ساخت آثار فردی‌‌‌تر، خلوت‌‌‌تر و مستقل‌‌‌تری گرایش دارند.
 

  • * ایندی چیست؟ ایندی‌‌‌بند کدام است؟

واژه ایندی در دهه هشتاد برای کمپانی‌‌‌های ضبط مستقل (Independent) به کار می‌‌‌رفت. پس از مدتی، ژانر آثار منتشر شده این کمپانی‌ها همین نام را به خود گرفت. همه شرکت‌های مستقل بودجه‌ محدود داشتند، کوچک بودند و به هنرمندان آزادیِ کامل در تولید می‌‌‌دادند. ایندی کوتاه شده واژه «ایندِپِندِنت» است و پیش از این‌که معرفِ سبک مشخصی باشد، نشانه‌‌ نوعی رویکرد موسیقایی است. به همین دلیل گروه‌هایی که پیش‌تر نام بردیم از نظر سبک (Style) با هم شباهتی ندارند و از «کلاغ‌ها در بارانِ» پُست راک تا «بادزنگِ» الکترونیک راک و «ماخولا»ی ایندی پاپ در دسته‌بندی‌مان هستند. ما در این متن ایندی را به همین معنا به کار برده‌ایم. در ادامه سعی می‌کنیم درباره ریشه جریان ایندی در ایران صحبت کنیم. درباره پایه‌های شکل‌گیری جریان ایندی در ایران چندان صحبت نشده، اما می‌توان با چند مشاهده کلی، دربار‌‌‌ه‌‌‌اش احکامی داد.
 
پس از فراگیری اینترنت در ایران، می‌بایست تولید انواع مختلف موسیقی راک را چندتکه، ناهمگن و جزیره‌وار در نظر گرفت. چراکه بخش‌ها و سبک‌‌‌های مختلف راک ایران، از کنار هم قرار دادن تکه‌هایی از گذشته خودش نمی‌آیند. در شکل‌‌‌گیری هر سبک، بیشتر علایق شخصی هنرمند و عوامل بیرونی دخیل بوده تا عوامل درون‌زای صحنه موسیقی راک. بنابراین تحلیل یکپارچه‌‌ راک ایران نه سخت، که غیرممکن است. تصور یکپارچگی برای موسیقی راک ایران فقط زمانی امکان‌‌‌پذیر است که در متن و زمینه‌‌ بزرگتری از آن سخن بگوییم؛ آن را در قالب یک موسیقی جهانی ارزیابی کنیم و از تحلیل محلی و منطقه‌‌‌ای‌اش صرف نظر کنیم.
 
ایندی‌‌‌بندها حداقل در صدادهی سبکی، نسبت چندانی با راک‌های دهه‌‌‌های هفتاد و هشتاد ایران ندارند. اگر تأثیری از «اوهام»، «کاوه یغمایی»، «میرا» و… در آن‌‌‌ها دیده می‌‌‌شود، نباید محل بحث باشد؛ چراکه تأثیرپذیری از راک‌‌‌های دهه هفتاد و هشتاد ایران، در ایندی‌بندها عمومیت ندارد. ایندی بندها ادامه‌‌‌دهنده‌‌ هیچ چیزِ از پیش ریل‌گذاری‌شده‌ای نیستند. از سویی به فراخور زمانه‌شان به وجود آمده‌اند و از سوی دیگر، اغلب اوقات از جایی غیر از موسیقی ایران تغدیه می‌شوند. شاید تنها چیزی که می‌‌‌توان به ایندی‌بندها نسبت داد، آغازگری یک جریان تازه باشد. جریانی که حداقل چهار ویژگی منحصربه‌فرد دارد. این چهار ویژگی را می‌توان در «نگاه متفاوت به خواندن شعر فارسی»، «زیباشناسی افکت»، «بی‌‌‌توجهی به جریان اصلی» و «بی‌‌‌توجهی به مخاطب بدنه» خلاصه کرد.
 

  • * نگاه متفاوت به خواندن شعر فارسی

ایندی‌‌‌بندها تلاش می‌‌‌کنند دو رویکرد را -که هیچ‌‌‌یک را نمی‌‌‌توان رها کرد و هر دو را نیز نمی‌‌‌توان پیوند داد- با یکدیگر ترکیب کنند. آن‌ها از یک طرف، به طور ضمنی کلام را با موسیقی‌‌‌شان همگن می‌‌‌کنند و فارسی را با لهجه‌‌ انگلیسی می‌‌‌خوانند و از طرف دیگر تأکید دارند نشانه‌‌‌هایی از محل ساخت موسیقی را به مخاطب نشان دهند. این نکته، نقطه‌‌ تمایز آن‌‌‌ها با راک‌ها است.
 
گروه‌‌‌های راک (و آلترناتیو) اولیه، اگر فارسی می‌‌‌خواندند و بر درستْ فارسی خواندن تأکید می‌‌‌کردند، هدفشان چیزی جز مخاطبِ ایرانی و فارسی زبان نبود. آنچنان‌که از صحبت‌‌‌های خودشان هم برمی‌‌‌آید، تنها ویژگی موسیقی آن‌‌‌ها برای مخاطب غیرفارسی‌زبان، همان شکل فارسی‌‌‌شده‌‌ موسیقی بود و نه چیزی بیش از آن.۴ اگر هم در مسیر انگلیسی خواندن قدم بر می‌‌‌داشتند، هدف‌شان فقط یافتن مخاطب جهانی بود. اما بوطیقای ایندی‌‌‌بندها یکسره متفاوت است.
 
از آن‌‌‌جا که مخاطب برای ایندی‌بندها مسأله نیست، به هیچ یک از این دو مسیر روی خوش نشان نمی‌‌‌دهند. آن‌ها نه به‌خاطر مخاطب جهانی انگلیسی می‌خوانند و نه لحن و بیان فارسی را به موسیقی راک تحمیل می‌کنند. شیوه‌‌‌های ساخت موسیقی برای آن‌ها از مسائل بیرونی تأثیر نمی‌‌‌گیرد، بلکه فرایند درونی‌‌‌شده‌‌‌تری را طی می‌‌‌کند. مسأله‌‌‌ی ایندی‌بندها خودشان هستند. این‌که از شنیدن موسیقیِ با کلامِ نروژی، ترکی یا عربی، بدون فهم لغات و معنای شعر، لذت می‌‌‌برند، برایشان به دلیلی برای فارسی خواندن تبدیل می‌‌‌شود. فارسی خواندن چه با لحن و فواصل صحیح و کلاسیک اجرا شود و چه با لحن و لهجه‌‌‌ی امریکایی یا ایسلندی، برای ایندی‌بندها ‌‌اهمیت ندارد.

برای آن‌ها تلفیق شعر و ملودی مسأله نیست. مسأله‌‌ مهمتر، خود بودن است و این خود بودن، لااقل در فرم موسیقی از چیزی جز انباشت شنیداری‌‌ نمی‌‌‌آید. بنابراین خروجی موسیقی جای بحث را برای نقد باقی می‌‌‌گذارد. آیا با پذیرشِ فردیت‌‌‌محوریِ موسیقی‌‌‌دان، می‌‌‌بایست اشتباه فارسی خواندنِ خواننده را نادیده گرفت، یا این‌که برعکس، خود بودن (و ایرانی بودنِ) موسیقی‌‌‌دان را، دلیلی برای نپذیرفتن و تاختن به اشتباه ادا کردنِ کلام و مسخ معنای شعر اصلی دانست؟ البته این پرسشی ذات‌‌‌گرایانه و به‌نسبت قدیمی است. آنچه تازگی دارد، ورود هم‌‌‌زمانِ حوزه‌‌‌ی نقد به یک صحنه موسیقیِ در حال پویش است.
 

  • * زیباشناسی افکت

افکت‌‌‌های گیتار الکتریک به اندازه‌‌ خود این ساز قدمت داشته و در شکل‌‌‌گیری انواع موسیقی راک تأثیرگذار بوده‌‌‌اند. این افکت‌‌‌ها سیگنال‌‌‌های ورودی گیتار را گرفته و با پردازش‌‌‌های خاص روی آن‌‌‌ها، بافت، رنگ یا جنس صدا را تغییر می‌‌‌دهند. اغلب اوقات سبک‌‌‌شناسی موسیقی راک چیزی جز بحث درباره افکت‌‌‌ها نیست. در ژانر راک، تعیین سبکِ یک قطعه، پیش از آنکه بر شیوه‌‌‌های آهنگسازی و تنظیم استوار باشد، بر نوعِ صدادهی متکی است. یعنی ممکن است قطعه‌‌‌ای که مثلاً در لامینورملودیک و در سبک پراگرسیو‌راک ساخته شده را با دست‌کاری در افکت‌‌‌های گیتار الکتریک، به یک قطعه‌‌ پست‌راک تبدیل کرد.
 
در موسیقی ایرانی، چه در موسیقی سنتی و مقامی و چه در پاپ ایرانی، هیچ‌‌‌گاه دستکاری صدا و سیگنال‌‌‌ها، موضوع اصلی و اساسی نبوده است. این یک مشخصه به‌نسبت جدید در موسیقی ایران است. شاید بتوان ازدیاد استفاده از این ویژگی را در همان جریانِ راکِ اواخر دهه هفتاد شمسی دانست.
 
