دانلود آهنگ جدید

دانلود آهنگ جدید - میم موزیک - صفحه 2 از 103 - دانلود آهنگ ایرانی, دانلود آهنگ شاد, دانلود آهنگ جدید

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷


با آوانویسی و اجرای نی سیامک جهانگیری

دفتر دوم «ردیف آوازی به روایت استاد محمود کریمی» منتشر شد

موسیقی ما – دفتر دوم «ردیف آوازی به روایت استاد محمود کریمی» به همراه یک سی‌دی شامل دستگاه همایون، نوا و آواز بیات اصفهان با آوانویسی و اجرای نی سیامک جهانگیری توسط مؤسسه‌ی فرهنگی هنری ماهور منتشر شد.

«سیامک جهانگیری» -آهنگساز، نوازندۀ نی و مدرس دانشگاه- در مورد این اثر گفت: «مجموعه‌ی حاضر به عنوان کتاب دوم شامل دستگاه همایون، نوا و آواز بیات اصفهان است. پیش از این در جلد اول، دستگاه شور و متعلقات آن در دو سی‌دی به چاپ رسیده بود و بقیه‌ی دستگاه‌ها نیز در مجلد بعدی به چاپ خواهد رسید. نی یکی از نزدیک‌ترین سازها به حنجره ی انسان است و شاید از این بابت اجرای آواز یا ردیف آوازی برای این ساز مناسب تر باشد. به همین خاطر، این مجموعه برای ساز نی آوانویسی و اجرا شده است.»

او در مورد آوانویسی و اجرای این ردیف بیان کرد: آنچه در آوانویسی‌ها برای این ساز مدّ نظر بوده، اجرای چپ کوکِ دستگاه همایون، نوا و آواز بیات اصفهان است، زیرا در اجرای چپ کوک با این ساز، توالی حرکت نغمگی از گستره‌ی صوتی بم به زیر است و نسبت به اجرای راست کوک‌ها، در این ساز بهتر قابل اجراست.»

سیامک جهانگیری، نوازنده‌ی نی، آهنگساز و مدرس دانشگاه، نزد عبدالنقی افشارنیا فراگیری این ساز را آغاز کرد و پس از ورود به دانشکده‌ی هنرهای زیبا دانشگاه تهران نوازندگی نی را نزد محمدعلی کیانی‌نژاد دنبال کرد. این هنرمند در زمینه تألیف کتاب و سی‌دی برای آموزش ساز نی فعالیت‌های زیادی کرده است. آلبوم‌هایی چون «می‌رسد باران»، «ترنمی برای صبح»، «۲۴ چهارمضراب از ابوالحسن صبا»، «بدرقه‌ی ماه»، «در رگ تاک» و اجرای «ردیف استاد عبدالله دوامی» بخشی از فعالیت‌های سیامک جهانگیری در زمینه‌ی موسیقی هستند.


موسیقی ما – گروه موسیقی «پوسی رایت» مسئولیت اخلال در فینال جام جهانی را که با پریدن چند نفر از میان تماشاگران به داخل زمین حین انجام بازی روی داد، به عهده گرفت.

به گزارش «موسیقی ما»، در دقیقه ۵۲ بازی کرواسی و فرانسه چهار نفر دو زن و دو مرد، از یک سمت زمین با لباس متحد الشکل به زمین مسابقه وارد شدند که پلیس امنیتی آنان را به بیرون هدایت کرد .

گروهی با عنوان پوسی رایت ( Pussy Riot ) که یک گروه معترض راک پانک اعتراضی روسی مستقر درمسکو است .

این گروه که از مخالفان ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه محسوب می‌شوند، .در صفحه فیس بوک خود با انتشار بیانه‌ای مسئولیت اینکار را به عهده گرفت .

در این بیانیه آمده: «زندانیان سیاسی را آزاد کنید .برای داشتن علاقه نبایست کسی در زندان باشد .دستگیری های غیرقانونی در تظاهرات ها را متوقف کنید.به رقبای سیاسی در کشور اجازه فعالیت دهید.اتهامات جنایتکارانه را محکوم کنید و بیگناهان را در زندان نگه ندارید. پلیس زمینی را به موجودی پاک و روحانی تبدیل نکنید .»

گفتنی‌ست سال ۲۰۱۲ سه تن از اعضای این گروه به اتهام آنچه رسانه های روس از آن به عنوان «اوباش‌گری در کلیسا» نام بردند،  هر یک به دو سال حبس محکوم شدند.

اعضای این گروه روز ۲۱ آوریل با ورود به یک کلیسا در مسکو در جلوی محراب علیه ولادیمیر پوتین برنامه اجرا کردند.

بیش از ۱۲۳ کنسرت و ۹۱ آلبوم در سه ماه

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : سه شنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۷


آمار دفتر موسیقی اعلام شد

بیش از ۱۲۳ کنسرت و ۹۱ آلبوم در سه ماه

موسیقی ما – مجوز ۱۲۳ عنوان اجرای صحنه ای موسیقی(کنسرت) در سه ماهه نخست سال ۱۳۹۷ صادر شد.

به گزارش «موسیقی ما» در سه ماهه نخست سال جاری ۱۲۳ عنوان اجرای صحنه ای موسیقی(کنسرت) با تعداد ۲۶۰ بار اجرا از دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز گرفته است.

همچنین در این سه ماهه ۹۱ آلبوم موسیقی، سه آلبوم تصویری موسیقی، ۲۷۷ تک آهنگ، ۶۰ نماهنگ، ۲۶ کتاب گویا و ۳۰ استودیوی صدابرداری و مرکز تهیه و تولید آثار صوتی و تصویری از دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز گرفتند.

در سه ماهه نخست امسال یک هزار و ۶۱۸ شعر و ترانه نیز از شورای شعر این دفتر، مجوز گرفته است.

