دانلود آهنگ جدید

بایگانی‌های دانلود آهنگ ایرانی - صفحه 9 از 42 - دانلود آهنگ جدید - میم موزیک

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
پنج شنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۷

پنجمین شب شعر حریم آهو برگزار می‌شود

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : پنج شنبه ۴ مرداد ۱۳۹۷


با حضور شاعران و ترانه سرایان به نام کشور،

موسیقی ما – بهاء‌الدین خرمشاهی، ساعد باقری، عبدالجبار کاکایی، حسین اسرافیلی، سیمین دخت وحیدی، عباس براتی پور، افشین علاء، محمد علی بهمنی، محدثی خراسانی، بهروز یاسمی، فاطمه راکعی، علیرضا قزوه، فاضل نظری، منصوره نیک گفتار، ناصر فیض، از جمله شرکت کنندگان در این شب شعر هستند.
برپایه این اعلام، حمیدرضا شکارسری، حامد عسکری، مرتضی امیری اسفندقه، محمد مقتدایی، فاطمه طارمی، مژگان شیخی، صابر قدیمی، پرویز بیگی حبیب آبادی، قاسم صرافان، سعید بیابانکی، احمد امیرخلیلی، حمیدرضا برقعی، الهه کاشانی، مینا آقازاده، سارا جلوداریان، سجاد عزیزی، احمد علیخانی و اعضای کانون های ادبی سازمان دیگر میهمانان این محفل خواهند بود.
اجرای موسیقی آیینی خراسانی، شعرخوانی شاعران پیشکسوت و جوان و سخنرانی با موضوع شعر رضوی از جمله برنامه های این مراسم است.
این مراسم با حضور و سخنرانی سعید اوحدی رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران آغاز می شود.
شب شعر حریم آهو به منظور گردهمایی شاعران آیینی و ارج نهادن شعر رضوی چهار سال متوالی همزمان با ولادت امام رضا (ع) با حضور شاعران به نام به همت مدیریت آفرینش های ادبی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در باغ موزه هنر ایرانی برگزار شده است.

منبع: 

خبرگزاری ایرنا


فرزندِ آهنگسازِ استاد جمشید مشایخی از وضعیتِ جسمانی پدر و همچنین حاشیه‌های این روزها می‌گوید

نادر مشایخی: من اگر بودم، آن عکس را منتشر نمی‌کردم

موسیقی ما – «این روزها حالِ جسمانی پدر خوب است؛ اما خب هر کسی در این مدتِ طولانی در بیمارستان بماند، از لحاظ روحی آسیب می‌بیند. بیمارستان یک جورهایی مثلِ زندان است؛ اما به شکلی دیگر. شما نمی‌توانید بیرون بروید، نمی‌توانید هر ساعتی که دوست دارید، غذا بخورید، نمی‌توانید حتی هر زمان که دلتان می‌خواهد بخوابید و خب این اتفاقِ خوبی نیست.»

اینها را «نادر مشایخی» – آهنگساز و فرزندِ استاد جمشید مشایخی- درباره‌ی حال و روزهای این روزِ پدر می‌گوید؛ استادِ بازیگری که نقش‌آفرینِ بسیاری از نقش‌های ماندگارِ سینمای ایران است و حالا چند وقتی است که در بیمارستان بستری است؛ فرزندِ آهنگسازش اما با همان ادبیاتِ خاصِ خودش از این روزهای پدر می‌گوید: «قبول کنید که این مدت طولانی در بستر بیماری حال‌گیری است دیگر.»

او می‌گوید: «پزشکان از وضعیتِ جسمی پدر رضایت دارند و می‌گویند که او مراحلِ بهبود را به خوبی طی می‌کند؛ اما زمانی مشخص را برای ترخیصِ او از بیمارستان نمی‌دهند؛ درست است که حضورِ او در بیمارستان خیلی خوشایند نیست؛ اما مهم‌تر از هر چیز سلامتی اوست و بنابراین نه ما و نه ایشان اصرارِ زیادی برای اینکه زودتر از بیمارستان مرخص شوند، نداریم. ما می‌خواهیم سلامت از بیمارستان مرخص شوند.»

«نادر مشایخی» اما در واکنش به حاشیه‌هایی که این روزها در فضای مجازی رخ داده و انتشارِ عکسی که منجر به اعتراضِ برادرش – سام- شده است، نیز می‌گوید: «این عیادت‌ها همیشه برای پدر دل‌پذیر است و خوشحال می‌شود؛ من خودم شاهدِ بهبودِ روحیه‌ی ایشان زمانی که دیگران به عیادتش می‌آیند، می‌شوم. اصولا پدر همیشه آدمِ مهمان‌نوازی بوده است؛ خب روزانه چندین نفر برای دیدارِ با او به بیمارستان می‌آیند و گاهی هم از این حاشیه‌ها رخ می‌دهد که گریزی از آن نیست؛ ما همیشه از دیدنِ همکارانِ پدر و حتی مردمِ عزیزی که برای ملاقاتِ او می‌آیند، خوشحال می‌شویم؛ اما ممکن است پدر خودشان از انتشارِ این عکس‌ها رضایت نداشته باشد؛ «جمشید مشایخی» همیشه به ظاهرِ‌ خود اهمیتِ بسیار زیادی می‌دادند و برایش مهم بود که همیشه آراسته باشد و خب وقتی آدم در این مدت طولانی بیمارستان است، روی ظاهر و آراستگی‌اش تاثیر می‌گذارد؛ نمی‌دانم اما من اگر جای آن دوستان بودم، این عکس‌ها را منتشر نمی‌کردم.»

او اما تاکید می‌کند که این به معنای آن نیست که استادِ‌ بازیگری از حضورِ مهمانان و عیادت‌کنندگان بر بالینش ناراحت می‌شود: «پدر همیشه از حضورِ مهمانان خوشحال می‌شده و در این روزها هم بیشتر؛ مثلِ هر کسی که درگیر بیماری است و زمانی که دیگران به عیادتش می‌آیند، احساس می‌کند که فراموش نشده است.»


پیام ویدئویی آهنگساز پیشکسوت کشورمان در آستانه برگزاری کنسرت مشترک با ارکستر فرهنگ و هنر در تهران؛

فرهاد فخرالدینی: تشریف بیاورید و این کنسرت را ببینید

موسیقی ما – استاد سرشناس حوزه موسیقی در ایران، در پیامی ویدئویی مردم هنردوست ایران را برای حضور در کنسرتش دعوت کرد.

به گزارش «موسیقی ما»، فرهاد فخرالدینی در آستانه برگزاری کنسرتش با ارکستر فرهنگ و هنر در تهران، از مردم هنردوست ایران برای حضور در این برنامه دعوت کرد و معتقد است که این کنسرت قطعا مورد توجه دوستداران موسیقی قرار خواهد گرفت.

کنسرت «شبی با فخر موسیقی ایران» با همراهی ارکستر فرهنگ و هنر ۱۱ و ۱۲ مرداد با حضور «فرهاد فخرالدینی» به عنوان رهبر مهمان ارکستر در تالار وحدت و به تهیه کنندگی سوسن تقی‌پور (مدیر مرکز علمی کاربردی واحد ۴۶) برگزار خواهد شد و بلیت فروشی این اجرا در سایت «ایران کنسرت» آغاز شده است.

وحید تاج و مجتبی عسکری به عنوان خواننده در این کنسرت حضور دارند و شهرام توکلی و علی اکبر قربانی نیز رهبران ثابت این ارکستر هستند. شهلا میلانی نیز سرپرست ارکستر گروه کُر این ارکستر است.

پیام ویدئویی استاد فرهاد فخرالدینی را در ادامه می‌بینید:

منبع: 

سایت «موسیقی ما»


اولین ایرانی پذیرفته شده در آکادمی موسیقی ردبول در اسپانیا از موسیقی الکترونیک می‌گوید

ایمان حبیبی‌شاد: با ایده گرفتن از موسیقی دیگران می‌توان راه خلاقیت را باز کرد

موسیقی ما – ایمان حبیبی‌شاد متخصص موسیقی الکترونیک کار حرفه‌ای خود را با نرم‌افزار ableton live آغاز کرد و در سال ۲۰۰۸ به عنوان اولین ایرانی در آکادمی موسیقی ردبول در شهر بارسلونای اسپانیا پذیرفته شد. او با تلفیقی از صداهای سینتی سایزر و درام ماشین موسیقی خود را خلق و با همکاری لیبل‌های موسیقی بین‌المللی منتشر می‌کند.
 
حالا ایمان حبیبی‌شاد، به بهانه انتشار ساندترک جدیدش با عنوان Ravage درباره خلاقیت در تنظیم آثار موسیقایی به «موسیقی ما»  می‌گوید: «برای کسانی که می‌خواهند موسیقی الکترونیک بسازند، وقت‌هایی هست که انگار با یک دیوار برخورد می‌کنید. به جایی می‌رسید که ایده به سراغتان نمی‌آید. برای شکستن این دیوارهای ذهنی روش‌هایی هست که یکی از آنها آنالیز کردن ترک‌های دیگران است.»
 
او درباره ایده گرفتن از موسیقی دیگران ادامه می‌دهد: «هرکس در کار خودش سبکی دارد ولی به یک آرتیست هم علاقه‌مند است. نمی‌خواهد کارهایش کپی او باشد ولی می‌تواند از موسیقی او ایده بگیرد. مثلا در برنامه Ableton live یا هر برنامه دیگری که با آن آهنگ تنظیم می‌کنید، ترک را داخل یک کانال آدیو می‌اندازید و از نقطه شروع تا نقطه پایانی ببینید تنظیم‌کننده چه کرده است. بر اساس تعداد بارهایی که در کل ترک است (هر بار ۴ کیک درام می‌شود)، موزیک جلو می‌رود، اتفاق‌هایی می‌افتد و معمولاً در هر ۱۶ بار تغییری ایجاد می‌شود. با توجه به این تغییرات در بارها می‌توان تلفیقی برای موسیقی خود پیدا کرد. من به هر سبکی از موسیقی که گوش می‌دهم یک سری المان‌ها را از آن سبک غربال و همان را وارد موسیقی‌ام می‌کنم. این کار ایده گرفتن از موسیقی دیگران است که وقتی نمی‌دانی بعد از دقیقه یک، مثلا ترک را به کجا ببری این طور می‌توانی راه خلاقیت را باز کنی.»
 