استفاده از افکت‌‌‌هایی مثل دیستورشن و فاز و ریوِرب و دیلِی یکی از ملزومات تولید صدا در موسیقی راک بود. هر یک از گروه‌‌‌های آن دوره، بنا بر ویژگی‌‌‌های سبکی‌‌اش، از این افکت‌‌‌ها سود جسته و صدای مد نظرش را می‌ساخت. مثلاً «فرشید اعرابی» برای آلبوم «پنهان» که در سبک هاردراک/ هوی‌متال ساخته شده، بیشتر از افکت‌‌‌های دیستورشن استفاده کرده است. چرا که ویژگی‌‌‌های سبکی‌اش، پُر کردنِ فضا با استفاده از این افکت‌‌‌ها را طلب می‌‌‌کرد. در حالی که مثلاً «اوهام»، با سبک پست‌گرانج و آلترناتیو‌راک، استفاده از دیستورشن را در حد کمتری نگه می‌‌‌داشت. اما این افکت‌‌‌محوریِ ایندی‌بندها چه ویژگی‌‌‌های متفاوتی با گروه‌‌‌های پیشین دارد؟ مسأله این‌جاست که در میان ایندی‌بندها، ویژگی سبکی، تعیین‌کننده‌‌ نوع افکت نیست؛ برعکس، الزام استفاده از افکت است که بعدتر ممکن است چندگانگی سبکی به‌وجود می‌آورد.
 
سخت می‌توان سبکِ ایندی‌بندها را به‌طور مشخص تعیین کرد. هر ایندی‌بندی می‌تواند با طیف متنوعی از سبک‌ها نام برده شود. مثلاً در موسیقی «مون‌هد» عناصری از سبک‌های سایکدلیک‌راک و پست‌راک و الکترونیک‌راک و ارت‌راک و اکسپریمنتال‌راک، همگی وجود دارد. ایندی‌بندها نگرش سبکی ندارند. آن‌ها مجموعه اصواتی را تولید می‌کنند که با خطوط زیباشناختیِ فردی‌شده‌ای، به یکدیگر پیوند می‌خورد. افکت‌هایی مثل ریوِرب، دیلِی، کُروس و ویبراتو به وفور در آثار ایندی‌بندها شنیده می‌شود. دیستورشن‌ها دیگر به آن شکلی که در جریان راک اولیه به‌کار گرفته می‌شد، وجود ندارند. افکت‌ها طوری استفاده می‌شوند که سرِ تیزِ نت‌ها را بِبُرند و فضایی وهم‌آلود تولید کنند.

به‌طور کلی، نگاه به افکت در آثار ایندی‌بندها شبیه به آثار دهه هشتاد جریان موسیقی مستقل آکسفوردشر است. جایی که گروه‌هایی مثل رِیدیوهد (Radiohead)، سْلودایو (Slowdive) و راید (Ride) را در خود پرورش داد. رویکرد این دسته گروه‌ها با نگاه «راک واقعی» گونه‌ای که پیش‌تر وجود داشت، تفاوت‌های عمده زیباشناختی در استفاده از افکت برای بیان موسیقایی دارد.
 

  • * بی‌‌‌توجهی به جریان اصلی

بسیاری از گروه‌های ایندی در سطح جهان، در صورتی‌که پیشنهادی از یک شرکت موسیقی بزرگ داشته باشند، آن‌ را قبول می‌کنند، بسیاری هم ترجیح می‌دهند با شرکت‌های کوچک‌تر کار کنند تا آزادی بیشتری در ساخت موسیقی داشته باشند. با این حال هر دو دسته، چه با شرکت‌های بزرگ موسیقی قرارداد ببندند و چه همکاری‌شان را با شرکت‌های کوچک ادامه دهند، خواستار حد نهایی آزادی در تولید هستند. بحث عمده گروه‌های مستقل با شرکت‌های بزرگ بیشتر بر سر میزان آزادی است که می‌توانند داشته باشند.
 
از آن‌جا که معمولاً شرکت‌های نشر و پخش موسیقی در ایران تأثیری بر آثار هنرمندان ندارند، گرایش به بی‌توجهی به جریان اصلی موسیقی و آزاد ماندن در ساخت موسیقی، در ایندی‌بندها تشدید شده است. چنین ویژگی توجه ما را به شیوه تولید موسیقی جلب می‌کند. پسامد بی‌توجهی به جریان‌های اصلی موسیقی روز در آثار ایندی‌بندها، چند‌گانگی سبکی آن‌ها است. این چندگانگی سبکی، به چندگانگی درونی خود ایندی‌بندها هم منجر شده، به‌شکلی که ما نمی‌توانیم آن‌ها را حول یک استتیک صوتی یا سبکیِ مشخص دسته‌بندی کنیم. بلکه فقط می‌توانیم ابزارهای‌شان را در بکارگیری برای آزادی بیشتر برشمریم. ابزارهایی که «استفاده کمتر از اشعار شاعران کلاسیک»، «تلاش بیشتر در سرودن شعر توسط گروه»، «نوع استفاده از افکت‌های صوتی» و «عمومیت چندگانگی سبکی» را می‌توان تعدادی از آن‌ها دانست.
 

  • بی‌‌‌توجهی به مخاطب بدنه

جریان ایندی‌بندها به مخاطب روز موسیقی عامه‌پسند بی‌توجه است. راک‌ها (و آلترناتیوهای) اولیه به دنبال جذب مخاطب با هدف‌گیریِ نیاز او بودند. آن‌ها از سویی عاشق راک و متال بودند و از سوی دیگر می‌دانستند که مخاطب به موسیقی راک نیاز دارد. بنابراین تلاش می‌کردند تا تعداد زیادی از مخاطبانی که به این موسیقی نیاز دارند را به خود جذب کنند. اگر به آثار کسانی مثل کاوه یغمایی، فرشید اعرابی، فرشاد رمضانی و گروه‌هایی مثل «اوهام» و «میرا» دقت کنیم، متوجه می‌شویم که عمده آثار آن‌ها، سبکِ غیرمعمولی نداشت. هیچ‌کدام از آن‌ها مثلاً ملودیک دث‌متال، مَث‌راک یا دریم‌پاپ نبودند. همه آن‌ها تأثیرپذیرفته از سرشاخه‌های اصلی موسیقی راک بودند. سبک‌هایی که تعداد زیادی از افراد، به‌راحتی می‌توانستند با آن‌ها ارتباط برقرار کنند. سبک عمده این گروه‌ها چیزی جز هوی‌متال و آلترناتیوراک نیست. نتیجه این‌که مخاطب موسیقی آن‌ها، طیف گسترده‌ای از راک‌بازها و متال‌بازها را شامل می‌شد.
 
برعکسِ راک‌ها (و آلترناتیوها)، نیاز مخاطب برای ایندی‌بندها ارزشمند نیست. سبک‌هایی که بر آن‌ها تأثیر گذاشته است به مراتب خاص‌تر از گروه‌های راک اولیه است. به همین دلیل مخاطب ایندی‌بندها با یکدیگر مشترک نیست و هر کدام سبد مخاطب خودشان را دارند. ایندی‌بندها به دنبال یافتن مخاطب‌های انحصاری خودشان هستند. حتی اگر این مخاطب تعداد کمی داشته باشد، آن‌ها برای همان تعداد کم دست به تولید موسیقی می‌زنند. بنابراین نه به رضایت مخاطبان بدنه موسیقی پاپ توجه دارند، نه مخاطبان بدنه موسیقی راک. آن‌ها مخاطبِ کوچکِ خودشان را می‌خواهند.
 
بی‌‌‌توجی به جریان اصلی، بی‌توجهی به مخاطب بدنه، استفاده‌‌‌های متفاوت زیباشناختی از افکت‌‌‌ها و لحن متفاوت خواندن کلام فارسی، هیچ‌‌‌یک به تنهایی متضمن ایندی بودن یک هنرمند نیست. عنصرِ به‌‌‌هم چسباننده‌‌ سبک‌‌‌های مختلف ایندی‌بندها، وحدت در چهار ویژگی پیش‌گفته است. وحدت در این‌جا به معنای تجربی آن، یعنی تعامل عناصر است. چهار ویژگی گفته شده، فقط وقتی مؤلفه‌‌‌هایی از وحدت هستند که از فرم‌‌‌های مجزا و جدافتاده‌‌‌شان درآمده و به صورت فرم‌‌‌های هستیِ با یکدیگر و به‌خاطر یکدیگر تبدیل شوند. یک گروه موسیقی می‌تواند به اَشکال مختلفی ایندی‌‌‌بند تلقی شود. میزان بیشتر یا کمتر ایندی‌بند بودن یک گروه، وابسته به میزان تطابق آن با چهار ویژگی پیش‌گفته است.
 
پی‌‌‌نوشت‌‌‌ها:
۱- واژه‌‌‌ی «ایندی‌‌‌بند» فقط یک پیشنهاد است و با وام گرفتن از لغت «بیت‌‌‌بند» که پیش‌تر در تاریخ موسیقی ما وجود داشته، ساخته شده است.
 
۲- لازم است همین ابتدا، برای انطباق ذهنیت‌‌‌مان با خواننده، به منطق بنیادی طبقه‌‌‌بندی اشاره کنیم: «منطق روش طبقه‌‌‌بندی این است که مشاهدات تجربی پراکنده و بی‌‌‌نظم، بر مبنای مشابهت در برخی خصوصیات و جنبه‌‌‌ها که کم‌‌‌و‌‌‌بیش مهم دانسته می‌‌‌شوند، چنان دسته‌‌‌بندی شوند که بتوان درباره‌‌ خصوصیات، روابط یا رفتارهای این مقوله (و نه افراد و موارد منفرد و پراکنده) احکامی صادر کرد. معیار موفقیت این‌‌‌گونه مفهوم‌‌‌سازهای سنخ‌‌‌شناختی، معنادار بودن طبقه‌‌‌بندی‌‌‌ها در تحلیل تفاوت‌‌‌ها و شباهت‌‌‌هاست. به عبارتی قدرت تبیین هر سنخ‌‌‌شناسی بسته به این است که تا چه حد می‌‌‌تواند همسانی و مشابهت اعضای هر مقوله را به حداکثر برساند و نیز حداکثر اختلاف را در میان مقوله‌‌‌ها و سنخ‌‌‌ها برقرار سازد.» (اباذری، یوسف و چاوشیان، حسن (۱۳۷۴)، از طبقه اجتماعی تا سبک زندگی، نامه‌‌‌ی علوم اجتماعی، شماره ۲۰)
 
ما تلاش کرده‌ایم با مشاهدات تجربی و پراکنده‌مان از ایندی‌بندها، چیزی شبیه به یک تیپ ایده‌آل بسازیم. تیپی که می‌‌‌توان هر مورد منفرد را با آن قیاس کرد، هرچند که تمام ویژگی‌‌‌های تیپ ایده‌آل را نداشته باشد. این مفهوم فقط برای تمیزگذاری میان گروه‌های موسیقی و یافتن حداکثر تشابه‌ها و تفاوت‌ها میان هنرمندانِ مختلفِ موسیقی عامه‌پسند است. برای تلفیقی تلقی نکردن تمام گروه‌های غیرپاپ، منطقی‌ترین راه سنخ‌شناسی‌هایی از این جنس است.
 