منبع: 

سایت «موسیقی ما»


موسیقی ما – استاد «مجید کیانی»؛ از آن آدم هایی است که با خیالِ راحت می‌توان استاد صدایش کرد؛ هر چند خودش این واژه را دوست نداشته باشد و حق هم داشته باشد که این روزها، این واژه‌ی دست‌مالی‌شده را دوست نداشته باشد. استادِ پیشکسوت و برجسته‌ی سنتور، ردیفِ صبا را نزد علی‌نقی وزیری و روح‌الله خالقی فرا گرفت؛ اما این برومند و دوامی بودند که در او بیش از هر کسِ دیگری تاثیر گذاشتند تا استاد کیانی، حالا اینی شود که هست. او را باید اصیل‌ترین مدافعِ موسیقی ردیف- دستگاهی ایران دانست و شاید تنهاترین. خودش اما می‌گوید این موسیقی اصیل، والاترین همدم‌ش است و احساسِ تنهایی نمی‌کند؛ همین‌که او برخلافِ بخشِ مهمی از همکارانش، به اصولی که به آن پای‌بند بوده، پای‌بند مانده؛ به خودی خود عجیب است؛ اما می‌دانید عجیب‌تر چیست؟ اینکه وقتی با او درباره‌ی نوآوری حرف می‌زنیم؛ درباره‌ی کارهایی که این روزها نسلِ جوان انجام می‌دهند؛ درباره‌ی فریاد وااسفای عده‌ای از اهالی موسیقی که: «کجایید که موسیقی اصیل از بین رفته و دیگر چیزی از اصالت‌ها نمانده است»؛ با سعه‌ی صدری غریب می‌گوید که هیچ مخالفتی با هیچ حرکتی در موسیقی ندارد و به نظر هر کسی که در این حوزه فعالیت می‌کند، احترام می‌گذارد. او می‌گوید اقتصاد موسیقی همان‌اندازه‌ای اهمیت دارد و باید به آن توجه کرد که به اصالت‌ها. همان‌اندازه که نگرانِ موسیقی اصیل است؛ دلش برای مخاطبانی می‌تپد که شاید سوادِ چندانی در موسیقی ندارند و خوراکِ مناسبی می‌خواهند؛ می‌گوید آنان هم موسیقی خودشان را می‌خواهند. او به تازگی کتابی منتشر کرده است که ۲۵ سال از حیاتش را به خود اختصاص داده است؛ کتابی با نامِ «شناخت هنر موسیقی»؛ همین کتاب بهانه‌ی گفت وگو با او شد؛ از آن معاشرت‌های دل‌نشینِ کیمیا در این روزگار. از آن معاشرت‌هایی که حالِ آدم را خوش می‌کند و در عینِ حال ناخوش که چرا آدم‌های مثلِ او این روزها این‌همه کم‌‌اند؟ نیستند؟ چه اتفاقی افتاد که آدم‌ها این همه تغییر کردند. می‌دانید گفت‌وگو با «مجید کیانی» شبیه هیچ‌کسِ دیگر نیست؛ چون او خودش مثلِ هیچ‌کس است. 
 

  • از کتاب «شناخت هنر موسیقی» شروع کنیم که شما به تازگی آن را منتشر کرده‌اید؛ به نظر می‌رسد این کتاب، عقاید و نظریاتِ شما در حوزه‌ی موسیقی ردیف- دستگاهی را این بار به شکلی دقیق‌تر و روشن‌تر بیان می‌کند. هدف از نگارش این کتاب چه بود؟

هدف اصلی از نگارش این کتاب، شناختِ‌ بیشترِ موسیقی ایران به خصوص موسیقی دستگاهی و  ردیف است و علاوه بر آن، ارتباطش با هنرهای دیگرِ ایران مثل نگارگری، معماری، ادبیات و غیره را نیز مورد بررسی قرار داده است. اگر بخواهم به زبانِ مجمل، هدفِ اصلی از انتشار این کتاب را بگویم، باید به شناخت موسیقی ردیف و دستگاهی برای مخاطب اشاره کنم تا او  بتواند زیبایی‌ها و قدمتِ این نوع موسیقی را درک کند.
 

  • این کتاب شامل ۱۸ دفتر است که هر کدام موضوعی متفاوت را بیان می‌کند؛ پژوهش درباره‌ی هر کدام از این موضوعات چقدر طول کشیده است؟

فکر می‌کنم یک سال و نیم تا دو سال تحقیق انجام شده‌ تا هر کدام از این دفترها کامل شود. البته در  این سال‌ها بخش‌هایی از آن را به صورت یک برنامه‌ی پژوهشی در سالن‌هایی چون تالار وحدت، اندیشه و بیشتر فرهنگ‌سرای نیاوران به صورت سخن‌رانی، گفتار و نمونه‌های اجرایی، اجرا کرده‌ام (برخی را از طریق نمونه‌های صوتی که در اختیار داشتم پخش و برخی را نیز خودم اجرا کردم) بنابراین برای مثال وقتی درباره‌ی «نقش سکوت در موسیقی ایرانی» یا «هفت مثنوی» صحبت کرده‌ام؛  شعرهایی را انتخاب و روی ردیف معروفی گذاشته و اجرایشان کرده‌ام؛ همچنین از قدیم موسیقی‌دانان ایرانی تاثیر موسیقی را بر جسم و روان مطالعه می‌کردند و  یکی از این دفترها به همین موضوع اختصاص دارد.  
 

  • پیش از این استادانی مثل «ملاح» و «دهلوی» درباره‌ی پیوند شعر و موسیقی آثاری را نگاشته‌‌اند؛ اما مباحثی چون موسیقی و طبیعت که در این کتاب آمده است؛ برای اولین بار به عنوان نظریه مطرح می‌شود؛ اگرچه پژوهش‌هایی درباره‌ی موسیقی و معماری نیز داشته‌ایم.

من تا کنون تحقیقی درباره‌ی موسیقی دستگاهی و فواصل و ریتم‌هایی که در این موسیقی وجود دارد با معماری سنتی‌مان ندیده‌ام؛ اما درباره‌ی معماری و موسیقی کلاسیک زیاد بحث شده است. درباره‌ی پیوند شعر و موسیقی نیز آنچه در این کتاب آمده با آثار  استاد ملاح، استاد دهلوی و دیگران متفاوت است. به عبارتی ما در این موسیقی انگار یک موسیقی قدیم داریم و یک موسیقی جدید که بعد از وزیری پایه‌گذاری می‌شود. موسیقی وزیری چون تلفیقی از موسیقی ایران و موسیقی کلاسیک غرب است، در نتیجه تلفیق شعر و موسیقی استادان قدیم را خیلی نمی‌پذیرد و می‌خواهد به گونه‌ی دیگری باشد.
 

  • این پژوهش در همین جا تمام می‌شود؟‌

«موسیقی و فردوسی»، «موسیقی و سعدی» و «موسیقی و حافظ» دفترهای بعدی است که در این کتاب نیامده است.
 