حبیبی شاد همچنین در پاسخ به این پرسش که در ایران موسیقی راک، جز و… چند دهه عقب تر از اتفاقات روز دنیا هستند، موسیقی الکترونیک تا چه اندازه می‌تواند کم کننده این فاصله باشد می‌گوید: «خیلی زیاد. امروز با ساده‌ترین وسایل مثل یک لپ تاپ و یک اپلیکیشن می‌توان موسیقی ساخت و ریمیکس و ادیت کرد. قدیم باید تعدادی حتما در استودیو با ساز می‌نشستند و نوازنده می‌نواخت و… جمع کردن نوازنده‌ها کنار هم سخت بود اما الان با گذراندن یک دوره کوتاه آموزشی با سرعتی چندین برابر قبل این مسیر طی می‌شود. این عقب ماندن بیشتر به خاطر این است که تنظیم‌کنندگان ما یک مخاطب دارند و گاهی می‌ترسند از این که آن مخاطب را از دست بدهند. به همین خاطر از محدوده امن خود بیرون نمی‌آیند و کمتر خطر می‌کنند تا سبکی جدید را تجربه کنند. به همین خاطر کمتر شاهد سبک‌های تلفیقی و… هستیم. باید گوش‌ها به روز شود. نه این که ببینیم گوش‌ها چه چیز را پسندیده‌اند، همان را مدام تکرار کنیم.»

منبع: 

اختصاصی موسیقی ما


موسیقی ما – «ارسلان کامکار» برادرِ متفاوتِ کامکارهاست؛ تنها برادری که هم نوازنده‌ی موسیقی کلاسیک است و هم نوازنده‌ی موسیقی ایرانی و در هر دویشان موفق و جزوِ‌ برترین‌های ایران. او تمامِ خصوصیاتِ کامکارها را دارد؛ همان جدیت در کار و موسیقی و همان مهری که انگار تمامِ خانواده با آن زاده شده و بزرگ شده و بخشی از وجودشان است. او در کنارِ تمام آثاری که برای کامکارها ساخت و نواخت (موسیقی کلاسیک، ایرانی و کردی) سال‌ها در ارکستر سمفونیکِ تهران نیز حضور داشت و به عنوانِ مایستر در آن فعالیت کرد؛ در همان روزهای خمودی و خموشی ارکستر ماند به پایش تا موسیقی سمفونیک در ایران را به همراهِ دیگر دوستانش زنده نگاه دارند؛ همان روزهایی که ارکستر در  جبهه می‌نواخت، در تیمارستان و در هر جایی جز سالنِ کنسرت. او ماند در ارکستر برای آنکه ارکستر بماند. فقط بماند، هر چند در روزهای خوشی ارکستر به ناچار و بی میلِ خودش از آن خداحافظی کرد، این همیشه خصوصیتِ ارسلان بوده است: پایداری برای کاری که دوست داشته است؛ برای موسیقی ایران. دست به هر کاری هم که زد، غوغا کرد چه آن‌وقت که موسیقی فیلم نوشت (مادر) چه آن زمان که اثری کلاسیک نگاشت (افسانه‌ی سرزمین پدری‌ام، کوچه‌های چوارباخ، شباهنگام، کنسرتو برای کمانچه و غیره) و چه وقتی با کامکارها موسیقی ایرانی نوشت و کردی. اینها همه‌شان مهم است؛ اما وقتی یادمان باشد که با انسانی سر و کار داریم که بیش از آنکه هنرمند بزرگی باشد (که هست) انسانِ شریف و محترمی است که کمتر می‌توان نمونه‌اش را مشاهده کرد، همه چیز در برابرِ آن رنگ می‌بازد. این گفت‌وگو را «ارسلانِ کامکار» عزیز ببینید و بخوانید تا بهتر متوجه شوید که درباره‌ی چه حرف می‌زنیم:

 


—[   گروه کامکارها    ]—

  • آقای کامکار، قبل از اینکه به فعالیت‌های فردی‌تان برسیم؛ از گروه «کامکارها» شروع کنیم؛ به نظر می‌رسد که مدتی است که این گروه کم‌کار شده و دیگر چون گذشته برنامه‌های منظمی ندارد؛ این موضوع دلیل خاصی دارد؟

دلیلِ خاصی ندارد؛ خب سنِ ‌ما دیگر بالا رفته است؛ کوچک‌ترین‌مان – اردوان- حالا ۵۰ ساله است و طبیعی است که کنسرت‌هایمان کمتر شود.
 

  • اما هر کدام از اعضای گروه، فعالیت‌های مستقلِ خودشان را دارند.

البته این ماجرا هم تاثیرِ خودش را دارد؛ ما همه‌مان تک تک فعالیت‌هایمان را انجام می‌دهیم. من، اردشیر، اردوان و هوشنگ که همیشه مشغولِ نوشتنِ اثرِ جدید است؛ همه کارهای‌مان را می‌کنیم.
 

  • انگار به‌دنیا آمدن در خانواده‌ی کامکار، یک سرنوشتِ موسیقایی از پیش تعیین‌شده برای فرزندانِ این خانواده بوده، این‌طور نیست.

بله! تقریبا تمامِ ما به موسیقی گرایش پیدا کردیم و این به خاطر پدرمان –آقای حسن کامکار- است؛ ایشان خودش به موسیقی علاقه داشت و در دسته‌ی موزیک ارتش، ترومپت می‌‌نواخت، بعد از مدتی به سازِ ویولون – سبک استاد صبا- علاقه‌مند شد و این ساز را یاد گرفت. خودشان تعریف می‌کردند موسیقی را بدونِ استاد فراگرفته و تنها گاه‌گاهی که معلمانی از تهران می‌آمده،‌ پنهانی کلاس‌هایشان را نگاه می‌کرده است؛ فعالیت‌های ایشان، آغازِ  حرکتِ موسیقایی خانواده‌ی کامکارها بود و ما همگی ابتدا نزدِ ایشان موسیقی آموختیم و بعد خودمان کارمان را ادامه دادیم. پدر، گروه‌های متعددی (گروه خردسال، نوجوان و بزرگ‌سال) داشت و ما آن زمان هم در رادیو و تلویزیون ضبط داشتیم و هم در کردستان و جاهای دیگر کنسرت برگزار می‌کردیم؛ اما متاسفانه بعد از انقلاب کلاسش را به شکل بدی بستند و سازهایش را شکستند و طبیعی بود که این موضوع برای او که تمامِ زندگی‌اش را برای موسیقی گذاشته بود؛ ناراحت‌کننده باشد و از آن سرزمین دل بکَنَد و به تهران بیاید؛ البته پیش از آن، تعدادی از برادران من به خاطر تحصیل در دانشگاه به تهران آمده بودند؛ از آن طرف «قشنگ» هم با «محمدرضا لطفی» ازدواج کرده بود و ساکنِ‌ تهران بود. من خودم هم زمانِ انقلاب در دانشکده‌ی هنرهای زیبا در رشته‌ی موسیقی درس می‌خواندم؛ اما هنوز اردشیر و اردوان و پدر و مادرم سنندج بودند و بعد از تعطیلی ‌ کلاس‌هایش، آنها هم به تهران آمدند. تمام زندگی پدرم موسیقی بود؛ ‌وقتی این را  از او گرفتند خانه و همه چیز را حراج و به تهران مهاجرت کرد.
 

  • و در تهران به فعالیت‌هایش ادامه داد؟

آن زمان عین‌الفعلِ چاوش بود و پدرم تمام پول‌هایی که از فروش خانه به دست آورده بود را دستگاه‌های ضبطِ موسیقی خرید. دورتا دورِ کانون چاوش، ضبط‌های پدرم بود که با آن کارهایی که تولید می‌شد را ضبط می‌کردیم.
 

  • به نظر می‌رسد نقشِ «حسن کامکار» در فعالیت‌های کانون چاوش همواره نادیده گرفته شده است.

چه عرض کنم؟ این هم نامردی چاووشی‌هاست. می‌شود خیلی چیزها را انکار کرد؛ اما چیزی که بوده؛ بوده است دیگر. پدرم تمام خانه‌اش را حراج کرد و دستگاه‌های ضبط خرید تا آن زمان که استودیویی وجود نداشت، «چاووش»‌ها ضبط شود. ما (پدرم، من و اردشیر) گاهی تا ساعت ۴ صبح می‌ماندیم و آثار را ضبط می‌کردیم تا پخش شود. او اتاقی در «چاووش» داشت که همیشه آنجا بود و مشغول کار. حالا اینکه هیچ‌جا نمی‌گویند پدرم در تکثیر و پخشِ این آثار با حراج خانه‌اش چه سهمی داشته، نامردی است؛ اما این مساله‌ای است که واقعیت داشته؛ در این سال‌ها از همه اسم می‌برند جز «حسن کامکار»؛ نام دیگر کامکارها را هم به زور می‌آورند،‌ در حالی که هسته‌ی اصلی گروه شیدا محمدرضا لطفی و خانواده‌ی ما بود.
 

نمی‌دانم. باید از خودشان سوال کرد. دور تا دور کلاس ما را نگاه کنید؛ عکس تمام موسیقی‌دانان از آقای مشکاتیان و علیزاده،‌ کیهان کلهر، حسین بهروزی‌نیا، محمدعلی کیانی‌نژاد و همه را می‌بینید؛ شما بروید کلاس‌های موزیسین‌های دیگر، عکس کدام یک از برادران من در آنجا وجود دارد؟ اگر هست من معذرت می‌خوام؛ اما مطمئنم که نیست.
 