۳- موسیقی عامه‌پسند در سراسر این متن به معنای کلی موسیقی پاپ در دوگانه پاپ- کلاسیک به‌کار رفته است. گفتنی است با این تعریف، تمام انواع موسیقی پاپ و راک و کانتری و جَز و بلوز و… در قالب موسیقی عامه‌پسند قرار می‌گیرند.
 
۴- در مصاحبه‌های فرشید اعرابی، فرشاد رمضانی و سایر راکرهای قدیمی، به وفور این نکته اشاره شده است.


با اجرای آلبوم «بزم بی‌جانان» و قطعه‌ای از «عزیزا مصطفی‌زاده»

اولین کنسرت تک‌نوازی پدرام درخشانی برگزار شد

موسیقی ما – پدرام درخشانی که از سال ۹۵ بعد از انتشار تازه‌ترین آلبومش یعنی «بزم بی‌جانان» روی صحنه نرفته بود، در قالب فستیوال «شب‌های موسیقی» در خانه هنرمندان کنسرت مستقلش را برگزار کرد.
 
موضوع متفاوت در این برنامه نسبت به اجراهایی که از پدرام درخشانی (شبیه آنچه در گروه رومی اتفاق می‌افتاد) سراغ داریم، برگزاری این کنسرت بیشتر در قالب تک‌نوازی بود که برای اولین‌بار بود او را به این شکل روی صحنه می‌دیدیم. زمانی که پدرام درخشانی آلبوم «بزم بی‌جانان» را منتشر کرد، برخلاف همیشه که جمعی از نوازنده‌های نامی در کنارش ساز می‌زدند، بیشتر اتفاقات را خودش رقم زد و این آلبوم تبدیل شد به اولین و مهمترین مجموعه او با محوریت سنتور پس از ۳۴ سال نوازندگی در این ساز و حالا آن را روی صحنه برده است.
 
او که کنسرتش را با تمرکز بر قطعات آلبوم «بزم بی‌جانان» برگزار کرد، برنامه متنوعی را دارک دیده بود و دو، سه قطعه را با کوارتت با حضور پاشا هنجنی (نی)، کسری سبکتکین (گیتارباس) و امین طاهری (درامز) و همچنین دو نوازی (با همراهی سهیل حسنوی) اجرا کرد که در این بخش قطعه‌ای از عزیزا مصطفی‌زاده را به شکل دوئت سنتور اجرا کردند. میلاد درخشانی هم یک قطعه از ساخته‌های خود را با تار به شکل سولو روی صحنه اجرا کرد.
 
او قطعاتی را به شکل تک‌نوازی سنتور و با همراهی سمپل و همچنین قطعاتی در مایه سه‌گاه اجرا کرد. این کنسرت با نام «بهترین خلوتگاه» برگزار شد و پدرام بهترین خلوتگاهش را زمانی دانست که مشغول نواختن سنتور است و آرزو کرد سال‌های سال بتواند از این موهبت برخوردار شود.


طی روزهای ۱۴ و ۱۵ مرداد در تماشاخانه پالیز

استاد حسین علیزاده و سیامک عباسی به تماشای «چهارمین شنبه» می‌نشینند

موسیقی ما استاد «حسین علیزاده» به تماشای نمایش «چهارمین شنبه» می‌نشیند. این هنرمند برجسته موسیقی اصیل ایرانی روز دوشنبه ۱۵ مرداد از ساعت ۲۰:۴۵ در تماشاخانه پالیز به همراه مخاطبان بیننده این نمایش خواهد بود. «سیامک عباسی» هم دیگر هنرمند عرصه موسیقی است که امشب چهاردهم مرداد بیننده این نمایش در تماشاخانه پالیز است. تئاتر چهارمین شنبه به کارگردانی مهرداد کوروش‌نیا و نویسندگی او به همراه علی اصغری و مهرداد گله‌دارزاده از تیرماه روی صحنه است. داستان چهارمین شنبه درباره موزیسین‌هایی است که برای اجرا در خارج از کشور در یک کمپ مرزی گرد هم می‌آیند و حضورشان دستخوش اتفاقات گوناگونی می‌شود. داستان و اتفاقات این نمایش هم درامی است که چاشنی طنز دارد.
 
هومن شاهی، مهدی صباغی، محمد اشکان‌فر، سروش قهرمانلو، سحر شاطری و فرهنگ سرخوش بازیگران چهارمین شنبه هستند و تا کنون با استقبال خوب مخاطبان مواجه شده است. این نمایش از تیرماه آغاز شده و در جدیدترین تمدیدش فروش بلیت‌های آن تا پایان مرداد در سایت تیوال باز شده است.
 
 
 

منبع: 

اختصاصی سایت «موسیقی ما»


۲۵ دسامبر و در فستیوال موسیقی صوفیه

«کیخسرو پورناظری» و «همایون شجریان» برای اولین بار روی صحنه می‌روند

موسیقی ما – گروه موسیقی «شمس» به سرپرستی و آهنگسازی «کیخسرو پورناظری» و خوانندگی «همایون شجریان»،  با همراهی «تهمورس پورناظری» و «سهراب پورناظری» ۲۵ دسامبر در فستیوال موسیقی «صوفیه» در قونیه به اجرای  برنامه می‌پردازد.

این برنامه نخستین اجرای «همایون شجریان» – خواننده‌ی برجسته‌ی موسیقی سنتی- با همراهی گروه تنبور شمس است و قرار است آثاری جدید از ساخته‌های کیخسرو پورناظری در این فستیوال اجرا شود.

جشنواره موسیقی عرفانی «صوفیه» با حضور هنرمندانی از کشورهای مختلف جهان هر ساله روی صحنه می‌رود. دیگر هنرمندان گروه شمس در این برنامه  «حسین رضایی‌نیا»،  «آزاد میرزاپور»، «آیین مشکاتیان»، «کاوه گرایلی»،  «کیمیا جمشید»، «دنیا کمالی» و «سپهر رامین» نوازندگی تنبور و سازهای کوبه‌ای  را بر عهده دارند.

گروه موسیقی «شمس» دیرپاترین گروه موسیقی اصیلِ ایرانی است که از سالِ‌۱۳۵۹ به سرپرستی «کیخسرو پورناظری» فعالیت‌های خود را شروع کرده است و تاکنون آثاری چون صدای سخن عشق، مطرب مهتاب رو، حیرانی، پنهان چو دل، افسانه تنبور و بر سماع تنبور را منتشر کرده است.

منبع: 

سایت موسیقی ما

فرزاد فرزین همبازی بهرام رادان شد

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : یکشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۷


موسیقی ما – فرزاد فرزین خواننده موسیقی پاپ علاوه بر خوانندگی برای «رقص روی شیشه» به عنوان بازیگر نیز در این سریال حضور خواهد داشت.

به گزارش «موسیقی ما»، پس از بازیگرانی چون بهرام رادان، امیر آقایی، مهالب کرامتی و… که حضورشان در مجموعه شبکه نمایش خانگی «رقص روی شیشه» به کارگردانی مهدی گلستانه و تهیه‌کنندگی پیمان جعفری قطعی شده است، فرزاد فرزین خواننده موسیقی پاپ هم در این سریال به عنوان بازیگر حضور خواهد داشت.

فرزین یکی از خوانندگان پاپ است که چندین تجربه در عرصه بازیگری داشته است. سریال «عاشقانه» به تهیه‌کنندگی مهدی گلستانه آخرین حضور این خواننده در مقابل دوربین بوده و این دومین همکاری فرزین با مهدی گلستانه محسوب می‌شود که این بار کارگردانی «رقص روی شیشه» را بر عهده دارد.

همچنین فرزاد فرزین در کنار دیگر خواننده های موسیقی کشورمان، خوانندگی تیتراژ برخی از قسمت‌های سریال ۲۶ قسمتی «رقص روی شیشه» که فیلمنامه آن بر اساس طرحی از ابوالفضل کاهانی و به قلم طلا معتضدی به نگارش درآمده را نیز بر عهده خواهد داشت.

سریال رقص روی شیشه تمرکز ویژه‌ای روی بحث موسیقی دارد چرا که قرار است بیش از ده خواننده تیتراژهای ۲۶ قسمت این سریال را اجرا کنند. علاوه بر فرزاد فرزین تا کنون حضور رضا صادقي، محمدعليزاده، بابك جهانبخش، مهدي يغمايي، هوروش بند، انوش تقوي، محمد زند وكيلي، مهدي مقدم و رضا بهرام در این پروژه قطعی شده است. همچنین شنیده‌ها حکایت از آن دارد که یک خواننده سرشناس رپ هم احتمالاً در این پروژه حضور خواهد داشت ولی هنوز جزئیات دقیق آن اعلام نشده است.