  • با توجه به تحقیقِ گسترده‌ای که روی هر کدام از این دفترها انجام داده‌اید؛ نگارش این کتاب چند سال طول کشید؟

حدود ۲۵٫
 

  • و چه انگیزه‌ای سبب می‌شود که هنرمندی در حد و اندازه‌ی شما ۲۵ سال صرف نگارشِ اثری کند که به قولِ خودتان هدفش شناساندنِ این موسیقی به مخاطبان است؟

انگیزه؛ همان علاقه به موسیقی ایرانی است. من از سال‌های نوجوانی و جوانی که به موسیقی دستگاهی علاقه‌مند بودم، مقالاتی در روزنامه‌ها می‌خواندم که در آنها موسیقی دستگاهی ما مدام زیر سوال می‌رفت و این مساله مطرح می‌شد که این موضوعات کهنه شده‌اند و دیگر استفاده‌ای ندارند و خوب است که ما موسیقی جدید داشته باشیم و نوآوری کنیم.
 

  • این مسایل امروز هم، هم‌چنان مطرح می‌شود.

بله! اما در آن سال‌ها انگار روشن‌فکری و تجددخواهی خیلی خیلی بیشتر وجود داشت، بنابراین  من که می‌خواستم روی این موسیقی کار کنم، مدام زیر سوال بودم و این مقالات دل‌سردم می‌کرد؛ اما در عینِ حال دلم می‌خواست موسیقی‌ای کار کنم که اصیل باشد و در یک فرهنگ ریشه داشته باشد؛ این دوگانگی و شک و تردید باعث شد تا کتاب‌های کهن را مطالعه کنم.
 

  • چه کتاب‌هایی؟

آثاری  از فارابی و مراغه‌ای. البته آن زمان‌ها ترجمه‌ای از این کتاب‌ها انجام نشده بود تا اینکه زمانِ دانشجویی‌ام استاد بزرگی به نام «تقی بینش» یکی از رسالات مراغه‌ای به نام «مقاصد الالحان»‌ را تصحیح و چاپ کردند که برای من منبع بسیار خوبی شد و باعث شد تا دلسردی‌ای که مقالات برایم به وجود می‌آورد، به دل‌گرمی بدل شود.
 

چون بیش از گذشته متوجه شدم، موسیقی‌ای که کار می‌کنم هم خیلی خیلی زیباست و هم دارای یک فرهنگ کهنِ چند هزار ساله است.
 

  • آقای کیانی شما عمرتان را روی موسیقی ردیف- دستگاهی گذاشته‌اید، امروز اگر بخواهید این موسیقی را به طور خلاصه بیان کنید، درباره‌اش چه می‌گویید؟  

می‌گویم ما کتابی داریم با نام «شاهنامه»‌ی فردوسی و این اثر، نه‌تنها زبانِ فارسی ما را حفظ کرده که تمام آیین‌های ایرانیت ما را هم زنده نگاه داشته است و در کنارِ آن، یک شاهنامه‌ی صوتی داریم که تمام آیین‌ها و زبان موسیقایی ما را حفظ کرده است؛ یعنی همان‌طور که شاهنامه‌ی فردوسی، سینه به سینه توسط نقال‌ها نقل می‌شود و در شرایط مختلف احیا می‌شود، این موسیقی هم سینه به سینه توسط موسیقی‌دانان حفظ شده است تا امروز در اختیار ما قرار گرفته است.
 

  • اما به نظر می‌رسد که شما در این راه خیلی تنها بوده‌اید.  

به هیچ وجه (خنده) چون خود این موسیقی که دارای اصالت است و یک فرهنگ غنی دارد؛ همدم بسیار بالایی است؛ علاوه بر آن در هر دوره‌ای کسانی هم هستند که از نظر هوش و زیبایی‌شناسی، این موسیقی‌ها را تشخیص می‌دهند.
 

  • که تعدادشان بسیار اندک است.

ببینید من به این کارها جنبه‌ی کیفی می‌دهم و دیگر عدد و رقم برایم اهمیتی ندارد؛ ممکن است تعداد مخاطبانِ من در یک کنسرت، صد نفر باشد یا کتابی منتشر می‌کنم، تیراژش صد  نسخه باشد؛ اما برای من انگار میلیون‌هاست؛ چون وقتی می‌خواهم به صورت هنری و کیفی به آن نگاه کنم؛ کمیت‌ها هیچ نقشی ندارد؛ یعنی اگر چند شاگرد داشته باشم که به درستی در این زمینه فعالیت می‌کنند یا چند مخاطب که این موسیقی را درک می‌کنند برایم کافی است؛ ضمن آنکه  در زمانِ حیات نقاشی مثل «گوگن» هیچ‌کس نبود تا او را تشویق کند و تنها یک برادر داشت که حمایت‌ش می‌کرد و در حالی که در فقر و گمنامی زندگی را بدرود گفت، امروز تابلوهایش در موزه‌های بزرگ دنیا به عنوان شاهکار مطرح است.  البته این مقایسه‌ها به خاطر سوال شما بود؛ هرگز این ادعا را ندارم که کار کیفی و هنری می‌کنم.
 

  • البته که می‌کنید و همچنان این سوال برای من مطرح است که این علاقه به موسیقی ردیف چطور می‌تواند باعث شود که یک هنرمند؛ از تمام امکاناتی که می‌تواند در اختیار داشته باشد؛ برای آن بگذرد.

باز ناگزیرم یک مثال دیگر بزنم؛ خانم بزرگواری به نام «فوزیه مجد» پیش از انقلاب به شهرستان‌ها مسافرت می‌کردند و موسیقی نواحی را جمع‌آوری می‌کردند، ایشان در یکی از سفرهایشان به استاد بزرگی با نام «نظر سلیمانی» برخورد می‌کند که می‌بیند گنجینه‌ای بزرگی از  دانستنِ مقام‌هاست و هنرمند بسیار بزرگی است؛ وقتی به او می‌گوید شما با تمام دانش موسیقایی و با این اجرای هنرمندانه، چطور فقر و گمنامی را تحمل می‌کنید؛ به قولِ خانم مجد ایشان با چشمانِ نافذش به او نگاه می‌‌‌کند و می‌گوید: «من برای این دنیا موسیقی کار نمی‌کنم؛ برای رستگاری می‌نوازم.» وقتی به این جمله دقت کنید، می‌بینید که با چه فرهنگ عجیب و غریبی مواجه‌ایم و در این سرزمین چه هنرمندانی داشته‌ایم. حالا شرایط خیلی بهتر است؛ خوش‌بختانه ما در زمانی زندگی می‌کنیم که خیلی از جوانان به کارهای تحقیقی و پژوهشی توجه دارند؛ کارهایی که از سلیقه‌ی رسمی رسانه‌ها و سلیقه‌های مردم‌پسند فاصله دارند. امروز شاگردان بسیار زیادی وجود دارند که این هنر را حمایت  و از آن استقبال می‌کنند.
 