  • آقای کامکار، گروهِ خانوادگی شما بیش از چند دهه است که به شکلِ مستمر فعالیت‌هایش را بدون کوچک‌‌ترین اختلافی انجام می‌دهد و حالا ما شاهدِ نسلِ جدیدی از کامکارها هستیم؛ این رمزِ موفقیت و مانایی گروهِ کامکارها چیست؟

رمزش همین خانواده بودن است. ما هیچ‌وقت این مسایل را نداشته‌ایم که چه کسی آهنگسازی کرده و چه کسی خواننده بوده یا سهمِ بیشتری در برگزاری کنسرت داشته است تا دستمزدِ بیشتری بگیرد؛ همه با هم به طور مساوی زندگی‌مان را گذرانده‌‌ایم؛ فکر نمی‌کنم در گروه‌های دیگر این طور باشد؛ البته در گروه‌های دوستی هم می‌تواند این اتفاق رخ دهد؛ اما دوستی‌های قدیم؛ اکثر موزیسین‌های گذشته از ترانه‌سرا گرفته تا نوازنده و خواننده با هم دوست بودند و زندگی می‌کردند؛ برای همین هم هست که آثارشان تا این اندازه موفق است. آنها بیشتر به هنر فکر می‌کردند و مثلِ این روزها این همه مساله و در صدرِ همه‌ی آنها مسایل مالی وجود نداشت. این دغدغه‌هاست که نمی‌گذارد گروهی پایدار بماند.

 

—[   فعالیت‌های فردی    ]—

 

  • شما تنها عضو خانواده‌ی کامکارها هستید که در کنارِ یک سازِ ایرانی عود-، یک سازِ غربی ویولون- هم می‌نوازید؛ چطور شد به این ساز روی آوردید؟ به خاطر پدرتان؟

بله! چون ساز اصلی ایشان ویولون بود؛ به من ویولونی ایرانی (سبکِ استاد صبا) را یاد دادند؛ اما از آنجا که آن زمان در گروهِ ما؛ نوازنده‌ی ویولون زیاد بود (آقای سعید فرج‌پوری و چند نفر‌ِ‌ دیگر) و کسی عود نمی‌زد؛ من شروع به نواختنِ این ساز کردم تا اینکه بلافاصله بعد از انقلاب، وارد ارکستر سمفونیک شدم و ویولون غربی ‌نواختم و در کنارِ آن در گروه خودمان عود می‌زدم. البته سازِ «هوشنگ» هم ویولون بود و مدتی به عنوان نوازنده در گروه‌مان فعالیت داشت.
 

  • نواختنِ دو ساز (یکی ایرانی و دیگری غربی) در سطحِ حرفه‌ای مشکل نیست؟

نه! نواختنِ این سازها هم‌پای هم‌دیگر بوده است. برایم مثل کامپیوتر است؛ وقتی فایل موسیقی کلاسیک را باز می‌کنم، تنها موسیقی کلاسیک است و وقتی فایل موسیقی ایرانی را باز می‌کنم، موسیقی ایرانی است و تداخلی با همدیگر ندارند. مگر اینکه بخواهم به تلفیقی از موسیقی کلاسیک و ایرانی دست بزنم.
 

  • اما آثاری که آهنگسازی کردید؛ بیشتر موسیقی کلاسیکِ غربی است.

برای اینکه به این موسیقی علاقه‌ی زیادی دارم؛ البته برای گروه خودمان و گروه سازهای ایرانی هم آثار زیادی نوشته‌ام؛ اما کفه‌ی موسیقی کلاسیک سنگین‌تر است؛ شاید هم چون سال‌ها در ارکستر سمفونیک نواختم؛ اگرچه آثاری که در حوزه‌ی موسیقی کلاسیک نوشته‌ام؛ همواره رنگ و بوی موسیقی ایرانی داشته است.
 

  • این روزها چه کارهایی در دست دارید؟

به تازگی «کوچه‌های چوارباخ» را منتشر کرده‌ام و در اثرِ «هوشنگ» با نام «هیچ در هیچ» هم نواخته و خوانده‌ام.
 

  • چوارباخ چه معنایی دارد؟

 نام محله‌ی ما در سنندج بود، این اثر یک کنسرتو عود در سه قسمت بود؛ علاوه بر آن مشغولِ یک سمفونی هستم که سه قسمتِ آن تمام شده و در نیمه‌های قسمت چهارم هستم؛ همچنین روی قطعه‌ی «زمستانِ» اخوان ثالث کار کرده‌ام که در کنسرتِ خانوادگی‌مان اجرا کردیم. البته کارهایی نیز با گروه مشغول انجام هستیم.
 

  • یکی از مهم‌ترین آثار شما، «افسانه سرزمین پدری‌ام» است؛ درباره‌ی این کار توضیح می‌دهید؟

این کار مربوط  به سال ۶۵ است، دقیق یادم می‌آید، چون زمانی‌که تمام شد، تاریخ‌اش را یادداشت کردم. آن زمان، یعنی ۳۳-۳۲ سال پیش هنوز قطعات کمی نوشته بودم که برادرِ همسرِ هوشنگ که کارهای من را دوست داشت؛ گفت به سفارش من یک قطعه بنویس. من هم فورا دنبالِ ایده رفتم و در عینِ حال از ملودی‌هایی که از قبل در ذهنم بود؛ برای این کار استفاده کردم؛ البته فکر نمی‌کنم بهترین کارم است؛ الان خودم آثارِ دیگرم را بیشتر دوست دارم.
 

  • مثلا چه کارهایی؟  

کنستو عود، کنسرتو کمانچه یا سوییت سمفونی کردی.
 

  • کنسرتو کمانچه چطور شکل گرفت؟ 

«اردشیر» گفت من چند قطعه دارم، می‌شود اینها را به شکل کنسرتو درآورد؟ گفتم چرا نمی‌شود؟ فرم کنسرتو به آنها دادم، می‌دانید که کنسرتو جدال یک ساز با ارکستر است و حالا خودم این اثر را بسیار دوست دارم.

 

—[   ارکستر سمفونیکِ تهران    ]—

 

  • آقای کامکار به وضعیتِ ارکستر سمفونیکِ تهران در این دهه‌ها که نگاه می‌‌کنیم؛ هیچ‌گاه شرایط بسامانی نداشته است؛‌ حقوقِ‌ اندک، تعطیلی، نبود رهبران کارکشته (حتی نداشتنِ رهبر و مدیر هنری) و بسیاری دیگر از مشکلات؛ با این وجود شما همواره به فعالیت‌هایتان در این ارکستر ادامه دارید، چرا؟

وقتی به یک کاری علاقه دارید؛ دیگر چرا ندارد. من به این ارکستر علاقه و  موسیقی سمفونیک را هم‌پای موسیقی سنتی، محلی و کردی دوست داشتم. ما با همه‌ی کاستی‌هایش ۳۰ سال در این ارکستر ماندیم تا این نهاد حفظ شود برای کسانی که الان کار می‌کنند و من هم تا زمان بازنشستگی در این ارکستر ساز زدم، هرچند هنوز بازنشستگی‌ام درست نشده و با مشکلاتی مواجه است؛ اما حالا خوشحالم؛ چون این ارکستر پیشرفت کرده است؛ زمانِ ما وقتی یک ویولونیست از ارکستر می‌رفت؛ همه عزا می‌گرفتیم که حالا باید چه کنیم؛ اما الان یک نفر برود، ده نفر هستند که جای او را در هر سازی (ویولون، ویولون‌سل، سازهای بادی و …) بگیرند. حالا ما می‌توانیم چهار ارکستر داشته باشیم بدون هیچ نوازنده‌ی مشترکی، آنقدر که علاقه‌مند به سازهای مختلف زیاد شده است و آن‌هم در شرایطی که دولت نه‌تنها کمکی در این زمینه نکرد که خیلی وقت‌ها مانع هم بود. در این سال‌ها، هنرستان وضعیت بسیار بدی دارد؛ حتی به معلم‌ها حقوق هم نمی‌دهند؛ اما علاقه‌ی مردم به موسیقی را نمی‌توان با ۲۰ سال قبل مقایسه کرد. حالا یک نوازنده برود چهار نفر جای او می‌آیند. به هر حال من و دیگر دوستان در حد واندازه‌ی خودمان تلاش کردیم تا نهاد ارکستر سمفونیک حفظ شود.
 

  • مخاطبان هم به این اندازه رشد کرده‌اند؟

مطمئنم که بهتر شده‌اند؛ در دوره‌ای سطحِ‌ ارکستر سمفونیک متوسط بود؛ اما از یک زمان به بعد رهبرانی چون منوچهر صهبایی، ایرج صهبایی، شهرداد روحانی و رهبران خارجی به ارکستر آمدند و اجراها بهتر و ارکستر حرفه‌ای‌تر شد؛ در نتیجه مردم با موسیقی‌های بهتر مواجه شدند. حالا شنونده‌هایمان شعورِ تشخیص موسیقی خوب و بد را دارند و باید مواظب باشید اجرای خوبی انجام دهید، چون متوجه‌ی آن می‌شوند؛ قبل‌تر این طور نبود و هر چه می‌نواختی، مخاطبان فکر می‌کردند همین هست که هست.
 

  • شما یکی- دوباری هم ارکستر را رهبری کردید.

من رهبر نیستم، ادعایی هم در این زمینه ندارم؛ اما یک‌بار که قرار بود قطعاتِ هوشنگ به رهبری آقای مرتضی‌پور اجرا شود؛ نمی‌دانم چه مشکلی پیش آمد که ایشان سر اجرا نیامد، مردم هم در سالن بودند. مانده بودیم که چه کنیم؟ چون من قطعات را می‌شناختم، ارکستر را رهبری کردم. یکی دو بار دیگر هم کارهای خودم را رهبری کردم.
 

  • و گویا نوازنده‌ها خیلی هم اذیت کردند.