عوامل این مجموعه عبارتند از تهیه‌کننده: پیمان جعفری، کارگردان: مهدی گلستانه، مجری طرح: مانترا فیلم تابا، سرمایه‌گذاران: مهرداد امیررضوانی، مهدی گلستانه، مدیر فیلمبرداری: مرتضی غفوری، مدیر صدابرداری: امیر نوبخت، طراح گریم: مهرداد میرکیانی، طراح صحنه و لباس: آنیتا جواهرچی، مدیر تولید: فروغ شاهسوند، مدیر برنامه‌ریزی و دستیار اول کارگردان، عادل معصومیان، طراح لوگو: محمد روح الامین، عکاس: حبیب مجیدی، مشاور رسانه ای و مدیر روابط عمومی: میثم محمدی و مدیر روابط عمومی بخش موسیقی: مینو فلاحی.

زانیار هم کنسرت‌هایش را برگزار نمی‌کند

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : یکشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۷


در اعتراض به شرایط اجتماعی و اقتصادی

زانیار هم کنسرت‌هایش را برگزار نمی‌کند

موسیقی ما – «زانیار خسروی» هم در اعتراض به شرایط کنونی جامعه و مشکلات اقتصادی مردم تمامی کنسرت‌هایش را لغو کرد. این خواننده عصر روز گذشته پستی در صفحه شخصی‌اش منتشر کرد و ضمن بیان انتقاداتی نسبت دولت، خبر از لغو تور کنسرت‌هایش داد. او در پست انتقادی – احساسی خود گفت: «با احترام به مردم عزیز بوشهر که بلیت کنسرتمو تهیه کردن، خواستم از این طریق اعلام کنم که کنسرتهای آتی خودم در بوشهر، اصفهان، شیراز، رشت و شهرهای دیگه رو مجبورم کنسل کنم چون واقعاً در شرایط روحی مناسبی نیستم. از شما مردم عزیز تشکر می‌کنم که دوست داشتین در کنار هم باشیم ولی عذرخواهی می‌کنم از همتون چون واقعاً در حال حاضر به هیچ وجه در توانم نیست.»
 
این پست زانیار صرفاً به اعلام خبر لغو اجراهایش محدود نبود. او پس از طرح چند سوال از رئیس جمهور و بیان انتقاداتش، کنایه‌ای هم به داستان جنجالی «حمید هیراد» زد! او نوشت: «انگار این قضیه دیگه تو فرهنگ ما اپیدمی شده. خواننده‌ای که به این وضوح اشتباه می‌کنه و در واقع مردم رو گول میزنه اول میگه فراموش کنین چی شد، فرداش انکار می‌کنه قضیه رو، پس فرداش مردمو به چالش دعوت می‌کنه و در نهایت از مردم دلگیر و طلبکار میشه، محصول همین طرز تفکر و برخورد مسئولینه.» اشاره زانیار به فیلمی بود که چندی پیش از کنسرت حمید هیراد در شیراز منتشر شد و در آن فیلم اینگونه نشان داده شد که بخشی از اجرای این خواننده پلی بک بوده است. بعداً هم این خواننده فیلمی از زاویه دیگر کنسرت خود منتشر کرد و اظهار داشت که آن فیلم قبلی حاشیه‌سازی برایش بوده است. در ادامه هم حمید هیراد در گفتگوهایی با سایت «موسیقی ما» و چند رسانه دیگر توضیحات دیگری نسبت به این اتفاق مطرح کرد.
 
این تصمیم و اعلام جنجالی زانیار خسروی در حالی مطرح می‌شود که طی روزهای اخیر برادر او هم به دلیل موضع‌گیری‌های جالبش در تیتر اخبار قرار دارد. چند وقت پیش بود که سیروان خسروی با انتشار پستی در صفحه شخصی خود اعلام کرد که با وجود دریافت مجوز برگزاری دوازده سانس کنسرت در برج میلاد تهران، این برنامه‌ها و تور اجراهایش را در اعتراض به اوضاع اقتصادی و اجتماعی لغو می‌کند. او گفت که خسارت لغو اجراهایش که حدود صد و پنجاه میلیون می‌شد را به برج میلاد می‌پردازد اما روی صحنه نمی‌رود. او هفته گذشته هم پس از طرح موضوع برگزاری کنسرت‌های خیابانی رایگان از سوی همایون شجریان اعلام کرد که حاضر به شرکت در این طرح و برپایی چنین اجراهایی هست. ولی به فاصله ۷۲ ساعت اعلام کرد که این قبیل اجراها یک مسکن موقت و کاری عبث و بیهوده است.
 
داستان برادران خسروی به همین جا ختم نشد تا اینکه روز سیزدهم مرداد خبرگزاری «تسنیم» از قول یکی از مسئولین برج میلاد اعلام کرد که سیروان دویست میلیون تومان به عنوان خسارت لغو کنسرت‌هایش به این مجموعه پرداخت کرده است! خبری که با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شد.

البته این پرسش در بین علاقه‌مندان موسیقی مطرح است که در شرایط فعلی برگزاری کنسرت و اختصاص درآمد آن به قشر کم درآمد را راهکار بهتری می‌دانند یا برگزار نکردن آن‌ها را. در همین زمینه نظرسنجی هم در کانال تلگرام موسیقی ما فعال است که از شما دعوت می‌کنیم در این نظرسنجی نیز شرکت کنید
 
حال باید دید روزهای خبرساز برادران خسروی و مدل حمایت آنها از مردم و اعتراضی که دارند چه سرانجامی خواهد داشت. شما نسبت به تصمیم‌های اخیر سیروان و زانیار چه نظری دارید؟

منبع: 

اختصاصی سایت «موسیقی ما»


با امضای تفاهم‌نامه همکاری معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و استانداری کرمان

آثار موزه هنرهای معاصر صنعتی کرمان مرمت می‌شود

موسیقی ما – آثار هنری موزه هنرهای معاصر صنعتی کرمان بر اساس تفاهم نامه همکاری بین معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و استانداری کرمان، مرمت می‌شود.

«سیدمجتبی حسینی» -معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی- و «محمد جواد فدایی» -سرپرست استانداری کرمان- برای تعامل بیشتر در حوزه فرهنگ و هنر و مرمت و بهره برداری از آثار موزه هنرهای معاصر صنعتی کرمان، تفاهم نامه امضا کردند. بر اساس این تفاهم نامه معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گزارشی از آثار موزه هنرهای معاصر صنعتی کرمان تهیه و پیشنهاد مرمتی آثار این موزه را به همراه گروه کارشناسان هنری و مرمتی به استانداری کرمان معرفی می‌کند و با کمک های نقدی استانداری کرمان، آثار موزه هنرهای معاصر کرمان مرمت می‌شود.

همچنین بر اساس این تفاهم نامه به منظور تقویت گردشگری هنری کرمان، مقرر شد استانداری کرمان بناهای مورد نظر را به معاونت هنری معرفی کند و معاونت امور هنری پیشنهاد سناریوی مفهومی برای ایجاد خانه موزه های هنرمندان بزرگ و معاصر کرمان را ارایه کند.

نشست های تخصصی با حضور استادان طراز اول هنر ایران درباره «اعتلای هنر معاصر کرمان» و «فرصت‌های گردشگری هنری» این استان از موارد تفاهم نامه معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و استانداری کرمان است. پس از بازدید معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از موزه هنرهای معاصر صنعتی کرمان در ۱۴ اردیبهشت ماه سال جاری و ضرورت بررسی آثار، گروهی از متخصصان و کارشناسان مرمت خردادماه امسال با هماهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان، شناسنامه و مشخصات مرمتی آثار موزه هنرهای معاصر صنعتی کرمان را تهیه کردند. بر اساس گزارش متخصصان و کارشناسان در این طرح یک هزار و پنجاه (۱۰۵۰) اثر در گنجینه موزه هنرهای معاصر صنعتی کرمان بررسی شده است که ۶۴۶ اثر از سهراب سپهری، ۱۷۳ اثر از علی اکبر صنعتی، ۱۵۱ اثر از هنرمندان نوگرای ایران، ۱۹ اثر از هنرمندان خارجی و ۶۱ اثر طراحی و نقاشی و بافته و پته کرمان است که هنرمندان این آثار نامشخص است، بررسی شد. بر اساس این بررسی کارشناسی ۳۱۵ اثرِ موزه هنرهای معاصر صنعتی کرمان در اولویت نخست مرمت قرار دارند که پس از تامین اعتبار لازم، مرمت آثار انجام خواهد شد.
 
با امضای تفاهم نامه میان معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاداسلامی و استانداری کرمان، مرمت آثار موزه هنرهای صنعتی کرمان اجرایی می شود.


با خوانندگی «اشکان کمانگری» و سرپرستی «رضا موسوی‌زاده»

کنسرت «عشق‌نواز» در تالار وحدت برگزار می‌شود

موسیقی ما- گروه موسیقی «فاخته» به سرپرستی «رضا موسوی زاده» و خوانندگی «اشکان کمانگری» تازه‌ترین اثر خود را با عنوان عشق نواز ، ۲۶ مرداد ماه ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت روی صحنه می‌برد.

در این کنسرت قطعات پیش درآمد دشتی (جرس) و چهارمضراب دشتی از امیر حسین نعمت اللهی، تصنیف درخت از برزین فرهودی، تصنیف قدیمی افسانه عشق، قلندر، عشق نواز، تصنیف مستان و منزل به منزل از ساخته‌های «رضا موسوی‌زاده»، تصنیف تمنای وصال از «فرامرز پایور» و تصنیف‌های قدیمی نوا و دلبر توسط هنرمندان گروه اجرا می‌شود.

در این اجرا اشکان کمانگیری خوانندگی قطعات با اشعاری از مولانا ، حافظ ، شیخ بهایی و سیاوش کسرایی را برعهده دارد.

گروه موسیقی فاخته از سال ۱۳۷۱ فعالیت خود را به سرپرستی و آهنگسازی رضا موسوی زاده آغاز کرده و در طی این مدت بیش از ۴۰۰ اجرا در تهران، شهرستان‌ها و خارج از کشور نظر برگزار کرده است؛ حضور در جشنواره‌های کره شمالی و چین، روسیه، ایتالیا، کره جنوبی، ایرلند، مکزیک، بلاروس، قطر، ترکیه و همچنین اجرای مستقل در کشورهای اسپانیا ، آمریکا ، قزاقستان و روسیه بخشی از فعالیت‌های بین المللی این گروه است.