  • شما زمانی که در مرکز حفظ و اشاعه بودید، هم‌پیمانانی داشتید؛ بعد از انقلاب در حالی که تصور می‌شد این موسیقی باید بیش از گذشته مورد حمایت قرار گیرد، مورد بی‌مهری‌های گسترده قرار گرفت و حتی بیانیه‌هایی موسیقایی علیه ردیف اعلام شد و بسیاری به ضرورت نوآوری بیش از گذشته اشاره کردند. شما اما استوار به راهی که اعتقاد داشتید، ادامه دادید.

هیچ اشکالی ندارد که دوستانم و موسیقی‌دانانی که اصطلاحا به آنان موسیقی‌دانان سنتی گفته می‌شود؛ کارهای نوآورانه انجام ‌دهند؛ اتفاقا بسیار هم خوب است و باید این اتفاق بیفتد؛ انجام موسیقی تجربی همیشه یک ضرورت است؛ اگر عده ای فکر می‌کنند ردیف را باید تغییر دهند یا روی فواصل و ضربی‌ها کار کنند، پس باید این کار را انجام دهند؛ اما این مساله یک شرط دارد و آن اینکه دوستان و موسیقی‌دانان، موسیقی گذشته‌ی خود را نفی نکنند. همان‌طور که کسی که در زمینه‌ی شعر نو فعالیت می‌کنند؛ باید به شاعرانِ گذشته‌ی خویش احترام بگذارد و اندوخته‌های آنان را نگاه دارد و بعد در صورتِ تمایل، شعرِ نو بگوید. دیگر پس از آن، این مردم هستند که خودشان انتخاب می‌کنند همچنان به اشعار گذشته توجه نشان دهند یا اینکه اشعارِ نو را بخوانند.
 

  • اما این دعواها در شاعرانِ نو نیز دیده می‌شد و همچنان هم می‌شود.

بله بسیاری از شاعرانِ نوگرا در دوره‌هایی سعدی و فردوسی را نفی کردند و طوری درباره‌ی آنان سخن می‌گفتند که انگار اینان مربوط به گذشته هستند و در اشعارشان از چیزهایی حرف می‌زنند که دیگر برای امروز نیست؛ اما همان‌طور که گفتم نظر من این است که چه خوب است که این نوآوری‌ها انجام شود و موسیقی‌هایی که مردم به آن اقبال نشان می‌دهند و می‌پسندند، جایگاه خودشان را داشته باشند؛ در عین حال باید کسانی باشند که موسیقی اصیل و فرهنگی خودشان را حفظ کنند؛ این موسیقی مثل یک میراث فرهنگی زنده است و باید نگاه داشته شود. چه خوب که برخی جوان‌ها دل به این کار بسپارند؛ چون اینها نمونه و اسطوره‌ای می‌شوند برای آینده‌گان تا فرهنگ خودشان را بشناسند.
 

  • وقتی از فرهنگ صحبت می‌کنید، از چه صحبت می‌کنید؛ موسیقی در این میان چه جایگاهی دارد؟

فرهنگ؛ حافظ و سعدی و فردوسی و موسیقی دستگاهی‌مان است. حالا اگر روزگاری آثار جدید و نوآوری که خلق می‌شود، بتواند جایگاه اصیل و واقعی خودش را پیدا کند؛ اینها هم جزو فرهنگ می‌شوند؛ اما اگر نتوانند که باز هم نگرانی‌ای وجود ندارد؛ قدرتِ زمان به اندازه‌ای زیاد است که هر کاری که سست و بی‌ارزش باشد و ریشه در فرهنگش نداشته باشد؛ خواه‌ناخواه حذف می‌کند.
 

  • پس این همه فریاد وااسفا که این روزها برای موسیقی ایران سر داده می‌شود؛ برای چیست؟

وقتی می‌توان گلایه‌مند بود که تمام چیزی که از گذشته است، نفی شود؛ این حیف است. خوب است که کارشناسی و تحقیق و پژوهش کنیم و آنچه را که خرافات است را دور بریزیم و آنچه زیبا و انسانی و ایرانی است را حفظ کنیم و نگاه داریم.
 

  • آقای کیانی این نگاهِ شما برای من بسیار عجیب است؛ ما شما را نماینده و شاید تنها نماینده‌-‌ی موسیقی‌ای می‌دانیم که در حدِ اعتلا به موسیقی ردیف دستگاهی وفادار است و با این همه این‌چنین با سعه‌ی صدر از نوآوری دفاع می‌کنید؛ این در حالی است که من می‌توانم برای شما اظهارنظرهای بسیار زیادی بیاورم توسط کسانی که خودشان روزگاری نوآوری کرده بودند و حالا با هر نوع نگاهِ دیگر به این موسیقی مشکل دارند و  هر نوع نوآوری‌ را به عنوانِ یک مشکل در موسیقی ایران مطرح می‌کنند .

من نه‌تنها با نوآوری مخالفتی ندارم، بلکه از آن استقبال هم می‌کنم. برای مثال یکی از این نوآوران استاد علیزاده است؛ ایشان هیچ‌وقت موسیقی ردیف- دستگاهی را نفی نکرد؛ بلکه همواره از آن حمایت ‌کرد؛ این‌طور نوآوران باعث پیشرفت موسیقی می‌شوند. کارهای ایشان زیبایی و استحکام بسیاری دارد و در زمان ماندگار است؛ اما ممکن است برخی نوآوران مثل ایشان به گذشته‌ی ما توجه نکنند و ردیف و دستگاه را بی‌اهمیت جلوه دهند و این مانع از حفظ موسیقی می‌شوند. در این صورت ممکن است برخی از این کارها خوششان نیایند؛ اما من شخصا به نظر هر موسیقی‌دانی احترام می‌گذارم و معتقدم هر کاری که او انجام می‌دهد، نظر اوست؛ حتی اینکه نظرش این است که موسیقی ردیف هیچ جایگاه ویژه‌ای ندارد.
 

  • استاد؛ خیلی‌ها می‌گویند آنچه امروز به اسمِ موسیقی اصیل ارایه می‌شود؛ دیگر اصلا موسیقی سنتی ما به آن شیوه و شمایلِ گذشته‌اش نیست و کاملا پاپ است.