من همه‌ی نوازنده‌ها را دوست دارم آنها هم من را دوست دارم، اما این بی‌نظمی در خون ماست.  تا نظم و دیسیپلین پیدا کنیم؛ طول می‌کشد. دوازده سال پیش که آقای رهبری به ارکستر آمد، برای مدتی وضع ارکستر خوب شد و اجراهای خیلی خوبی با ایشان داشتیم. حضور دوباره‌ی ایشان در ارکستر هم اتفاقِ خوشایندی بود؛ ایشان از لحاظ رهبری برای ارکستر خیلی خوب بودند، اما مسایل دیگری وجود داشت که لازم نیست درباره‌ی آن حرف بزنیم.
 

  • اتفاقا حالا که سه سال از آن اتفاقات می‌‌گذرد، لازم است که درباره‌ی آن صحبت کنیم؛ آقای رهبری زمانی که برای بار دوم به ایران آمدند؛ به گفته‌ی خودشان نیمه شب به تهران رسیدند و همان‌زمان شما را به هتل‌شان دعوت کردند و شما ایشان را دیدید؛ این یعنی حمایتِ تمام و کمالِ یک مایستر از رهبرش؛ اما چند ماه بعد شما به بهانه‌ی خستگی از کار استعفا دادید؛ آن هم بعد از آن همه اشتیاق و سال‌ها نوازندگی؛ آقای کامکار چه اتفاقی رخ داد؟

متاسفانه آقای رهبری حرف هیچ‌کس را قبول نداشتند؛ برای همین ابتدا با نوازندگان و بعد هم با مسوؤلان مشکل پیدا کرد؛ ابتدا فکر می‌کرد می‌تواند به این شکل ادامه دهد که نشد. من مدام به ایشان می‌گفتم کارِ‌ ما به این صورت نمی‌تواند ادامه پیدا کند.
 

 ایشان به نوازنده‌ها فشار بسیار زیادی می‌آورد برای اینکه تنها می‌خواست ارکستر اجراهای خوبی داشته باشد (که الحق هم خوب بود) اما به چه قیمتی؟ به قیمتِ فشار آوردن روی من و دیگر بچه‌ها؟ می‌گفتم این فشاری که شما به نوازندگان می‌آوردید با حقوق یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان سازگار نیست. ما حاضریم یک یا دو کنسرت را به خاطر شما با تمامِ مشکلات بزنیم؛ همان‌طور که دوازده سالِ پیش سمفونی نهم بتهوون را با آن تمرین فشرده و قدرتِ بالا نواختیم و کسی هم اعتراضی نکرد؛ اما استمرارِ این شرایط با این فشارها و این حقوق منطقی نیست. ایشان مدام می‌گفتند که وضع عالی می‌شود؛ اما هیچ‌وقت به ما نمی‌گفتند چطور قرار است این اتفاق رخ دهد. می‌گفتم عالی یعنی چه؟ یعنی به من ده میلیون تومان و  به یک نوازنده ی ساده پنج میلیون تومان حقوق می‌دهند؟ اگر این طور باشد؛ عالی است. از آن طرف ایشان هر هفته قطعه‌ی جدید می‌آورد؛ معلوم است که من باید کلاسم را تعطیل و شب روی قطعه تمرین کنم تا آماده باشم؛ چطور وقتی هر شب تا ساعت ۸ شب شاگرد دارم؛ این کار را انجام دهم؟ ایشان انتظار داشتند؛ قطعه را که می‌آوردند فردایش همه آماده باشند و آخر هفته کنسرت دهیم؛ اما نمی‌گفتند این نوازنده‌ها چطور باید زندگی‌شان را بگذرانند؟ مشکلِ ما این بود واگرنه من هیچ‌وقت به رهبری ایشان ایرادی وارد نکردم. او رهبرِ بسیار توانمندی است. به همین خاطر من بهانه آوردم و گفتم خسته‌ام؛ در حالی‌که هنوز هم سرحال هستم و هر شب دو ساعت ساز می‌زنم تا از فرم خارج نشوم؛ اما نمی‌خواهم زیر بار زور بروم. چرا باید هر شب کلاس‌هایم را تعطیل کنم؟ برای چه؟
 

  • شما در ارکستر سمفونیک کردستان به عنوان مایستر نیز حضور دارید؛ کاری که به نظر می‌رسد کاملا دلی است.

بله؛ وقتی اولین بار که گفتند که حاضرید در این کنسرت بنوازید؛ بدون هیچ حرفی پذیرفتم. اعضای این ارکستر از هم‌شهری‌های ما هستند و من را یادِ پدرم انداختند؛ به همین خاطر گفتم هر کاری از دستم بربیاید؛ انجام می‌دهم. 

 

—[   موسیقی فیلم    ]—

 

  • برسیم به موسیقی «مادر». ‌ 

همان کاری که برای مادرم روی شعرهای خیام نوشتم؟
 

  • منظورم فیلم «مادر» است.

این فیلم سفارش آقای حاتمی بود. قبل از آن «بیژن» با ایشان برای فیلم «جهان‌پهلوان تختی» کار می‌کرد و آقای حاتمی از «بیژن» خواسته بود تا من برای فیلمش؛ موسیقی بسازم. جالب است که من فیلم را صامت و بدون هیچ افکت و صدایی دیدم و آقای بخشی برایم دیالوگ‌ها را تعریف می‌کرد؛ من از روی همان تصاویر موسیقی نوشتم.
 

  • کار کردن با آقای حاتمی چطور بود؟

من خیلی راحت بودم و هیچ مشکلی نداشتم؛ اصلا اذیت نشدم. ایشان در کارم هیچ دخالتی نداشتند و هرگز نگفتند من این را می‌خواهم و آن را نمی‌خواهم. ایشان برای همه الگوست؛ چون یا کسی، کسی را قبول دارد یا ندارد؛ اگر قبول دارد دیگر باید آزادش بگذارد تا کاری را که می‌خواهد انجام دهد.
 

  • طی چند روز موسیقی آن فیلم را نوشتید؟‌

ده – دوازده روز.
 

  • برادرانتان نواختند.

بله به همراهِ آقای شهریار فریوسفی که تار زد و جشمید عندلیبی که نی نواخت.  
 

  • هیچ پیش‌بینی این میزان موفقیت برای آن فیلم را می‌کردید؟

نمی‌دانم… نه … فکر می‌کردم مثل فیلم‌های دیگر می‌شود.
 

  • الان که به آن کار نگاه می‌کنید قضاوتِ خودتان چیست‌؟‌

من به این اثر فقط به عنوانِ یک موزیکِ فیلم نگاه می‌کنم و به کارهای دیگر بیشتر تکیه دارم. خب این یک موسیقی فیلم است دیگر.
 

  • اما این‌طور نیست؛ موسیقی این فیلم جدای از تصاویرش هم شنیدنی است.  

سعی کردم این‌طور باشد؛ چون به نظر خودم موزیک‌های فیلمی موفق و خوب هستند که به غیر از اینکه روی فیلم می‌نشیند به طور مستقل نیز بتوان آنان را گوش داد، مثلِ موسیقی فیلم «خرمگس» یا «هملت» شوستاکوویچ که جداگانه هم یک شاهکار هنری هستند. موسیقی‌‌های موریکونه هم این قابلیت را دارند و می‌توانی به صورتِ مستقل آنان را گوش کنی و لذت ببری.
 

  • با تمام موفقیت‌های فیلمِ مادر، آهنگسازی در حوزه‌ی موسیقی فیلم را ادامه ندادید. چرا؟

با تمام علاقه‌ای که به سینما و سینماگران دارم، کار کردن روی موسیقی فیلم را زیاد دوست ندارم، چون نظرات و ایده‌های کارگردانان، گاهی مانع خلاقیت می‌شود. البته به نظرم سینمای ایران در این سال‌ها پیشرفتِ بسیاری کرده است؛ اما شخصا دوست دارم آزاد باشم، مگر اینکه کسی مثل آقای حاتمی که بگوید من شما را قبول دارم و خودت هر چه فکر می‌کنی بساز. اگر کارگردانی این نظر را داشته باشد، ساختِ موسیقی برای فیلم‌ش را قبول می‌کنم؛ اما حوصله ندارم، یکی مرتب بگوید من این‌طوری دوست دارم و آن‌طوری دوست ندارم. اگر این‌طور می‌خواهی اصلا چرا سراغ من آمدی؟ من هم آگاهی دارم؛ فیلم را نگاه می‌کنم و تشخیص می‌دهم که باید برای آن چه موسیقی‌ای نوشت.
 

  • به کدام سینماگران علاقه دارید؟

اسم بردن را دوست ندارم؛ اما کارهای آقای فرهادی و خانم بنی‌اعتماد را بسیار دوست دارم. من تمام فیلم‌هایی که ساخته می‌شود را می‌بینم.

 

—[   موسیقی پاپ    ]—

 

  • در کارنامه‌ی شما نوازندگی برای تعدادی از آثار پاپ هم دیده می‌شود.

در کارهای استودیویی گاهی نواخته‌ام که نمی‌دانم برای چه کسانی بوده است؛ اما چند نفر که در حوزه‌ی موسیقی پاپ کار می‌کنند را بسیار دوست دارم. یک عده هم هستند که متاسفانه کارشان خوب نیست و سطح پایین است.
 

  • این برخوردِ شما عجیب است؛ چون موزیسین‌های سنتی و کلاسیک گاهی با یک اشمئزار درباره‌ی کارهای پاپ حرف می‌زنند.

برای چه؟ موسیقی پاپ هم یک نوع موسیقی است. البته من هم یک زمانی اعتراض می‌کردم؛ اما اعتراض من به موزیسین یا موسیقی پاپ نبوده است. کسی دوست دارد موسیقی پاپ کار کند، باید این کار را انجام دهد و اصلا به من چه؟ هر کسی باید کار خودش را بکند؛ مثل این است که کسی اعتراض کند چرا در شهر اغذیه فروشی است؟ مگر می‌شود؟ اعتراضِ من به مردم بود که همیشه ساندویچ نخورید، واگرنه من خودم هم موسیقی پاپ گوش می‌دهم و خیلی‌هایشان را هم دوست دارم.
 