کنسرت گروه موسیقی فاخته ۲۶ مرداد ماه ساعت ۲۲:۳۰ در تالار وحد ت اجرا می شود . علاقه مندان جهت تهیه بلیت می‌توانند به سایت ایران کنسرت مراجعه کنند.


با تمدید اجرای تابستانی این دو برادر برای چهارمین بار

کنسرت «مسیح و آرش» با قطعه جدید برگزار می‌شود

موسیقی ما – سانس‌های تمدیدی کنسرت برادران عدل‌پرور در تهران، ۱۸ و ۲۴ مرداد برگزار می‌شود.
 
به گزارش «موسیقی ما»، مسیح و آرش عدل‌پرور در ادامه برگزاری تور کنسرت‌هایشان، چهار سانس دیگر در پایتخت روی صحنه خواهند رفت. این کنسرت‌ها ۱۸ و ۲۴ مرداد ۱۳۹۷ به همت موسسه «آراد» در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار خواهد شد. تمامی بلیت‌های روز ۱۸ مرداد به فروش رسیده و فروش بلیت‌های روز ۲۴ مرداد از ساعت ۱۶ روز یکشنبه (۱۴ مرداد) از طریق سایت «آراد کنسرت» صورت خواهد گرفت.
 
همچنین قطعه جدید «مسیح و آرش» اواخر هفته جاری منتشر می‌شود. «خواب خوب» و «ماه عسل» آخرین قطعات منتشرشده از «مسیح و آرش» هستند.
 
«مسیح و آرش» از عید فطر امسال تا کنون در شهرهای چالوس، کلارآباد، انزلی، گنبد کاووس، شهمیرزاد، شیراز، ماکو، کرمانشاه، تنکابن، کیش، سرعین، ایلام، زنجان، همدان و دورود روی صحنه رفته‌اند و به زودی در شهرهای اراک (۱۹ مرداد) و بندرعباس (۲۳ مرداد) و چند شهر دیگر روی صحنه خواهند رفت.
 
کنسرت تابستانی این دو برادر در تهران، پیش از این در تاریخ‌های ۲۸، ۲۹ و ۳۰ تیر با استقبال مخاطبین برگزار شده بود.
 


[ آرش نصیری – روزنامهنگار، مدیر و مجری برنامه هزار صدا ]

یک روز بارانی بهاری، قاعدتاً باید روز دل‌انگیزی باشد؛ اما این بار فرق داشت و ناگهان باران عشق بند آمد و بانگ برآمد که خواجه برفت:
از شمار دو چشم یک تن کم
وز شمار خرد هزاران بیش
و در آن جمعه بارانی بهاری، موسیقی پاپ معاصر ایران یکی از بزرگ‌ترین نمادهایش را از دست داد.
حالا دیگر می‌توانم بنویسم استاد ناصر چشم‌آذر. خودش اگر بود -با همان طنزی که نزدیکانش به یاد دارند- می‌گفت نگو استاد و بعد که می‌گفتی اگر شما استاد نیستی پس چه کسی استاد است، برایت اسامی ‌تعدادی از بزرگان و اسطوره‌های موسیقی ایران را ردیف می‌کرد.
می‌گفت: «خواهش می‌کنم هرگز به هیچ‌کس و حتی خودتان جایگاه ندهید. جایگاه ما بیش از آن‌چه هستیم، نیست.»


موسیقی ما- «پرواز همای» -خواننده‌ی شناخته‌شده‌ی موسیقی ایران- این روزها پروژه‌ی جدیدِ خود با نام «حلاج» را در تالار «ایوان عطار»ِ کاخ سعدآباد روی صحنه می‌برد. او سال‌هاست که در ایران و در سراسرِ دنیا، کنسرت‌های بسیاری برگزار کرده و تلاش می‌کند تا موسیقی سنتی ایران را با شیوه‌ای جدید به مخاطبان عرضه کند و همین ماجرا نیز دلیلِ این تعداد مخاطبِ آثارش است.
«پرواز همای» حالا می‌خواهد پس از قرن‌ها داستان پیدایش، مبارزه، به سلاخى كشیدن و بردارآویختنِ‌ «حسین منصور حلاج» -شاعر و عارف سده‌ی سوم ه.ق- را با همراهى گروه بزرگ بازیگران، نوازندگان و سماع‌گران روی صحنه ببرد و به همین منظور از اشعارِ مولانا، عطار نیشابورى و حافظ که برای این عارفِ بزرگ نوشته شده؛ بهره برده و در کنارش خود نیز قطعاتی را سروده است. او جز سرودنِ اشعار، کارگردانی و تهیه‌کنندگی این پروژه را نیز برعهده دارد و چون همیشه گروه «مستان» همراهی‌اش خواهند کرد.
«حلاج» اما اولین تلاشِ «همای» در به صحنه بردنِ اپرا نیست؛ پیش از این هم «موسی و شبان» و «عشق و عقل» را به تصویر کشیده بود و حالا جدیدترین تجربه‌اش، تکامل تمامِ تلاش‌هایی است که در این سال‌ها انجام داده است. این گفت‌وگو با خواننده‌ی متفاوتِ موسیقی سنتی ایران به بهانه‌ی همین پروژه انجام شد؛ با او اما درباره‌ی مواردِ دیگری نیز به گفت‌وگو نشستیم:

اپرای حلاج

  • در فضای کنونی داستانِ «حلاج» برایم، مناسب‌ترین اثر برای اجرا بود؛ ضمن اینکه همواره برایم آسان‌تر است تا ایده‌های خودم در محوریت باشد، اگر کارگردانی و نویسندگی را به شخصِ دیگری می‌سپردم، سه فکر و سه زاویه‌ی دیدِ متفاوت اعمال می‌شد که کار را با دشواری بیشتری مواجه می‌کرد؛ ضمن آنکه ما در ایران، کارگردانِ اپرا که دوره‌دیده‌ی این رشته باشد؛ نداریم؛ اما من رشته‌ی تحصیلی‌ام اپراست و در اروپا رپرتورارهای باروک و اپراهای آنتیک خوانده‌ام و در دانشگاه در اکت‌های متفاوتی حضور داشته‌ام؛ بنابراین بیش از هر کسِ دیگری می‌توانستم این پروژه را به سرانجام برسانم
  • هر پروژه‌ای که ساختار علمی موزیکال اپرا داشته باشد را باید به این نام شناخت؛ یعنی ترکیب نمایش و ادبیات و موسیقی به شکلی که از ابتدای شکل‌گیری برای اپرا ساخته شده باشد.

 

  • تعدد کنسرت- نمایش‌ها
  • در ایران اولین کنسرت- نمایش «سی» بوده است؛ اگرچه پیش از آن تعدادِ زیادی اپرای عروسکی و نمایشِ موزیکال اجرا شده است؛ حالا نمی‌دانم چرا تعدادِ این آثار در این روزها به این تعداد زیاد شده است؛ اما اگر این کارها می‌تواند مخاطب را جذب کنند چرا نباید انجام شود؟ به‌خصوص آنکه جای این گونه‌ی هنری در ایران برای سال‌های زیادی خالی بوده است؛ فقط امیدوارم تمام کارهایی که روی صحنه می‌رود، از نظرِ محتوایی نیز پرکیفیت باشد.  

 

  • مخاطبانِ موسیقی سنتی

برخلافِ آنچه تصور می‌شود، امروز مخاطب موسیقی سنتی بسیار زیاد  و حتی گاهی پیش از موسیقی پاپ است؛ ما هیچ هنرمندی را نمی‌شناسیم که به اندازه‌ی اساتیدی چون شجریان، ناظری و مشکاتیان مخاطب داشته باشد؛ امروز نیز کنسرت‌های بسیاری – در تمامی سبک‌ها- در تهران و شهرستان‌ها برگزار می‌شود که همه‌شان با استقبالِ مخاطب روبه‌رو می‌شود؛ بنابراین برخلافِ آنچه در رسانه‌ها اعلام می‌شود نه تنها با بحرانِ مخاطب روبه‌رو نیستیم که گاهی بیش از ظرفیتِ موسیقی ایران نیز مخاطب داریم.  

  • استاد شجریان در یکی از کنسرت‌هایشان در سالن وزارت کشور گفتند: «تا وقتی زبان فارسی زنده است موسیقی ایرانی هم زنده است» و به اعتقادِ من مخاطبان هم از آن حمایت می‌کنند.

 

  • دغدغه‌های اجتماعی
  • هر هنرمندی، ایده‌ای را دنبال می‌کند و خطی برای خودش در نظر می‌گیرد و همان باعثِ تراوشِ شعر و موسیقی برایش می‌شود؛ برای من رویدادهای اجتماعی اثرگذار است.

نوآوری
هنرمند، زمانی موفق است که هنرش به‌روز باشد؛ اگر قرار بود همان موسیقی و آوازی اجرا شود که پیش از این استادانِ ما آن را اجرا کرده‌اند؛ دیگر حضور ما معنایی نداشت؛ هنر باید با زبانِ امروز به تصویر کشیده شود. البته نظرِ کسانی که پای‌بند سنت‌ها هستند و می‌خواهند موسیقی شکل کاملا سنتی خود را حفظ کند؛ قابل احترام است؛ اما ما ناگزیریم موسیقی‌مان رنگ امروز داشته باشد.