موسیقی دستگاهی چون در فرهنگ شفاهی ما قرار دارد؛ بسیارانعطاف‌پذیر است؛ مثل گِل در هنر سفال‌گری است که شخص می‌تواند هر طور بخواهد آن را شکل دهد. می‌تواند در موسیقی مردم‌پسند کاربرد داشته باشد ؛ اما کاربرد اصلی‌اش در موسیقی متفکرانه است. در خلوت است برای درکِ معانی عمیق.
 

  • هیچ‌وقت احساس نگرانی کرده‌اید که مبادا این موسیقی از بین برود؟

حدود ۴۵ سال پیش که در خدمت استاد دوامی بودم، این نگرانی را خیلی داشتم؛ آن‌قدر که به استادم گفتم: «آقای دوامی (ما آن‌زمان به استادان‌مان از جمله آقای دوامی و برومند «استاد» نمی‌گفتیم؛ چون خودشان خوش‌شان نمی‌آمد) این وضعیتی که الان وجود دارد و رادیو و تلویزیون این موسیقی‌ها را پخش نمی‌کنند و ردیف جایگاهی ندارد و جوان‌ها از کلاس‌ شما استقبال نمی‌کنند، نگران‌کننده است. ایشان به من جوابی دادند که فوق‌العاده بود. به من گفتند که: «نه! هیچ جای نگرانی نیست؛ این موسیقی از طبیعت است و تا طبیعت هست؛ این نوع موسیقی هم هست» من دو سال و نیم در خدمتِ ایشان بودم و به جد معتقدم که طبیعتِ ایشان، جدای از خداوند نیست و تجلی اوست؛ پس تا همیشه این موسیقی هست.
 

  • اتفاقا یکی از دفترهای این کتاب درباره‌ی موسیقی و طبیعت است؛ در این باره توضیح می‌دهید؟

نمادها و استعاره‌هایی در موسیقی ما وجود دارد که در طبیعت نیز هست، برای مثال صدای پرنده‌ها به خصوص صدای بلبل که ما ایرانی‌ها آن را هزاردستان یا مرغ عشق می‌نامیم در این موسیقی مستتر است؛ بنابراین جزء به جزء این ردیف، وقتی اجرا می‌شود صدای پرندگان که نماد آزادی هستند را می‌توان در آن شنید. از آن طرف فواصل این دستگاه‌ها، تمامی از فواصلِ بین ستاره‌ها استخراج شده است؛ من در کتاب هفت دستگاه اشاره کرده‌ام که چگونه فواصل سه‌گاه و چهارگاه از فواصل طبیعی استخراج شده است و ریتم‌ها و دورهای موسیقی از حرکات ستاره‌ها و سیاره‌ها گرفته شده است؛ بنابراین وقتی شخصِ حکیمی مثل «مولانا» می‌گوید: «پس حکیمان گفته‌اند که اینها را از دوار چرخ گرفته‌ایم» این حکیمان برای ایران باستان هستند که معتقدند فاصله‌ی «دو» تا «ر» است؛ فاصله‌ی این ستاره تا آن ستاره است و مسایل ستاره‌شناسی و اخترشناسی را به موسیقی ربط می‌دهند؛ پس وقتی آقای دوامی می‌گویند تا طبیعت است، این موسیقی هم هست؛  خیالم راحت می‌شود و دیگر نگران نیستم؛ به‌خصوص اینکه این موسیقی ارتباطِ گسترده‌ای با دیگر هنرها و فرهنگِ ایران دارد.
 

  • حالا این موسیقی را چطور باید شنید؟ این سوال را از این جهت می‌پرسم که یکی از دفترهای این کتابِ اخیر شما هم هست.

ما از طریق گوش‌مان اصوات خوشایند را می‌شنویم و لذت می‌بریم؛ اما این لذت ادراکی نیست؛ لذتی است که غریزی است؛ همان‌طور که گیاهان و پرنده‌ها این موسیقی را می‌شنوند و لذت می‌برند، ما هم لذت می‌بریم؛ اما اگر یک موسیقی اندیشمندانه و عالمانه باشد، باید از طریقِ شنیدن‌های حسی به شنیدنِ ادراکی برسیم؛ می‌خواستم این نکته را یادآور شوم که می‌توانیم خودمان را از طریقِ این شناخت‌ها از ظاهرِ موسیقی به باطنِ آن ارتقا دهیم.
 

  • اما ما هم‌اکنون در شنیدنِ موسیقی هم دچار مشکل هستیم چه برسد به ادراکِ آن.

این مشکل ناشی از عدم شناخت است و فرهنگ‌سازی. ما باید از کودکی موسیقی خوب بشنویم، حافظ و سعدی بخوانیم. موسیقی کلاسیک (شوپن و موتسارت) و موسیقی ملل دیگر چون راگاهای هند و موسیقی چین و ژاپن را از مدرسه، رسانه‌ها و کانال‌های تلویزیونی بشنویم تا فرهنگ موسیقی بین مردم شناخته شده و او حسن انتخاب داشته باشد؛ همیشه ما موسیقی‌هایی داریم که برای تفنن است و هیچ ایرادی هم ندارد؛ اما موسیقی‌هایی برای شنیدن و درک کردن هم باید باشد تا مخاطب بتواند زیبایی‌ها را تشخیص دهد و به حقیقت جهان نزدیک‌تر شود. این نوع موسیقی نمی‌تواند فراگیر و برای همه باشد. اکثریت مردم همان موسیقی مردم‌پسندِ خودشان را می‌خواهند.
 

  • اما در گذشته این‌طور نبود.

در گذشته مردم در تفنن‌هایشان همین موسیقی‌های دستگاهی را گوش می‌‌کردند و موسیقی دستگاهی با تار و کمانچه و ضرب در مجالس شادمانی‌شان وجود داشت؛ از طرف دیگر در مراسم عزاداری از شور و سه‌گاه و ابوعطا استفاده می‌کردند با شعرهای غم‌ناک؛ ولی امروز می‌بینیم، مردم آن موسیقی قدیمی را که به آن موسیقی مطربی می‌‌گفتند را دوست ندارند و موسیقی‌های دیگری چون دی‌جی، رپ، ترنس و … را دوست دارند؛ هر دو برای تفریح و تفنن است؛ اما آن موسیقی چون ریشه در فرهنگ‌‌مان دارد درست تر به نظر می‌رسد.
 