  • اما «پاپ» گاهی به عنوان یک ناسزا بین اهالی موسیقی سنتی مطرح می‌شود و به هر کاری که با استقبال مواجه شود یا به زعمِ آنان ارزش‌های هنری نداشته باشد، پاپ می‌گویند.

این حرفِ بی‌پایه‌ای است که سطحِ هر کاری پایین‌ باشد، پاپ است؛ البته موسیقی پاپیولار نسبت به موسیقی سمفونیک یا اصیل خیلی نیاز به تفکر ندارد؛ اما در خود موسیقی پاپ هم خوب و بد داریم. ضمن اینکه مگر تمام آثاری که در حوزه‌ی موسیقی سنتی ساخته می‌شود، خوب است؟ مگر همه‌ی موزیسین‌های سنتی عالی هستند؟ نه! خیلی‌هایش بد است و اتفاقا من از موسیقی‌های بدِ سنتی و کلاسیک بیشتر بدم می‌آید؛ چون آبروی این موسیقی‌‌ها را می‌برند. هر اثر سمفونیکی خوب است؟ خود موتسارت که نابغه‌ی موسیقی است، تمام سمفونی‌هایی که نوشته عالی نیست. همه‌ی حرف ما این است که مردم این موسیقی‌ها را هم گوش کنند و اگر کار بدی ارائه شود، مردم حق دارند بگویند ما را به شنیدنِ اینها ترغیب می‌کنید؟ آقا نخواستیم. در موسیقی ایرانی کلاسیک و پاپ خوب و بد داریم.


دوم مرداد و در دفتر این مجمع

اولین جلسه هیئت مدیره مجمع صنفی ناشران برگزار شد

موسیقی ما – اولین جلسه هیئت مدیره مجمع صنفی ناشران موسیقی روز دوم مرداد در دفتر مجمع با حضور تمامی اعضا برگزار شد. در ابتدا با تقدیر و تشکر از حضور حداکثری اعضا در روز مجمع و همچنین با قدردانی از تلاش‌های مستمر هیات مدیره دوره گذشته، روند فعالیت دوره جدید و هدف‌گذاری برنامه‌های کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت مورد بررسی قرار گرفت. در انتها و بعد از رای‌گیری برای سمت‌های تعریف شده در اساسنامه، امیرعباس ستایشگر به سمت رییس هیات مدیره، اردوان جعفریان به سمت نایب رییس، محسن رجب‌پور به عنوان مدیرعامل مجمع، صدرالدین حسین‌خانی به عنوان خزانه‌دار و مهدی کاشی به عنوان عضو اصلی برای مدت سه سال انتخاب شدند.
 
این در حالی ست که محسن رجب پور برای دومین دوره ی متوالی در سمت خود ابقا گردید. لازم به یادآوری ست چهارمین مجمع عمومی صنف ناشران موسیقی در تاریخ ۲۵ تیر ماه  در برج میلاد تهران برگزار گردیده بود.

منبع: 

سایت «موسیقی ما»


مختاباد: مشهد باید مرکز اجراهای موسیقی فاخر باشد

موسیقی ما – سید عبدالحسین مختاباد عصر سه شنبه در حاشیه مراسم پایانی جشنواره امام رضا (ع) در مشهد افزود: مشهد و خراسان بخشی از تمدن بشری است و فقط متعلق به ایران نیست بلکه به کل جهان تعلق دارد.
وی اظهار داشت: این دیار باید مرکز اجرای آثار فاخر هنری و موسیقی های پرمحتوا باشد، چرا مشهد با این تعداد جمعیت ثابت و سیار نباید ۲ سالن مناسب برای اجرای موسیقی داشته باشد؟
وی گفت: اوقات فراغت جوانان را باید با موسیقی و آثار هنری ارزشمند و فاخر پر کرد که این آثار می تواند در راستای فرهنگ رضوی باشد.
مختاباد افزود: عشق به حضرت امام رضا (ع) عشقی نیست که با اجرای یک کنسرت یا خواندن یک سرود، کاسته شود.
وی اظهار داشت: حضرت امام رضا (ع) ۱۴ قرن است که در دل، جسم و جان بشریت می درخشد و میلیونها نفر که سالانه به پابوسی این امام همام مشرف می شوند به عشق امام و با تمام وجود به مشهد می آیند.
شانزدهمین جشنواره بین المللی امام رضا (ع) که به مناسبت دهه کرامت از ۲۳ تیر ماه امسال آغاز شد تا دوم مرداد ماه در ۳۱ استان ایران و کشورهای مختلف جهان ادامه یافت.
مراسم افتتاحیه این جشنواره اول ذی القعده در شهر قم و مراسم پایانی آن عصر سه شنبه در برج سپید مشهد برگزار شد.

منبع: 

خبرگزاری ایرنا


صنعتگر: با آهنگ “میشه ضامنم بشی” بالای میلیارد کار کرده‌ام

موسیقی ما – غلامرضا صنعتگر از جمله خوانندگانی است که محبوبیتش را بیشتر مدیون تلویزیون است. در سال‌های اخیر نماهنگ “دل آسمانی” که به “میشه ضامنم بشی” نیز مشهور است، بارها از تلویزیون پخش شده و علاقه‌مندان فراوانی دارد. صنعتگر اهل جنوب است و مدت زمان زیادی به دلیل بیماری در بیمارستان بستری بود. او قرار بود برای درمان به آلمان منتقل شود، اما به خاطر برخی مسائل این اتفاق میسر نشد.

صنعتگر درباره قطعه “میشه ضامنم بشی” و موفقیت آن گفت: خودم فکر کرده بودم یک کار برای امام رضا (ع) بسازم و دنبال یک جرقه خاص بودم که در ذهن مردم ایجاد کنم. عزیزی که یکی از بزرگان بازیگری ایران است به من گفت، “تو صدایت خیلی خوب است و اگر کاری برای امام رضا (ع) بسازی، با حس و حال نزدیک به حال و هوای مردم کار کنی و تنظیم و ملودی خوبی داشته باشی و از لهجه جنوبی استفاده کنی حتماً مورد استقبال قرار می‌گیرد.” من رفتم مشهد و در حرم نشستم. چیزهایی به ذهنم می‌آمد و زنگ می‌زدم به شاعر. شاعرش مجید ذاکری است که در بندرعباس است و هنوز مشهد نرفته بود. هر چه به ذهنم می‌آمد به او انتقال می‌دادم تا کم‌کم این شعر و آهنگ ساخته شد.

او ادامه داد: سید مظفر امام‌زاده‌ای در بندرعباس است که به روایتی می‌گویند برادر امام رضا‌ (ع) است و ما از سید مظفر کانال زدیم به امام رضا. یکجا در شعر می‌گوید، “من از سید مظفر به تو دخیل بسته‌ام یا امام‌ رضا (ع)” و در نهایت این کار کاری ‌شد که با آن غلامرضا صنعتگر را شناختند. خیلی دوست داشتم بابام بود و این کار را می‌شنوید، اما متأسفانه او از دنیا رفته است.

این خواننده همچنین گفت: من با همین آهنگ امام رضا (ع) بالای میلیارد کار کرده‌ام. بیشترین اجراهایی که می‌کنم از این کار است و خوشحالم توانسته‌ام کاری انجام دهم که مورد توجه قرار بگیرد. لطف امام رضا (ع) شامل حال من شده و امید دارم قابل باشم.

آسرایی: چرا جایزه نقدی‌ام را نمی‌دهند

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : چهارشنبه ۳ مرداد ۱۳۹۷


موسیقی ما – نخستین جشنواره نوروزی سیما با عنوان سین سیما با انتخاب برترین‌های خواننده تیتراژ، بازیگر مرد و زن تلویزن، مجری مرد و زن تلویزیون، برنامه ترکیبی تلویزیونی، برنامه گفت‌وگو محور، سریال و مسابقه تلویزیونی برگزار شد و برترین‌ها با توجه به آرای مردمی معرفی شدند.
فریدون آسرایی خواننده کشورمان که در این جشنواره رتبه نخست خواننده برتر تیتراژ را کسب کرده است اعلام کرد که صدا و سیما جایزه نقدی او را نداده است.
آسرایی در این گفت وگو گفت: در برنامه سین سیما برای انتخاب بهترین خواننده تیتراژ سال، رتبه نخست و رتبه سوم را کسب کردم.
به گفته وی، قرار بود جایزه نقدی به بهترین‌ها داده شود.
آسرایی درباره روز قدردانی از برترین‌ها در سالن همایش‌های بین المللی صدا و سیما گفت: آن شب در برنامه حضور داشتم ولی از من خواسته نشد که برای اجرا روی سن بروم. در ضمن نامم را باید روی چک می‌نوشتند که دو روز قبل از جشن از من پرسیدند چون نام شناسنامه‌ام فریدون نیست.
وی افزود: دو ساعت در سالن همایش‌های صدا و سیما بودم. وقتی در سالن نشسته بودم به من گفتند «اسم تان را بنویسید می‌خواهیم چک بدهیم» اما وقتی روی سن رفتم به من تنها لوح و تندیس را دادند و خبری از چک نبود.
وی ادامه داد: وقتی از آنان پرسیدم گفتند پرداخت می‌کنیم اما هنوز وجهی پرداخت نشده است. بعدها گفتند که نقل قول هایی شده که فریدون گفته است پول را نمی‌خواهد. من می خواهم بگویم چه دلیلی دارد که جایزه نقدی‌ام را نخواهم.
این خواننده پاپ اظهار داشت: حتی به معاون سیمای رئیس سازمان صدا و سیما آقای مرتضی میرباقری نامه نوشتم اما در نهایت گفتند پرونده این برنامه بسته شده است. حالا تنها سوال من از آقای میرباقری این است که جواب بنده را بدهند که چرا این جایزه را به من پرداخت نمی‌کنند درحالی که صدا و سیما اعلام کرده بود که اهدای جایزه منوط به شرکت در مراسم تقدیر است و من در آن حاضر شده بودم.
وی ادامه داد: جز من، همه برندگان حاضر در جشن جایزه خود را دریافت کردند.
به انتخاب بینندگان سیما فریدون آسرایی بهترین خواننده تیتراژ، سریال « پایتخت» بهترین سریال تلویزیون، « شب فیروزه ای» بهترین برنامه گفت‌وگو محور، برنامه « کودک شو» بهترین مسابقه تلویزیون، « دورهمی» بهترین برنامه ترکیبی تلویزیون، « سروش جمشیدی» بهترین بازیگر مرد، «ریما رامین فر» بهترین بازیگر زن ، « مهران مدیری» بهترین مجری مرد و «الهه پرسون» بهترین مجری زن تلویزیون در اولین جشنواره سین سیما انتخاب شدند.