  • انتقادِ منتقدان پای‌بند به سنت قابل شنیدن است؛ اما قابل اجرا نیست. هنرمند باید کار خودش را عرضه کند؛ همان‌طور که استادانِ گذشته این کار را انجام دادند؛ «اکبر گلپایگانی» زمانی که فرم تازه‌ای به آوازِ خود داد، بسیاری از اهالی موسیقی سنتی به او انتقاد کردند اما این حرکتِ او انقلابی در آواز به وجود آورد؛ «ایرج» و «بنان» و غیره نیز به نوبه‌ی خود چنین کاری انجام دادند و البته استاد «شجریان» مرز آواز را شکاند و ترکیبی از آواز کلاسیک و امروزی به موسیقی امروز معرفی کرد؛ استاد ناظری نیز رنگِ متفاوتی به آواز بخشید؛ این اساتید همگی موسیقی متفاوتی عرضه کردند و برای همین هم موفق شدند؛ ممکن است ریزش مخاطبان فنی داشتند؛ اما در نهایت با اقبالِ عمومی مواجه شدند.

 

  • فرمِ آوازی
  • من موسیقی را با استاد «فریدونِ پوررضا» آغاز کردم و بنابراین رنگ و بوی موسیقی محلی  و روستا در صدایم هست؛ بعد از آن موسیقی ایرانی کار کردم و این دو در هم آمیخته شد؛ اما آموختن موسیقی کلاسیک و آواز باروک (که نزدیک به موسیقی شرق است) بیشن من به موسیقی ایران و جهان را عوض کرد.

بحثِ فالش خواندن در برخی کنسرت‌ها
«فالش خوانی» می‌تواند جزیی از یک کنسرت باشد که به دلایلِ مختلف رخ می‌دهد؛ گاهی به خاطر عدم توانایی خواننده روی صحنه است و گاهی به خاطرِ صدابرداری نامناسب یا هیاهوی مخاطبان یا حتی به دلیلِ اینکه نوازنده‌ها فالش می‌نوازند و خواننده فالش می‌شنود؛ به هر حال در تمامِ دنیا میانِ این همه خواننده، کسانی هستند که فالش می‌خوانند؛ اما وقتی به یک خواننده فرصت داده شده تا از استودیوی شخصی‌اش بیرون آمده و در عرضِ چند ماه در بهترین صحنه‌های کنسرت- سالن میلاد یا نمایشگاه- و در چندین سانس برای هزاران نفر بخواند، دیگر فالش خواندن یا نخواندن مهم نیست.

  • رسانه‌های موسیقی نباید به خواننده ایرادی وارد کنند؛ باید به کسانی این ایراد را بگیرند که آنها را روی صحنه می‌برند. آن تهیه‌کننده‌ای که خواننده را از خانه‌اش به سالنِ کنسرت می‌برد، به موسیقی ایران خیانت می‌کند؛ واگرنه خواننده خود هیچ گناهی ندارد؛ او خودش نخواسته در چنین جایگاهی قرار گیرد و نفعِ مالی چندانی هم نمی‌برد.
  • در زمانِ ما خوانندگان درجه‌بندی می‌شدند و اول اجازه داشتند در فرهنگ‌سرای نیاوران بخوانند و بعد از مدتی در فرهنگ‌سرای بهمن، بعد از چندین سال امکان اجرا در تالار وحدت برایشان فراهم می‌شد و اگر آثارشان با اقبال عمومی مواجه بود؛ در نهایت به سالن وزارت کشور می‌رسیدند؛ حالا اما خواننده را از استودیوی خانه‌اش درآورده و به سالن چند هزار نفره می‌برند؛ در چنین شرایطی من عیبی به همکار خودم نمی‌گیرم؛ چون انتظاری از او نیست.
  • اگر تهیه‌کنندگان روی خوانندگانِ تالارهای عروسی سرمایه‌گذاری کنند؛ حتما خوانندگانی بهتر پیدا خواهند کرد؛ هرچند تعدادی از خوانندگانِ جوان هم بسیار مستعد هستند.
  • بخش‌هایی از پشت صحنه‌ی موسیقی ایران که فعالیت پررنگی دارند، مسیر خوبی را برای موسیقی ایران رقم نمی‌زند.

 

  • رابطه‌ی اهالی موسیقی با یکدیگر
  • چرا اهالی موسیقی همدیگر را دوست ندارند؛ داستانی تکراری است که نمی‌توان دلیلِ مشخصی برای آن آورد؛ موسیقی‌دان معمولا در ختمی هنرمندانِ دیگر و در یاط تالار وحدت همدیگر را می‌بینند؛ اما من شخصا همه‌ی موزیسین‌ها را دوست دارم و در کنسرت همه‌شان حضور پیدا می کنم؛ دلیلِ‌ اینکه چرا آنها در کنسرت همدیگر حضور پیدا نمی‌کنند یا آثارِ هم را نمی‌شنوند، باید از خودشان پرسید؛ هرچند خیلی‌ها نیز رابطه‌ی بسیار خوبی با یکدیگر دارند.

 

  • جشن موسیقی ما
  • به نظرِ من ارزیابی و داوری باید با مردم باشد؛ چون خانواده موسیقی معمولا حتی آثار همدیگر را نمی‌شنوند که بخواهند به آن رای دهند.

 

  • لغو کنسرت برای همراهی با مردم

به‌نظرم تمام کسانی که کنسرت‌های خودشان را تحت عنوان همراهی کردن با شرایط فعلی لغو کردند، کار اشتباهی کردند؛ چون آنها در صورتِ همراهی با مردم می‌توانند کنسرت‌هایشان را رایگان اجرا کنند؛ من اپرای «حلاج» را با سود مالی بسیار اندک و تنها برای مردم روی صحنه می‌برم و فکر می‌کنم باید در این روزهای سخت در کنار مردم بود.  

علیزاده: این روز‌ها فقط می‌خوابم!

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : شنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۷


محمد علیزاده خواننده پاپ کشورمان که اجراهای زنده را همیشه سرلوحه فعالیت های موسیقایی خود قرار داده و در سال ۹۵ بیشترین کنسرت را در میان تمام خوانندگان روی صحنه برد، این روزها هم در برگزاری کنسرت، هم تولید و انتشار تک آهنگ کم فروغ است. البته پیش از این هم علیزاده به دلیل اینکه در سال فقط ۳ یا ۴ آهنگ منتشر می‌کرد، مورد انتقاد هوادارانش قرار می گرفت.

گفته شده بود که کسالتی برای این خواننده جوان ایجاد شده که روی صدایش تأثیر گذاشته است.

گرفتگی صدای علیزاده در پیام های صوتی که در فضای مجازی برای هوادارانش قرار می داد هم مشخص بود. او در آخرین پیام صوتی اش اعلام کرد که اوضاعش بهتر شده و مشغول تولید تک آهنگ است. حالا به بهانه کم کاری مرد احساس ایران با او گفتگو کردیم که در ادامه آن را می خوانید:

در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟

فعلاً هیچ کاری نمی کنم؛ فقط مشغول خوابیدنم (می خندد)! اما کم و بیش موزیک می زنم.

بنابراین تولید تک آهنگ را آغاز کردید؟

بله؛ کاری را آماده کرده ام که حدودا تا ۱۰ روز دیگر منتشر می شود.

فضای این تک آهنگ چیست؟ ریتمیک است یا غمگین؟

بگذارید منتشر شود و موقع شنیدن، فضای آهنگ را درک کنیم.

خیلی وقت است که کنسرت برگزار نکرده اید.

فعلا به تولید بسنده کردم و سراغ اجرای زنده نمی روم.

چرا؟!

تا شرایط روحی اجرا را نداشته باشم، روی صحنه نمی روم.

پس چه زمانی مجدد روی استیج می روید؟

انگار از دهانم در رفته بود و زمانی را برای بازگشتم، بیان کرده بودم. یکسری از رسانه ها هم گفته بودند که علیزاده ۵ یا ۶ ماه دیگر کنسرت می‌گذارد. واقعیت این است که خودم هم زمان دقیقی برای بازگشت به استیج را در ذهنم ندارم. هر موقع شرایط روحی ام مساعد بود، برمی‌گردم.

برخی می گفتند، آقای علیزاده مانند چند خواننده دیگر، به دلیل اوضاع معیشتی مردم و استقبال کم از کنسرت ها، برنامه ای برای برگزاری کنسرت ندارد. آیا این مشکلات معیشتی هم، باعث تغییر برنامه هایتان شده است؟

قطعا پیش از این هم مشکلات معیشتی برای خیلی ها بوده و اگر بر این اساس می خواستم کار کنم که نباید کلاً کنسرت برگزار می کردم؛ اما شرایط فعلی، مزید بر علت شد تا کمی بیشتر از استیج فاصله بگیرم. الان حداقل خیالم راحت است که کنسرت نگذاشتن مزیت هایی هم داشته است.

شما همیشه گفتید که عاشق ماه رمضان هستید و دوست دارید در این ماه تیتراژ بخوانید؛ تیتراژ ماه عسل هم پیشنهاد نشد؟

خیر؛ سال گذشته به دلیل رفاقتم با احسان علیخانی تیتراژ ماه عسل را خواندم.

هجوم به حباب مشکلات

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : شنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۷


موسیقی ما کمتر از یک هفته پیش بود که «همایون شجریان» ایده برگزاری کنسرت خیابانی رایگان را مطرح کرد. اجرایی که به گفته خودش شاید باعث شود تا دل‌هایمان کنار یکدیگر آرام بگیرد. این ایده همایون شجریان در حالی مطرح شد که او چندی پیش برگزاری کنسرت – نمایش «سی» را به دلیل اوضاع کنونی جامعه و خصوصاً شرایط اقتصادی لغو و اعلام کرده بود که در زمان بهتری آن را روی صحنه می‌برد. طرح برگزاری کنسرت خیابانی رایگان از سوی این خواننده سرشناس باعث شد تا واکنش‌های مثبتی میان مخاطبان شکل بگیرد. از سوی دیگر خوانندگان دیگر سبک‌های موسیقی هم آمادگی خود را برای برپایی چنین اجرایی اعلام کردند.
 