  • به نظر می‌رسد ارتباط هیچ جامعه‌ای با موسیقی گذشته‌اش به اندازه‌ی ما قطع نشده است.

در این سال‌ها به خاطر مشکلاتی که ما در موسیقی داشتیم، متاسفانه مردم در موسیقی بی سواد ماندند و گمان می‌کنند آنچه برای تفنن برایشان تولید می‌شود، همان موسیقی‌شان است. امروز سطحی شدن مردم در موسیقی تقصیر خودشان نیست. تقصیر ما موسیقی‌دانان، آموزش و پرورش و رسانه‌هاست که نتوانستیم به آنان شناخت دهیم و سطح آنان را ارتقا دهیم. همیشه این سوال فلسفی برای من وجود د اشته که چه اتفاقی افتاده که ما که صاحبِ یک فرهنگِ خوش‌ذوق و با هنر بودیم؛ امروز بی‌ذوق و سطحی شدیم.
 

  • چه اتفاقی افتاده؟ 

نمی‌دانم برای خودم هم این سوال است. (خنده)
 

  • شاید بخشی از این ماجرا هم اجتناب‌ناپذیر است؛ به هر حال شکل زندگی امروز مقتضیاتِ خودش را دارد؛ مثلا سرعتِ زندگی امروز خیلی هم یک ساز و‌ آوازِ ۴۰ دقیقه‌ای را بر نمی‌تابد.

بله؛ می‌توانیم از ضرورت تاریخی هم صحبت کنیم؛ اما جامعه‌شنتاسان و مردم‌شناسان باید در این باره بحث کنند و همچنین موزیکولوژیست‌ها و اتنوموزیکولوژیست‌ها. ضمن اینکه باید به این نکته توجه کرد که امروز وقتی می‌خواهیم موسیقی خلق کنیم؛ اگر کارهایمان اصالت گذشته را داشته باشد؛ شنونده نداریم و استقبالی از آن نمی‌شود. هیچ نهاد، رسانه و انجمنی نیست که این موسیقی را حمایت کند؛ پس یک موزیسین یک موزیسین ناچار است موسیقی‌ای تولید کند که مردم آن را بپسندند و چون آنان هم شناخت ندارند؛ برای تفنن موسیقی می‌خواهند (این تفنن یا شادی است یا غصه‌خوردن) به همین خاطر امروز آثاری که تولید می‌شوند؛ چندان آثار برجسته‌ای نیستند؛ چون در شرایطی نیستیم که موزیسین سنتی ما از طرف دولت یا سرمایه‌دارانِ بخشِ خصوصی حمایت شود؛ موسیقی کلاسیک و ارکسترهای بزرگ سمفونیکِ دنیا هم تا توسط دولت‌ها حمایت نشوند؛ نمی‌توانند دوام بیاورند. پس هنرمند برای زندگی کردن ناچار می‌شود کارهای عامه پسند تولید کند تا زندگی روزمره‌اش را بگذ اند. یکی از مشکلات ما اقتصاد موسیقی است.
 

  • استاد شما خودتان چه نوع موسیقی‌ای گوش می‌کنید؟

همچنان به موسیقی کلاسیک علاقه دارم و گاه‌گاهی گوش می‌کنم اما بیشتر موسیقی دستگاهی که درس می‌دهم و کار می‌کنم را دوست دارم.


موسیقی ما – سومین فستیوال «شب‌های موسیقی» از ۲۱ تیر فعالیت خود را آغاز کرده و تا ۹ شهریور با سیزده گروه موسیقی در خانه هنرمندان ایران ادامه خواهد داشت.

در بخش موسیقی جز، بلوز و راک این فستیوال، شش گروه امیراشکان غلامی (پلاستیکا)، اشکان ماهری، سبحان اکرمی، پدرام درخشانی، گروه «ریتون» و پویا نیک‌پور روی صحنه خواهند رفت.
 
یک اجرای فیوژن و پاپ راک برای برنده جایزه جشنواره موسیقی فجر
اولین اجراهای این بخش، به اشکان ماهری تعلق دارد که روز سوم مرداد روی صحنه می‌رود و قرار است علاوه بر اجرای آلبوم «پرگار»، چندین قطعه جدید را هم اجرا کند. این آلبوم پاپ-راک و فیوژن سال ۹۵ توانست جایزه باربد بهترین آهنگسازی آلبوم پاپ را در جشنواره موسیقی فجر از آن خود کند.

اشکان ماهری (خواننده و آهنگساز)، یاسر ساکی‌مهر (پیانو و کیبورد)، فواد قمشه‌ای (گیتار الکتریک)، مازیار خواجیان (گیتارباس) و علی باغفر (درامز) اعضای این گروه هستند.
 
فرهاد، فریدون فروغی، فرانک سیناترا، لئونارد کوهن و دیگران
سبحان اکرامی هنرمند دیگری است که پنج مرداد با اعضای گروهش یعنی یاسر ساکی‌مهر (تنظیم‌کننده، پیانو و کیبورد)، مهدی بیک‌وردی (گیتار الکتریک)، علی درخشان (درامز و کاخن) و مازیار خواجیان (گیتار باس) قطعات نوستالژیک دهه ۶۰ و ۷۰ موسیقی لاتین و ایرانی مثل فرانک سیناترا، لئونارد کوهن، دین مارتین، فریدون فروغی، فرهاد و آثاری از خودش را اجرا می‌کند.
 
اجرای متفاوت پدرام درخشانی بعد از دو سال
پدرام درخشانی بعد از دو سال دوری از اجرای صحنه‌ای، ۱۰ مرداد کنسرتش را با نام «بهترین خلوتگاه» اجرا می‌کند. برنامه متنوعی که پایه و اساس آن بیشتر بر اساس آلبوم «بزم بی‌جانان» است. اما علاوه بر آن، بخشی بداهه‌نوازی است و بخشی هم تک‌نوازی و همچنین حضور سمپل‌های مختلف و بخشی از اجرا هم به شکل تریو با حضور درامز و گیتارباس خواهد بود. قطعات «سه گاه من»، «مکاشفه پیش از طوفان» و «سبوی سنتور» بخشی از این رپرتوآر هستند.

میلاد درخشانی (تار)، پاشا هنجنی (نی)، کسری سبکتکین (گیتارباس)، امین طاهری (درامز) و سهیل حسنوی (سنتور) از جمله هنرمندانی هستند که در بخش‌هایی از این اجرا همراه پدرام درخشانی خواهند بود.
 