منبع: 

خبرگزاری ایرنا

اعلام جزئیات چهارمین دوره "شب‌های جز"

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : چهارشنبه ۳ مرداد ۱۳۹۷


موسیقی ما – نشست خبری “شب‌های جز ۴” سه‌شنبه دوم مردادماه با حضور پدرام نیک‌سیرت مدیر مجموعه فرهنگی سازباز، احسان صدیق سرپرست گروه کوارتت کاسته و مجید بهادری نماینده شرکت هاکوپیان در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد.

در ابتدای برنامه، پدرام نیک‌سیرت درباره این برنامه گفت: “شب‌های جز” در سه دوره قبل، دو روز بود و موزیسین‌ها ایران بودند و سعی می‌کردیم از آن‌ها بخواهیم از قبل برنامه‌ای برای این رویداد آماده کنند. تفاوت دوره چهارم با دوره‌های قبل در این است که این رویداد را گسترش دادیم و تبدیل به چهار شب کردیم، ضمن این که از موزیسین‌های غیر ایرانی هم دعوت کردیم به ایران بیایند.

او ادامه داد: تفاوت دیگر “شب‌های جز ۴” با سه دوره قبل شکل گرفتن اولین تجربه همکاری‌مان با مجموعه “هاکوپیان” است. خوشحالیم که این همکاری شکل گرفته است چون در شرایط فعلی حضور گروه‌های خارجی در ایران بسیار دشوار است. جز چتر بزرگی است که به خاطر انعطاف‌پذیر بودنش جنس کار خیلی از موزیسین‌های بزرگ دنیا را دربرمی ‌گیرد و موزیسین‌های متعددی هستند که به‌عنوان جزیست به ارائه برنامه می‌پردازند. در “شب‌های جز ۴” تنها تریوی سردار سرمست است که استاندارد جز می‌زند و باقی اجراها جریان‌های دیگری از جز را پوشش می‌دهند.

نیک‌سیرت درباره پکیج بلیت‌های تخفیف‌دار در این برنامه توضیح داد: ما تمام تلاشمان را کردیم که قیمت‌ها را براساس آنچه در شهر اتفاق می‌افتد، بالا نبریم. شما در هر شب شاهد اجرای دو کنسرت خواهید بود و همچنین شاهد حضور موزیسین‌های غیرایرانی. با این حساب قیمت بلیت ما ۹۰، ۱۱۰ و ۱۳۰ هزار تومان خواهد بود.

او تأکید کرد: ما در سال دوم و سوم به این فکر کردیم که “شب‌های جَز” و “شب‌های جنوب” را به شهرهای دیگر هم ببریم، اما مشکل اصلی بالا رفتن هزینه‌هاست، چون این موسیقی مخاطب خاص دارد. نهایتاً ۶۰۰ نفر به تماشا می‌نشینند و نمی‌توان به مبلغی که از فروش بلیتش به دست می‌آید امید چندانی داشت.

نیک‌سیرت اضافه کرد: جریانات مستقل برای این که از بین نروند به حمایت کسانی چون هاکوپیان یا شبکه آفتاب نیازمند و خوشحالیم که رویکرد فرهنگی آن‌ها در این شرایط سخت اقتصادی به این صورت است.

مجید بهاری نماینده شرکت هاکوپیان و دومین سخنران برنامه گفت: گمان می‌کنم این برنامه فرصتی اگر نگوییم تکرار نشدنی، لااقل کم‌ تکرار در اختیار علاقه‌مندان به موسیقی قرار می‌دهد. این اولین بار نیست که هاکوپیان در کنار اهالی فرهنگ و هنر قرار می‌گیرد و سابقه این حضور به سال‌های ۵۲ و ۵۳ و حمایت از ارکستر سمفونیک برمی‌گردد. این حمایت‌ها بخشی از اکوسیستمی است که هاکوپیان در آن قرار دارد و حاصل تلفیق هنر و صنعت است که به‌واسطه صنعت، هنر را در اختیار مخاطب قرار می‌دهد و سطح زیبایی‌شناسی‌اش را ارتقا می‌بخشد.

سپس احسان صدیق سرپرست گروه کوارتت کاسته به‌عنوان آخرین سخنگوی برنامه توضیح داد: از ابتدا لزوماً این‌گونه نبوده است که ما صرفاً اجراهای مستقل بگذاریم. مسئله اینجاست که در تهران و در ایران فستیوالی به آن معنا وجود ندارد، جایی که گروه‌هایی باشند که بگویید این‌ها هم‌ سبک ما هستند و می‌توانیم در کنارشان به اجرا بپردازیم. یعنی از نظر ما مثلاً جشنواره فجر هم چنین قابلیتی ندارد.

او ادامه داد: هدف ما این نبوده که در هیچ فستیوالی حضور نداشته باشیم و تک‌روی کنیم، بلکه اگر ببینیم فستیوالی استانداردهای لازم را دارد حتماً همکاری خواهیم کرد. هنوز تصمیم قطعی نگرفته‌ایم که چه قطعاتی را اجرا کنیم، چون زمان‌‌بندی این برنامه سفت‌وسخت است. چند قطعه را از “ایستگاه ۱ و ۲” انتخاب کرده‌ایم و در حال بررسی زمان قطعات هستیم که ببینیم کدام با زمانی که در این برنامه در اختیار داریم همخوان می‌شود.

چهارمین دوره “شب‌های جز” ششم تا نهم مرداد در فرهنگسرای نیاوران برگزار می‌شود.


رئیس واحد نظارت و ارزشیابی دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی:

ابوالفضل صادقی‌تژاد: محسن چاوشی ممنوع الکار نیست

موسیقی ما – رئیس واحد نظارت و ارزشیابی دفتر موسیقی در گفتگویی با باشگاه خبرنگاران جوان خبر ممنوع الکاری محسن چاوشی را تکذیب کرده است. ابوالفضل صادقی نژاد رئیس واحد نظارت و ارزشیابی دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این باره گفت: شرکت متقاضی برای کسب مجوز آلبوم «ابراهیم»، پنج مرداد ۹۶ در خواستش را به دفتر موسیقی وزارت ارشاد ارسال کرد. این درخواست به شورای شعر دفتر موسیقی رفت و ۱۶ مرداد همان سال بررسی شد.

وی افزود: پس از بررسی شورای شعر، دو قطعه از این آلبوم هفت قطعه ای تأیید شد و پنج قطعه اصلاحیه خورد. پس از اینکه اصلاحیه به شرکت متقاضی ارسال شد، تا این لحظه هیچ پاسخی از این شرکت به دست ما نرسیده است.

صادقی نژاد در خصوص اصلاحاتی که به برخی اشعار آلبوم «ابراهیم» وارد شد، اظهار کرد: اصلاحیه ممکن است یک کلمه یا یک غلط املایی باشد. منظور از اصلاحیه، رد کردن آن پنج قطعه نیست. البته ریز اصلاحیه ها، در دستم نیست؛ اما آنچه مشخص و قطعی است، این است که دفتر موسیقی آلبوم را به کلی رد نکرده است.

رئیس واحد نظارت و ارزشیابی دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پایان درباره شایعات مبنی بر ممنوع الکار شدن محسن چاوشی بیان کرد: محسن چاوشی ممنوع الکار نیست و می تواند به فعالیتش در موسیقی ادامه دهد.

منبع: 

باشگاه خبرنگاران جوان


با اجرای آلبوم‌های «اشارات نظر» و «حرف بزن» برگزار می‌شود

کنسرت باکلام میلاد درخشانی در سالن ایوان شمس

موسیقی ما – میلاد درخشانی که به تازگی کنسرت باکلامش را برگزار بود، بار دیگر در تاریخ ۱۸ مرداد ماه، طی دو سانس ۱۸:۳۰ و ۲۱:۳۰ با اجرای قطعاتی از دو آلبوم با کلامش یعنی «اشارات نظر» و «حرف بزن»، با حضور نوازندگان به‌نام موسیقی در سالن ایوان شمس روی صحنه می‌رود.

بعضی از هنرمندانی که در این کنسرت میلاد درخشانی را همراهی می‌کنند، یار قدیمی این آهنگساز هستند که از دوران «افشارستان» با هم روی صحنه می‌رفتند؛ مثل رضا تاجبخش که به عنوان نوازنده پیانو در این کنسرت حضور دارد و پدرام درخشانی هم که به عنوان نوازنده مهمان در تمام کنسرت‌های میلاد، در کنارش بوده است. کسری سبکتکین (گیتار باس)، پاشا هنجنی (نوازنده نی)، امین طاهری (درامز)، طاها مظاهری (گیتار) و امیر علی رحمانی (پرکاشن) از دیگر نوازندگان گروه هستند.

میلاد درخشانی به خبرنگار موسیقی ما خبر از کنسرت‌های اینسترومنتالش در سبک و سیاق افشارستان در آینده نزدیک هم داد که اخبار آن هم به زودی منتشر می‌شود.