بلافاصله پس از طرح موضوع برگزاری کنسرت خیابانی، جمعی از خوانندگان موسیقی پاپ برای این اتفاق هنری اعلام آمادگی کردند. سیروان خسروی، عماد طالب‌زاده، بابک جهانبخش، فرزاد فرزین، امیرعباس گلاب، شهرام شکوهی و حمید هیراد از جمله خوانندگانی بودند که از طریق صفحات شخصی خود اعلام کردند که حاضر به برگزاری چنین اجراهایی هستند. در این میان هم امیرعباس گلاب از جمله هنرمندانی بود که امید چندانی به مساعدت و اجرایی شدن این ایده نداشت! مهدی یراحی و امید نعمتی و رضا یزدانی هم در گفتگو با خبرگزاری «ایلنا» ضمن تحلیل این حرکت، اعلام کردند حاضر به برپایی چنین اجراهایی هستند. هرکدام از این خواننده‌ها به شکلی چنین موضوعی را مطرح کردند و بازخورد مثبت مخاطبانشان باعث شد تا یکی از مباحث داغ این روزهای شبکه‌های اجتماعی مختلف برگزاری کنسرت خیابانی برای مردم باشد. در اغلب پست‌ها و نظرات مخاطبان هم نگاه مثبتی نسبت به این اتفاق وجود داشت.

 

  • *ایده‌ای که جدید نیست

طی روزهای اخیر خیلی‌ها داستان برگزاری کنسرت خیابانی رایگان را یک ایده نو می‌دانند اما در یک فلاش‌بک به گذشته می‌توان چند مورد مشابه این کنسرت‌ها را یافت. طی سال‌های ۸۶ و ۸۷ با حضور خوانندگانی نظیر محسن یگانه، رضا یزدانی، بابک جهانبخش و رضا صادقی و… کنسرت‌های رایگانی به مناسبت اعیاد شعبانیه در چند پارک جنوب تهران مثل آزادگان و رازی برگزار شد. بزرگترین این اجراها در پارک آزادگان بود که هر شب حدود بیست هزار مخاطب از نزدیک شاهد اجرای خوانندگان سرشناس پاپ بودند.
 
پانزدهم مهرماه سال ۱۳۹۲، بنیامین بهادری صدمین کنسرت خود را کنار دریاچه خلیج فارس و به رایگان برگزار کرد. کنسرتی که شمار مخاطبانش بین ده تا بیست هزار نفر اعلام شد. مهدی یراحی هم یکی دیگر از هنرمندانی است که شهریور سال ۹۵ به قولی که در برنامه خندوانه برای برگزاری کنسرت رایگان در تهران و خرمشهر داده بود عمل کرد. او به منطقه «شمس‌آباد» که جنوب تهران واقع شده است رفت و در یکی کوره‌های آجرپزی به همراه اعضای گروهش و با تجهیزات کامل صدابرداری و نورپردازی کنسرت رایگانی را برگزار کرد. اجرایی که بیش از هزار و پانصد بیننده داشت و نهایتاً هم با مساعدت شهرداری تهران و چند انجمن خیریه، از حاضرین با غذای گرم پذیرایی شد. از سوی دیگر این خواننده تا کنون به دلیل عدم همکاری نهادهای مسئول موفق به عملی کردن وعده خود برای برگزاری کنسرت رایگان در خرمشهر نشده است. سینا شعبانخانی هم یکی دیگر از خوانندگانی است که دو سال پیش موفق به برگزاری اجرایی بزرگ و رایگان برای مردم شده بود.
 
جالب است بدانید که سابقه اجرای کنسرت‌های رایگان صرفاً مختص خوانندگان پاپ نیست. علیرضا قربانی شب عید فطر سال ۱۳۹۵ کنسرت بزرگی را به میزبانی میدان مشق تهران برگزار کرد و بیش از دو هزار نفر شاهد اجرای او بودند. این خواننده مطرح به همراه اعضای ارکستر خود توانست اجرایی با کیفیت از لحاظ صدا و نور را روی صحنه ببرد و بازخورد زیادی هم داشت. این اجرای علیرضا قربانی در شرایطی برگزار شد که او دقیقاً همان زمان ده شب کنسرت «دخت پری‌وار» را در تالار وحدت تهران روی صحنه برد.
 
این کنسرت‌ها مواردی بودند که طی ده سال اخیر فقط در تهران برگزار شدند. در طول ایام مختلف سال شاهد برگزاری اجراهای خوانندگان مختلف در استان‌های دیگر به بهانه‌های گوناگون هستیم.
 

  • *توپی که در زمین مسئولین است

در بخش قبلی به چند نمونه کنسرت‌های رایگان اشاره کردیم. اتفاقی که شاید برای ما در حد چند خاطره و این روزها یک آرزو است اما در دنیا کاملاً مرسوم است. همه ساله در کشورهای مختلف دنیا کنسرت‌ها یا فستیوال‌های موسیقی رایگانی در اماکن عمومی برگزار می‌شود. از بحث جهان که بگذریم همین چند تجربه محدودی که ذکر شد نشان می‌دهد که برگزاری کنسرت خیابانی بر خلاف تصور چندان هم سخت نیست. همه اجراهای فوق بدون کوچکترین حاشیه یا اتفاق ناخوشایند و با آرامش کامل برگزار شدند و خاطره خوبی برای هنرمندان و مردم شد. آن هم در روزهایی که اوضاع همه ما از هر لحاظ بهتر بود و شاید اگر چنین اجراهایی برگزار نمی‌شد هم خلاء آنها چندان حس نمی‌شد.
 
حالا در شرایط کنونی که بحث برگزاری کنسرت خیابانی دوباره داغ شده و هنرمندان پرفروش و سرشناسی اعلام آمادگی کرده‌اند توپ در زمین مسئولان است. این روزها نگاه مخاطبان به اظهار نظرهای مسئولان است تا ببینند چه زمانی با هنرمندان موسیقی به یک تعامل جدی می‌رسند تا چنین اجراهایی عملی شود. زیرا همه چیز و خصوصاً تجربیات موفق گذشته نشان می‌دهد که نباید دلیل خاصی برای عدم برگزاری این کنسرت‌ها در اماکن عمومی باشد. البته این روزها مسئولان وزارت ارشاد شهرداری تهران نسبت به طرح موضوع از سوی همایون شجریان خودشان را مشتاق نشان داده‌اند و حتی این خواننده به تازگی جلسه‌ای هم با مسئولین شهرداری داشته است. ولی باید دید اکنون که قدم اول از سوی جامعه موسیقی برداشته شده به مقصد می‌رسد یا نه.
 

  • *هیجان یا واقعیت

در کنار همه این مسائل و نگاهی که نسبت به مسئولان است، در حال حاضر این نگاه هم وجود دارد که شاید تصمیم خوانندگان برای برگزاری کنسرت خیابانی یک هیجان مقطعی و زودگذر باشد و همین موضوع به یکی از مباحث اصلی میان منتقدان چنین اجراهای رایگانی تبدیل شده است. از چندی پیش این موضوع در میان منتقدان و برخی کاربران شبکه‌های اجتماعی مطرح شده که اعلام آمادگی برگزاری کنسرت رایگان خیابانی یک حرکت تبلیغاتی یا یک موج زودگذر از سوی خواننده‌ها است.
 
این نقد در حالی شدت گرفت که سیروان خسروی به فاصله کمتر از ۷۲ ساعت پس از اعلام آمادگی برای برگزاری کنسرت خیابانی رایگان، در تغییر موضعی عجیب این حرکت را عبث و بیهوده قلمداد کرد. او پستی در صفحه شخصی خود منتشر کرد و اظهار داشت که چنین اجراهایی در حال حاضر حکم قرص مسکن دارند و در پایان نوشته خود از هشتگ #گمراه_سازی استفاده کرد. نقد سیروان نسبت به این حرکت به فاصله ۷۲ ساعت پس از اعلام آمادگی‌اش این پاسخ را هم در فضای مجازی به دنبال داشته که چنین کنسرت‌هایی اتفاقاً هدفشان تسکین موقت بر بحران‌های فکری و اجتماعی و اقتصادی کنونی است.
 

یکی دیگر از نقدهایی که نسبت به ایده برگزاری کنسرت خیابانی مطرح می‌شود این است که از آن با عنوان موج سواری یاد می‌شود. منتقدان این حرکت اعتقاد دارند که علاوه بر دستاویز تبلیغاتی، برخی خواننده‌ها که مخاطب چندانی در عرصه موسیقی ندارند طی روزهای آینده خودشان سوار بر این موج خواهند شد تا در کنار نام‌های بزرگی که تا الان اعلام آمادگی کرده‌اند قرار بگیرند. در نقطه مقابل هم این دیدگاه هم چنین پاسخی در شبکه‌های اجتماعی و میان مخاطبان مطرح می‌شود که اگر اینطور هم باشد ایرادی ندارد. چرا که شاید آن دسته از خواننده‌ها هم بتوانند با آثار و اجراهای خود قدم کوچکی در راستای افزایش نشاط اجتماعی و روحیه مردم بردارند.
 

  • *چرا فقط موسیقی؟

در کنار همه خبرهایی که از گوشه و کنار راجع به کنسرت خیابانی خواننده‌ها برای مردم به گوش می‌رسد یک نکته مهم هم مطرح شده است. آن هم اینکه علاوه بر خواننده‌ها، فعالان سایر عرصه‌های هنری هم می‌توانند قدمی در راه افزایش شادی جامعه بردارند. شاید اگر به عنوان مثال اهالی سینما هم آستینی در این راه بالا بزنند بتوانند با نمایش‌های فیلم‌های کمدی و پاپیولار در اماکن عمومی برای دقایقی کمک کنند تا طوفان بحران‌های فکری و روحی افراد کاسته شود. حرکتی که از برگزاری یک کنسرت موسیقی به مراتب آسان‌تر است ولی باید منتظر واکنش اهالی سینما بمانیم. اهالی تئاتر هم طیف دیگری از هنرمندان هستند که این روزها صحبت‌هایی از آنها به میان می‌آید. تئاتر خیابانی یکی از شاخه‌های هنرهای نمایشی است که حتی در دانشگاه‌های دنیا هم آموزش داده می‌شود و گاهی اوقات شاهد برگزاری آنها در نقاط مختلف کشور هستیم. اما چند سالی است که تئاترهای خیابانی صرفاً در مناسبت‌هایی مانند دهه فجر یا هفته دفاع مقدس برگزار می‌شود که عموم آنها مضمونی عامه‌پسند ندارند.
 