امیراشکان غلامی در کنار جمعی از بهترین نوازنده‌های ایران
۱۲ مرداد هم متعلق به اجرای امیر اشکان غلامی یکی از راکرهای مشهدی است که رضا تاجبخش (پیانو و کیبورد)، کسری سبکتکین (گیتارباس)، امیر راحتی (گیتار الکتریک)، میلاد مرادی (کمانچه) و علی باغفر (درامز) او را به عنوان خواننده و نوازنده گیتار آکوستیک همراهی می‌کنند.

این گروه در اجرای پیش رو، چهار قطعه از آلبوم جدیدش که در آینده منتشر خواهد شد و همچنین قطعاتی از آلبوم‌های پیشین یعنی «مسافران مردد» و «پلاستیکا» را با تنظیمات و سازبندی جدید برای مخاطبان اجرا می‌کند؛ این در حالی است که آهنگسازی و تنظیم بیشتر قطعات را امیراشکان غلامی بر عهده داشته است.
 
اجرای «ریتون» با سنتور و اصوات الکترونیک
علیرضا شمس اسکندری با گروه «ریتون»، ۲۴ مرداد روی صحنه می‌‌رود که علاوه بر آهنگسازی و تنظیم، نوازندگی سنتور را هم برعهده دارد. کوشا صرافی گوهر (ویلن و کمانچه)، امیرعلی رحمانی (سازهای کوبه‌ای ایرانی) و علیرضا خسروی (پرکاشن) اعضای این گروه هستند.
پایه و بیس این کنسرت روی سنتور است و در واقع برای آن چهار سنتور پنتاتونیک طراحی شده که توسط علیرضا شمس اسکندری نواخته می‌شود و باقی اعضا، با او همنوازی می‌کنند. علاوه بر آن از اصوات الکترونیک هم در این برنامه استفاده خواهد شد.
 
کنسرت مستقل پویا نیک‌پور بعد از اجرهای پاپ
ماه مرداد با اجرای پویا نیک‌پور خاتمه می‌یابد تا به این ترتیب، این هنرمند روز ۳۱ مرداد، قطعاتی از مجموعه آلبوم‌هایش یعنی «پویانو»، «خارج از تصور» و «صدای سکوت» را در قالب یک پرفورمنس به شکل انفرادی با پیانو اجرا کند.

این پرفورمنس در چهار بخش برنامه‌ریزی شده که به شکل تک‌نوازی پیانو، تک‌نوازی پیانو و آواز با صدای پویا نیک‌پور، پلی‌بک موسیقی و نواختن پیانو روی آن و بخش چهارم هم پلی‌بک موسیقی، اجرای زنده پیانو روی آن و صدای پویا نیک‌پور اجرا خواهد شد. امکان دارد از چند نوازنده مهمان هم در این پروژه بهره برده شود.
 
فستیوال «شب‌های موسیقی» با همکاری خانه هنرمندان و موسسه فرهنگی هنری آوای حنانه برگزار می‌شود که علاقه‌مندان می‌توانند برای تهیه بلیت این کنسرت‌ها که ساعت ۲۰ برگزار می‌شود، به سایت ایران کنسرت یا گیشه خانه هنرمندان مراجعه کنند.


برزو امیری با گروه ترنگ در کرج و کرمانشاه به صحنه می‌رود

موسیقی ما – برزو امیری، نوازنده و سرپرست گروه ترنگ گفت: هم‌اکنون در تدارک و برنامه‌ریزی برای برگزاری کنسرت در کرمانشاه هستیم که این کنسرت مردادماه برگزار می‌شود.

امیری در ادامه بیان کرد: همچنین قرار است اواخر تیرماه در کرج کنسرتی برگزار کنیم.

سرپرست گروه ترنگ خاطرنشان کرد: مجموعه قطعات انتخاب شده برای این مجموعه بر اساس موسیقی اصیل لری و کردی است که در آن سعی کرده‌ایم ملودی‌های هر دو منطقه به‌صورت ساده اجرا گردد.

امیری افزود: در این کنسرت سجاد سقایی، کاوه کلهرنیا، مجید علیزاده، میلاد پرصبر، کمال شوهانی، امیر فتحیان و محسن کیهانی نژاد به‌عنوان نوازنده حضور دارند.

این نوازنده در ادامه تأکید کرد: در این کنسرت‌ها از سازهای سنتور، دیوان، دف، تنبک، عود و سازهای کوبه‌ای استفاده می‌شود.

سازهایی خاموش در گیلان

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : سه شنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۷