بلیت‌فروشی این کنسرت از امروز (سه‌شنبه ۲ مرداد) آغاز شده که علاقه‌مندان برای تهیه بلیت آن می‌تواند به سایت tikook.com مراجعه کنند. احتمالاً این کنسرت برای یک روز دیگر هم تمدید خواهد شد.

منبع: 

اختصاصی موسیقی ما


موسیقی ما – کتاب «نُه پیش درآمد و رِنگ از درویش خان و موسی معروفی برای سنتور»، حاوی ۹ اثر از درویش خان و موسی معروفی که در اوایل دهه‌ی سی توسط «طلیعه کامران» برای سنتور بازنویسی شده بود؛ با ویرایش اجرای «شهاب مِنا» منتشر شد.

در این اثر بازنویسی نت نگاشته‌های طلیعه کامران و ویراسته آنها طی دو بخش مجزا درج شده است. نت نگاری دو قطعه از موسی معروفی نیز برای نخستین بار طی کتاب حاضر منتشر می شود.

«طلیعه کامران»سنتورنواز چیره‌دست از شاگردان حبیب سماعی بود که در سال‌های ۱۳۲۸ و ۱۳۲۹ در کنسرت‌های انجمن موسیقی ملی در حضور جمع نخبه‌ای از استادان موسیقی ملی با همراهی تنبک و آواز حسین تهرانی سنتور می‌نواخت و مورد تحسین قرار می‌گرفت. او سپس به فراگیری نت نزد روح‌الله خالقی و ابوالحسن صبا و سُلفژ نزد جواد معروفی پرداخت و پس از آن بود که بخش‌هایی از ردیف استاد خود، حبیب سماعی را در اوایل دهه سی به نت نگاشت که پیش تر منتشر شده است. اکنون باقی نت نگاشته های او، در کتاب حاضر، به یادبود او در اولین سالگرد رحلتش منتشر می‌شود.

موسی معروفی، فرزند محمد اسماعیل‌خان امین‌الملک و برادرزاده‌ میرزاعلی‌اصغرخان اتابک، صدر اعظم ناصرالدین‌شاه در سال ۱۲۶۸ در خانواده‌ای متدین و موسیقی دوست متولد شد. او به موازات تحصیلات قدیمه (کلاسیک) نزد آقا یوسف صورتگر که از عکاسان خاص دربار ناصری بود نواختن سه تار را شروع کرد و گاه پیانو نیز می‌نواخت.

سپس به محضر اساتید بزرگ آن زمان و دست آخر نزد غلامحسین درویش خان (درویش خان) رفت و به اخذ نشان تبرزرین از دست درویش خان نائل شد. او پس از چندی، نزد سلطان حسین خان هنگ آفرین (صاحب منصب نظام و نوازنده ویولون و سه تار) به فرا گرفتن نت پرداخت. او از همان سن نوجوانی به این فکر افتاد تا ردیف موسیقی دستگاهی ایران را به خط نت نوشته و به زعم خود آن را از دستبرد زمان و آسیب محفوظ دارد. در سال ۱۳۰۲ به مدرسه کلنل علی نقی وزیری رفت و معلومات علمی خود را در آنجا تکمیل کرد و سپس به عنوان استاد تار هنرستان مشغول به کار شد.
 
برای نوشتن ردیف با همه اساتید زنده زمان خود تماس گرفت تا با جمع‌آوری ردیف هر کدام از آن‌ها و انطباق آن‌ها با یکدیگر، صحیح‌ترین روایت را بیابد.

این کار سی سال از عمر و وقت موسی خان را گرفت و در این چند سال، نخست دکتر لطف‌الله مفخم پایان (نوازنده ویولن و استاد جغرافیا)، و بعدها محمد بهارلو ( نوازنده ویولن) تنها یاوران او بودند.  معروفی در سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۷ که دوباره ضبط صفحات موسیقی باب شد، به همراه ابوالحسن صبا و مشیر همایون شهردار و چند نفر دیگر به خارج مسافرت کرد و صفحاتی را ضبط کرد.  

شیوه نوازندگی او تا سال ۱۳۰۲ که وارد مدرسه موسیقی کلنل شد، همان شیوه میرزا حسینقلی و درویش بود ولی بعد از آن تحت تاثیر مدرسه و تعلیمات کلنل، تغییراتی را در شیوه خود داد.

معروفی علاوه بر نوازندگی، ذوق آهنگسازی نیز داشت و در سال ۱۳۳۰، روح‌الله خالقی تصنیف «مرغ حق» او را با شعر رهی معیری و آواز بنان در ارکستر گل‌ها اجرا کرد. غیر از این اثر چندین تصنیف و قطعات سازی دیگری از موسی معروفی به شهرت عمومی رسید.

او در اوایل تاسیس رادیو در سال ۱۳۱۹، با نوازندگان رادیو همکاری داشت ولی این دوران کوتاه بود. معروفی سال‌ها در هنرستان موسیقی ملی تدریس کرد و در دوره روی کار آمدن غلامحسین مین باشیان مجبور به ترک تدریس تار و همکاری در قسمت اداری هنرستان بود. پس از روی کار گذاشته شدن مین باشیان موسی خان معروفی دوباره استاد تار و شرعیات هنرستان شد.  مهم‌ترین شاگردان موسی معروفی: هوشنگ ظریف، جلال ذوالفنون، فریدون حافظی و فرزندش جواد معروفی هستند.
ردیفی که او گردآوری کرده بود در سال ۱۳۴۲ منتشر شد و بنا به پیشنهاد موسی معروفی، سلیمان روح‌افزا نوازنده‌ تار، این ردیف مذکور از روی نُت با تار اجرا و ضبط کرد. دو سال پس از انتشار این ردیف موسی معروفی به تاریخ ۷ شهریور ۱۳۴۴ در تهران درگذشت.


با همراهی ودود موذن و نوزدهم مرداد ماه

گروه موسیقی خطایی در تالار وحدت به اجرای برنامه می‌پردازد

موسیقی ما –  گروه موسیقی خطایی با همراهی استاد ودود موذن نوزدهم مرداد ماه ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت کنسرت آذری برگزار می کند.  در این کنسرت قطعاتی از جدیدترین آثار و قطعات نوستالژیک از موسیقی آذری با همراهی گروه خطایی اجرا می شود.

اعضای گروه در این کنسرت؛شامل رامین بلندقامت نوازنده کیبورد، حامد دانشور نوازنده ویلن، پویا عصمتی نوازنده تار، قادر زارعی نوازنده کلارینت، سعید محمودیان نوازنده کمانچه ، سونار نجاری نوازنده تار، علی خاتونی نوازنده قوشا نقاره، نازیلا باباپور همخوان ، سودا مارالباشی همخوان و حسین قاسمی همخوان است.

ودود موذن فرزند سلیم موذن‌زاده اردبیلی و برادرزاده رحیم است که اجرای اذانش در گوشه بیات ماندگار شد. ودود از کودکی به فراگیری موسیقی مقامی در خانواده خود پرداخت.

ایرانگردی گروه «رستاک» در ۱۰۰ دقیقه

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : سه شنبه ۲ مرداد ۱۳۹۷


کنسرت این گروه با آلبوم «بهار» برگزار شد

موسیقی ما اولین کنسرت گروه «رستاک» با آلبوم جدیدشان ۲۸ تیر در برج میلاد تهران برگزار شد. اعضای گروه در این برنامه که به همت موسسه فرهنگی هنری «صوت آوای هنر» به مدیریت «محمد جلیل‌پور» روی صحنه رفت برای اولین‌بار قطعات آلبوم «بهار» را اجرا کردند. سایر قطعات هم از آلبوم‌های گذشته رستاک بود و آنها گذر جالبی به اقصی نقاط ایران داشتند. مجموعه‌ای که خردادماه منتشر شد و از فضای متفاوتی نسبت به سایر آثار این گروه برخوردار بود. همین فضای متفاوت قطعات باعث شده بود تا این کنسرت گروه رستاک هم رنگ و بوی دیگری برای مخاطبانشان داشته باشد. آنها همچنین در این اجرا از گروه رقص آذری «آیرام» بهره بردند و در قطعه پایانی هم که یک آهنگ کردی بود چند نوازنده گروه از جمله سیامک سپهری و بهزاد مرادی به اجرای حرکات آیینی پرداختند.
 
در ادامه می‌توانید عکس‌های سعید عبداللهی از این کنسرت را ببینید:

منبع: 

اختصاصی سایت «موسیقی ما»


موسیقی ما – سالار زمانیان آهنگساز و نوازنده تار درباره کنسرت مشترک خود با شهریار ایمانف نوازنده آذربایجانی گفت: در این برنامه قرار است یک سری قطعات از ساخته‌های من برای دوتار و یک سری ساخته‌های شهریار ایمانف به‌علاوه چند قطعه ماندگار آذربایجانی به اجرا درآید. ایمانف نوازنده تار و عود، هنرمند جوانی است که در کار خودش استاد است. او در جهان بسیار شناخته‌شده و تکنیک و سرعتش فوق‌العاده است و در عین حال احساسش مثال‌زدنی است.

این آهنگساز همچنین گفت: ما و آذربایجان مشترکات زیادی داریم و خوشحالم که با یکی از نوازندگان شناخته‌شده این کشور کنسرت مشترک خواهم داشت. او به‌تازگی در جشن ۱۰۰ سالگی باکو اجرای ویژه‌ای داشته و بعد از این کنسرت نیز راهی کشور برزیل برای کنسرت دیگر خواهد شد.

زمانیان تأکید کرد: در این کنسرت‌ بهنام ابوالقاسم پیانو، تینا جامه‌گرمی ویولن، نیما زاهدی ویولن، داریوش حجازی ویولا و آتنا اشتیاقی ویولن‌سل به‌عنوان اعضای گروه من را یاری خواهند کرد.

او ادامه داد: ما درصدد این هستیم این اجرا را در دیگر شهرهای ایران نیز روی صحنه ببرم، فعلاً برای تبریز به توافق رسیدیم و مشغول مذاکره برای شهرهای دیگر هستیم.