شبی که تیم ملی فوتبال ایران به اسپانیا در بازی‌های جام جهانی باخت یا با تساوی مقابل پرتغال از صعود به مرحله بعد بازماند خیلی‌ها به خیابان آمدند و شادی کردند. نه به اندازه شب پیروزی مقابل مراکش ولی به هرحال جمعیتی بودند که ساعاتی را به پایکوبی پرداختند. به زعم خیلی‌ها نمایش درخشان ملی‌پوشان فوتبال ایران باعث این جشن‌های پس از باخت و حذف شد اما حقیقت این است که عموم جامعه این روزها نیازمند شادی و یک اتفاق خوب است. در روزهایی که بحران‌‌های اقتصادی و خبرهای گوناگون سیاسی از یک سو و رخدادهای ناخوشایند طبیعی و اجتماعی از سوی دیگر چون آواری بر سر مردم ریخته دو ساعت شنیدن موسیقی بدون هزینه برایشان می‌تواند خوشایند باشد. برای همان‌ها که از باخت و حذف تیم ملی خوشحال بودند چرا که می‌توانستند به این بهانه سمت حباب مشکلات هجوم ببرند.


موسیقی ما – کنسرت «شبی با فخرموسیقی ایران» طی دو شب در تاریخ ۱۱ و ۱۲ مرداد روی صحنه رفت و اساتید و بزرگان حوزه موسیقی در کشور به تماشای این کنسرت نشستند.

به گزارش «موسیقی ما» ، کنسرت ارکستر فرهنگ و هنر به رهبری استاد فرهاد فخرالدینی در حالی در تالار وحدت روی صحنه رفت که شهداد روحانی، حسین علیزاده، لوریس چکناواریان، علی مرادخانی و سیدمجتبی حسینی در این دوشب مهمانان ویژه این برنامه بودند و به تماشای این کنسرت پرداختند.

در ابتدای این برنامه و هنگامی که فرهاد فخرالدینی روی صحنه آمد همه حاضرین در تالار وحدت به احترام این هنرمند قدیمی و توانمند به صورت ایستاده به تشویق وی پرداختند و سپس «سوئیت ساوالان» نخستین اثری بود که از سوی ارکستر نواخته شد. در ادامه و با اضافه شدن «وحید تاج» و مجتبی عسگری به عنوان خواننده‌های ارکستر، آثاری چون: برای دخترم بهار، موج، به یاد جوانی، آهنگ اشتیاق، و درد گنگ اجرا شدند و ارسلان کامکار نیز به عنوان سولیست ویلن در «یاد جوانی» به هنرنمایی پرداخت.

بخش دوم این کنسرت نیز با اجرای سوئیت همایون آغاز شد و با اضافه شدن گروه کُر به ارکستر و اجرای توام وحید تاج و مجتبی عسگری روی صحنه، چهار اثر دیگر اجرا شد و در انتهای شب دوم برنامه نیز «ای ایران» به عنوان قطعه «بیز» و با تشویق‌های مکرر حضار از سوی ارکستر نواخته شد و همه حاضرین به صورت ایستاده به همخوانی در این اثر پرداختند.

در حالی که طبق قرار قبلی قرار بود وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی برای دیدن این کنسرت به سالن تالار وحدت بیاید، سیدمجتبی حسینی (معوانت امور هنری وزارت ارشاد) در آنتراکت برنامه با حضور در پشت صحنه کنسرت هدیه نفیس وزیر ارشاد را که شامل یک جلد دیوان حافظ نفیس بود، به استاد فخرالدینی اهدا کرد و حضور وزیر ارشاد در سیستان و بلوچستان و بازدید از برخی پروژه‌های در دست ساخت را دلیل عدم حضور ایشان در این کنسرت اعلام کرد.

گفتنی‌ست کنسرت «شبی با فخر موسیقی ایران» با همراهی ارکستر فرهنگ و هنر ۱۱ و ۱۲ مرداد با حضور «فرهاد فخرالدینی» به عنوان رهبر مهمان ارکستر در تالار وحدت و به تهیه کنندگی سوسن تقی‌پور (مدیر مرکز علمی کاربردی واحد ۴۶) برگزار شد.

در ادامه عکسهای «سارا عبداللهی» و «حسین حاجی بابایی» را از حاشیه و متن این کنسرت می بینید:


همزمان با انتشار قطعه «یار مرا» با صدا و موسیقی این هنرمند عنوان شد

منصور عامریان: اشعار مولانا مرا به وجد می‌آورد

موسیقی ما – «منصور عامریان» خواننده جوان موسیقی پاپ، نخستین قطعه از آلبوم رسمی خود را منتشر کرد.
 
این قطعه که «یار مرا» نام دارد، با خوانندگی، آهنگسازی و تنظیم‌کنندگی «منصور عامریان» و شعری از «مولانا» تولید شده است. در این قطعه «منصور ابوالحسنی» گیتار الکتریک نواخته است.
 
عامریان درباره استفاده از شعر مولانا گفته است: «اشعار حضرت مولانا مرا به وجد می‌آورد. دروغ چرا… هر زمانی که نمی‌دانم یا کم می‌آورم، با دانش خیلی ناچیز و اندکم سراغ این بزرگمرد می‌روم… اشعاری که همیشه تازه هستند و هیچ‌گاه بوی کهنگی به خود نمی‌گیرند و روشنایی‌بخش و فانوس راه اندیشه در ظلماتم هستند. انسانی از جنس اندیشه راستین.»
 
این خواننده که قطعه‌اش را در نخستین روزهای مردادماه منتشر کرده همچنین گفته: «اولین قطعه ازآلبوم «عاشقانه عارفانه» با شعر باران‌خورده‌ی حضرت مولانا و صدای خاک‌خورده‌ی بنده حقیر با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را تقدیم می‌کنم به همه یارانِ جان و دل با نگاه انسانی و بزرگوارانه علی‌الخصوص به دوستان و اساتید بزرگوارم که زادروزشان در این فصل گرم و پر از مهر مرداد ماه است.»
 
قطعه «یار مرا» را از «تماشاخانه» سایت «موسیقی ما» بشنوید و دانلود کنید.


بیست و پنجم مرداد ماه و با بلیت‌های ۴۰، ۵۰ و ۶۰ هزار تومانی صورت می‌گیرد

وفای به عهد «شهرام شکوهی» برای برگزاری کنسرت‌های ارزان

موسیقی ما – کنسرت شهرام شکوهی بیست و پنجم مرداد ماه سال جاری در سالن وزارت کشور برگزار خواهد شد.

به گزارش «موسیقی ما»، شکوهی پس از مدت‌ ها دوری از صحنه، با ترکیبی از ترانه‌های جدید و خاطره‌انگیز خود با طرفدارانش دیدار می‌کند. طبق برنامه‌ریزی‌های انجام شده در این کنسرت پرفورمرها به مدیریت و کارگردانی هنری «سپهر بیگلری» روی صحنه خواهند رفت.

سرپرستی ارکستر در این کنسرت برعهده «امیرحسین کاشانیان» و رهبری آن بر عهده «عادل فلاح» است و «نیما بیطرف» مدیریت اجرایی آن را بر عهده دارد.

مطابق وعده داده شده در نشست خبری سی‌ام تیر ماه، شهرام شکوهی قصد دارد «ارزان‌ترین کنسرت‌ها در سراسر ایران» را برگزار کند و همچنین در صورت صدور مجوز و همکاری سازمان‌های مربوطه، برگزاری کنسرت‌های رایگان نیز از برنامه های او است.

پس از این اقدام شکوهی خواننده‌ های دیگر کشورمان از جمله همایون شجریان، عماد طالب‌زاده، حجت اشرف‌زاده، روزبه نعمت‌اللهی و حامد همایون با این ایده همراهی کردند. بلیت‌های کنسرت‌های ارزان شهرام شکوهی با قیمت های ۴۰، ۵۰ و ۶۰ هزار تومان و به همت موسسه «ندای رعنا هنر» به تهیه کنندگی «مهرداد منافی» در دسترس عموم قرار دارد و علاقه‌مندان می‌توانند برای تهیه بلیت از طریق سایت ایران کنسرت اقدام کنند.

پیش‌تر شهرام شکوهی در نشست خبری این کنسرت گفته بود: «اگر سالن‌ها حاضر شوند که اجاره‌بها از ما نگیرند من حاضرم کنسرت رایگان یا با حداقل قیمت بلیت مثلا ۲۰ هزار تومان، برای مردم برگزار کنم. در سالن فرهنگسرای بهمن که در پایین شهر است، اگر این سالن حاضر باشد که به صورت رایگان سالن را به ما بدهد، حتماً من حاضرم به صورت رایگان یا با همان قیمت ۲۰ هزار تومانی کنسرت برگزار کنم. واقعیت این است که بیشتر همکاران من از قشر مرفهی نبوده‌اند. ما از بچگی در جایی بزرگ شده‌ایم که واژه‌هایی مانند «ندارم»، «نمی‌خرم» و… برایمان آشنا است. در عین حال بسیاری از همکاران من قرارداد دارند و نمی‌توانند زیاد آزادی عمل داشته باشند.»

منبع: 

اختصاصی سایت «موسیقی ما»


%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A