زمانیان همچنین گفت: جدا از بحث کنسرت‌ها مشغول کار روی یک آلبوم هستم که ترکیب تار و کوارتت زهی است که به‌زودی منتشر خواهد شد. فعلاً تمام تمرکز خود را روی اجرا صحنه‌ای گذاشتم و تمرینات ما با گروه ارکستری که جزو بهترین‌ها در حوزه خود هستند، با جدیت ادامه دارد.

کنسرت سالار زمانیان با شهریار ایمانف پنجشنبه ۱۷ مردادماه ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت روی صحنه خواهد رفت.

زمانیان جزو نوازنده ارکستر ملی وزیری به سرپرستی استاد کیوان ساکت است که اجراهای مختلفی همراه با این ارکستر یا به‌صورت فردی داشته است. نوازندگی در آلبوم تصویری “یک خانه پر زِ مستان” ساخته‌ کیوان ساکت که با صدای سالار عقیلی، قطعه‌ی “غریو” ساخته‌ی وی برای تار و کویینتت زهی، “تِم و واریاسیون” ساخته‌ کامبیز روشن‌روان برای تار و کوارتت زهی و… از جمله کارهای اوست.


با حکم «شهرام صارمی»

«امیر بهاری» مدیر روابط عمومی سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر شد

موسیقی ما – «شهرام صارمی»‌ -مدیر اجرایی سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر- در حکمی امیر بهاری را به عنوان مدیر روابط عمومی جشنواره منصوب کرد.

در حکم صارمی برای امیر بهاری آمده است: «نظر به حسن سوابق و تجارب ارزنده و متعدد جنابعالی در حوزه روابط عمومی، اطلاع رسانی، همکاری با رسانه ها، مجلات، سایت‌های موسیقی و نیز صفحات تخصصی موسیقی روزنامه‌ها، به موجب این حکم به عنوان مدیر روابط عمومی سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر منصوب می شوید

. با عنایت به اینکه جشنواره موسیقی فجر مهمترین و گسترده ترین رویداد موسیقایی کشور عزیزمان ایران است، اطلاع رسانی دقیق، به موقع و شفاف کمک شایانی به برگزاری هرچه بهتر این رویداد خواهد کرد.

امیدوارم که با پشتکار، دقت نظر و ارتباط مستمر با دبیر و سایر دست اندرکاران جشنواره و اصحاب رسانه در برگزاری هرچه باشکوه تر این رویداد هنری شوید.»

منبع: 

سایت موسیقی ما


با هنرمندی رضا علی‌آبادی و هومن شیرعلی

دونوازی عود و تنبور در رودکی برگزار می‌شود

موسیقی ما – کنسرت دونوازی تنبور و عود رضا علی‌آبادی و هومن شیرعلی دوشنبه ۱۵ مردادماه در تالار رودکی، ساعت ۲۱ برگزار می‌شود.

«رضا علی‌‌آبادی» -نوازنده و مدرس تنبور- در مورد این برنامه گفت: «این کنسرت در دو بخش اجرا می‌شود. بخش اول با ایده‌ها و تفکرات هومن شیرعلی، نوازندۀ ساز عود، طراحی شده است و در بخش دوم، ایده‌ها و نظرات اینجانب با همراهی ساز عود اجرا می‌شود. اهمیت پرداختن به موسیقی بی‌کلام به دغدغۀ چندین سال گذشتۀ من تبدیل شده بود؛ در شرایطی که در سال‌های اخیر، خواننده‌سالاری در میان عموم مردم و همچنین آهنگسازان به‌شدت به‌چشم می‌خورد، همیشه سعی بر آن داشتم مخاطبین را به سمت خودِ موسیقی و شنیدن موسیقیِ سازی جلب کنم و ترکیب‌ ساز تنبور با سازهای مختلفِ موسیقی ایرانی را به گوش مخاطبین برسانم. در کنسرت پیش‌رو، با حذف آگاهانۀ ساز کوبه‌ای، بیشتر سعی در اجرای جملات ملودی‌محور و موسیقی فرمال کرده‌ایم.

این برنامه پنجمین رویداد شنیداری در قالب بداهه‌نوازی و دونوازی و سه‌نوازی با سازهای مختلف است.»‌

رضا علی‌آبادی، متولد ۱۳۶۶ و دارای مدرک کارشناسی معماری و موسیقی است. او نوازندۀ تنبور و تار و همچنین مؤلف کتاب «مقام‌های باستانی تنبور» از نشر سرود و نیز مجموعۀ «نظم‌های تنبور۱، ۲، ۳» از مؤسسۀ فرهنگی‌ـ هنری ماهور است. از فعالیت‌های او می‌توان به برگزاری چندین کنسرت بداهه‌نوازی به‌صورت دونوازی یا چندنوازی در تالار رودکی، فرهنگسرای نیاوران، کاخ سعدآباد و همچنین سرپرستی و آهنگسازی گروه «جامی» نام برد.

هومن شیرعلی، دارای مدرک کارشناسی نوازندگی ایرانی است. از مهم‌ترین فعالیت‌های هنری او می‌توان به تکنوازی عود در نهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان، شرکت در فستیوالِ کارتاجِ تونس، شرکت در سی‌امین جشنوارۀ موسیقی فجر به همراه گروه عود «زریاب»، کنسرت تکنوازی عود در دانشگاه فرهنگ و هنر، کنسرت نغمه‌های مشرق زمین در تالار وحدت، و اجراهای متعدد در شهرستان‌ها اشاره کرد.
 
کنسرت دونوازی تنبور و عود رضا علی‌آبادی و هومن شیرعلی دوشنبه ۱۵ مردادماه در تالار رودکی، ساعت ۲۱ برگزار می‌شود. علاقمندان برای تهیۀ بلیت می‌توانند به سایت «ایران کنسرت» (www.iranconcert.com) مراجعه کنند.

فریدون ناصحی در تالار وحدت می نوازد

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : سه شنبه ۲ مرداد ۱۳۹۷


برای اولین بار در ایران ۲۴ پرلود شوپن اجرا می‌شود

موسیقی ما – «فریدون ناصحی» نوازنده با سابقه پیانو ۱۳ مرداد ماه در تالار وحدت به اجرای آثار بزرگان موسیقی کلاسیک جهان می پردازد.  این نوازنده دربخش نخست این کنسرت، قطعه کاپریج به سبک مجاری از شوپن ، امپروم تو ماژور از شوبرت ، سه اتود از شوپن ، پرلود در دو دیزمینور راخمانینوف، قطعه زنگوله ها از لیست و قطعه شد خزان از فرهت- بدیع زاده را اجرا می کند.
 
در بخش دوم اجرا استاد ناصحی، ۲۴ پرلود از شوپن را برای اولین بار در ایران در صحنه تالار وحدت می نوازد.
 
رسیتال پیانو فریدون ناصحی ۱۳ مرداد ماه ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت اجرا می شود ، علاقه مندان جهت تهیه بلیت می توانند به سایت ایران کنسرت مراجعه کنند یا با شماره ۰۹۱۲۳۸۰۸۹۴۰ تماس بگیرند.

علی زندوکیلی در ترکیه چه می‌کند؟

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : سه شنبه ۲ مرداد ۱۳۹۷


موسیقی ما – ابراز تمایل چند کمپانی ترکیه‌ای برای برخی همکاری‌ها با خواننده آلبوم «رویای بی‌تکرار» و انتشار برخی تصاویراز حضور این خواننده در کشور ترکیه در فضای مجازی شایعات فراوانی را در پی داشته است.

به گزارش «موسیقی ما»، علی زندوکیلی این روزها به دعوت چند کمپانی ترکیه‌ای در استانبول به سر می‌برد و در حال ضبط و تهیه آثاری جدید با همکاری آرتیست‌های این کشور است.

حسنو شنلن دریجی ( Hüsnü Şenlendiric) یکی از مهم ترین موزیسین‌های ترکیه‌ای است که انتشار تصاویر دو نفره هنرمند با زندوکیلی شایعات مختلفی را باعث شده است. «حسنو» نوازنده‌ی قهار کلارینت ترکی و آهنگسازی پرآوازه در ترکیه است . وی دانش آموخته‌ی کنسرواتوار دولتی موسیقی ترکیه در دانشگاه فنی استانبول است و تا کنون در صدها فستیوال موسیقی هنرنمایی کرده است . او مدتی با پدرش در گروه Laço فعالیت داشته اما کم کم گروه های مختلفی چون Sulukule ، Laço Tayfa و Hüsnü Şenlendirici & Saz Arkadaşları را شکل داد و علاوه بر همکاری با هنرمندان مختلف ترکی ، در فستیوال های متعدد برون مرزی هنرنمایی کرد .

محمود شبیری (مدیر برنامه‌های علی زندوکیلی) شب گذشته در گفتگو با سایت «موسیقی ما» درباره روند فعالیت‌های جدید علی زندوکیلی گفت: «موسیقی علی زندوکیلی در ترکیه طرفداران زیادی دارد. در کنسرت‌های قبلی پذیرای مدیران چند کمپانی ترکیه‌ای در برج میلاد بودیم و آنها ازنزدیک کنسرت علی را تحت نظر داشتند. یکی از همین کمپانی‌ها چندی پیش در یک دعوت رسمی از ما خواست که به ترکیه بیائیم و این روزها مشغول آغاز برخی همکاری‌ها در این کشور هستیم که به زودی جزئیات بیشتری از آنها را در اختیار رسانه‌ها قرار خواهیم داد.»

وی افزود: «این همکاری‌ها در قالب همکاری با تنظیم کننده و موزیسین و آرتیست‌های ترک خواهد بود و اتفاقات مثبت جالبی در آستانه وقوع است.»

گفتنی‌ست این خواننده در تاریخ ۱۵ و ۱۶ مرداد ماه در برح میلاد جدیدترین کنسرت خود را روی صحنه خواهد برد. علی زندوکیلی به تازگی موزیک ویدئو و تک آهنگ «ستارخان» را منتشر کرده است.


%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A