موسیقی ما – نوازش سازها در گیلان از کهن ترین دوران ها معمول بوده است؛ مگر می شود کسی در اردیبهشت ماه گیلان از بوی خوش گل های وحشی کوهسارها به وجد و سماع نیاید و نیایش و سپاس خود را به شکل ترنم ترانه های دلنشین بجای نیاورد؟
کریم کوچکی زاد در کتاب تاریخ موسیقی گیلان درباره قدمت موسیقی در گیلان نوشته است : باید دانست هنگامی که کوروش هخامنشی سد شمال و جنوب بابل را با یاری کادوسیان و سکاها ویران ساخت، اقوام ایرانی با بابلیان به داد و ستد اقتصادی و مبادله فرهنگی و هنری پرداختند که لاجرم در این میانه نشر موسیقی نیز بین دو ملت ایران و بابل، رد و بدل شد که به احتمال قریب به یقین موسیقی در منطقه گیلان در عصر هخامنشی وجود داشته است.
بن مایه خنیا صدا و سکوت است؛ اینک در گذر زمان سرنا که سورها به پای می داشت و کرنا که از نوای کارزار و پیکار پیش از اسلام حزنش را به عاشورای حسینی در این سو رساند؛ اینک از صدا به سکوت نزدیک می شوند و تنها تعداد اندکی از مردمان این سرزمین شاید کمتر از تعداد انگشتان دست، نوایش را می فهمند.
کرنای گیلان آلتی بادی و بلند است که دارای صدایی بم و رساست؛ چون سوراخ ندارد با انگشتان نواخته نمی شود از این رو فقط با دم نوازنده از آن صدا حاصل می شود و جنس بدنه آن از نی است که برای استحکام بیشتر، پوششی از بریده های نی روی بدنه آن بسته می شود.
طول کرنا متفاوت بین دو تا چهار متر و گاهی بیشتر است؛ سر عصایی شکل کرنا (محل خروج و تشدید صدا) از نوعی کدوی خاص است و بصورت گروه های ۱۰ نفره نواخته می شود و نوایی حزن آلود دارد.
ناصر وحدتی فولکلوریست بنام گیلانی و موسیقی پژوه معتقد است: کرنا ترکیبی از واژه های کار بعلاوه نای ساخته شده که کار به معنای کارزار و نای بمعنای نی، آلتی از موسیقی برای اعلام جنگ در پیش از اسلام بوده و بعد از اسلام بدلیل نوای حزن انگیزش به سازی آئینی در گیلان تبدیل شد.
وی بیان می کند: خاستگاه این ساز شمال شهر لاهیجان، روستای ماشک و رودبنه است؛ صدای حزن آلودی دارد و گروه ۱۰ نفره کرناچیان بدلیل سنگینی ساز آن را بر چوبی افقی که شخصی در بالا آن را نگاه می دارد، تکیه داده و بر آن می دمند.
وی تاکید می کند: کرنا نوازی مقام هایی دارد که کرنانوازان اصیل آن را می دانند و گویی هنگام نواختن، موضوعی حزن آلود چون عاشورای حسینی را از طریق نواختن واگویه می کنند.
وحدتی می گوید: کرنانوازی امروز هنر اقتصادی نیست و همان چند نفری که آن را پی گرفته اند تنها بواسطه عشقی است که نسبت به این ساز دارند.
وی که چون قصه گویی اصیل سخن می گوید، ساز سرنا را سازی مقابل کرنا برای برپایی سورها در قدیم توصیف می کند که جایگاهش در قهوه خانه های سنتی در محله های کهن رشت بوده است.
او می افزاید: سرنا صدها سال پیش از قفقاز و ارمنستان به گیلان آمد اما سرنا گیلان بواسطه سایز کوچکترش صدایی متفاوت از دیگر سرناها دارد و مطرب ها سازهایشان را که کیسه ای ابریشمی داشت، برای در امان ماندن و یک هوا ماندن بر میخی در بالای دیوار قهوه خانه ها نگهداری می کردند.
وحدتی ادامه می دهد: سرنا ساز شادمانی است و اینک تنها چند سرنانواز در تالش و چند سرنانواز در شرق گیلان زنده اند و در جلگه به طور کل این ساز خاموش شده است.
وی معتقد است: اقتصاد هنر، موضوع حائز اهمیتی است که مورد توجه هنرمندان امروز است و با تغییرات امروز که ذائقه ها را نیز دیگر کرده، گرایش جوانان به نواختن این سازها کمتر و کمتر شده اما باید کوشید تا شرایطی فراهم شود که اصالت این سازها ماندگار باشد و یکی از راه های ماندگاری، نشان دادن و معرفی نوازندگان آنها در جشنواره هاست.
علی کاظمی پژوهشگر موسیقی و مسئول واحد موسیقی حوزه هنری گیلان نیز درباره سازهای سرنا و کرنا می گوید: سرنا با ترکیب سور بمعنای جشن و نا بمعنای نی، ساز مجلسی آئینی و کرنا سازی مذهبی آئینی است که از دیرباز در گیلان رواج داشته و متاسفانه امروز رو به خاموشی نهاده و افراد اندکی آنها را می نوازند.
وی ادامه می دهد : سرنا در مراسم عروسی و کشتی سراها نواخته می شد و کرنا در مراسم مذهبی که هنوز هم نواختن آن در روز عاشورا در شهرهای سیاهکل و لاهیجان رواج دارد.
وی می گوید: سرنا و کرنا در گذشته در پهنه گیلان و منطقه تالش رواج داشته اما رفته رفته دامنه بهره گیری از آن کاسته شده بطوریکه امروز تعداد نوازندگان آنها به کمتر از انگشتان دست می رسد و نوازندگان سرنا در سنین کهنسالی به سر می برند و متاسفانه هیچ تدبیری برای حفظ و دوام این ساز اندیشیده نشده است.
نوازش سازها در گیلان از کهن ترین دوران ها معمول بوده و امروز این اصالت فرهنگی، گیلان را به استانی بدل کرده که نوای سازهای اصیل کلاسیک از بزرگترین نوازندگان کشور همچون کیهان کلهر، حسین علیزاده، مجید درخشانی و … تا کنسرت پاپ و راک مخاطبانش را تشنه نگاه نداشته و سابقه هیچ لغوی را در کارنامه اش ندارد.
شایسته است با تدابیری پر قوت تر تلاش شود تا مبادا اصالت فرهنگ های کهن این سرزمین طعمه هجوم زمان شود.

منبع: 

خبرگزاری ایرنا


موسیقی ما – مهیار علیزاده آهنگساز، نوازنده و طراح کنسرت نمایش “طرحی نو دراندازیم” درباره این برنامه گفت: ما در ۱۳۹۳ پرفورمنس کنسرت یا کنسرت نمایش “تکرار نامنظم بی تو” یک بار به‌صورت مستقل و یک بار در قالب سی و دومین جشنواره موسیقی فجر با بازیگران سرشناس روی صحنه بردیم که موفقیت نسبی خوبی نیز به دست آورد. نمی‌توانم خود را بنیان‌گذار این شکل از پروژه‌ها بنامم، اما برای اولین بار کنسرت نمایشی با این حالت توسط من برگزار شد.

او ادامه داد: این بار عنوان “طرحی نو دراندازیم” را برای پروژه خود انتخاب کردیم. پروژه جدید با اجرای ساخته‌های من شامل “بگو کجایی” با شعری از اهورا ایمان، “نظری کن” با شعری از عراقی با صدای سالار عقیلی همراه است. همچنین چند قطعه بی‌کلام از آثارم به‌علاوه آثار ماندگارى چون “ایران” و “خوشه‌چین” و… از سالار عقیلی نیز خوانده می‌شود.

علیزاده همچنین گفت: در این کنسرت که به همراهى گروه کر ۲۱ نفره تنال به رهبرى میلاد عمرانلو اجرا می‌شود، آسنامبل به سرپرستی بهنام ابوالقاسم، شقایق صادقیان فلوت، پیمان حاتمى گیتار، مهیار طهماسبى ویولنسل، فرشید پاتینیان کنترباس، بهتاش ابوالقاسم پرکاشن، امیرحسین علیرضایى دستیار آهنگساز، کارگردان هنرى و طراح صحنه رضا موسوى، ما را همراهی خواهند کرد. خوشبختانه در این پروژه در تمامی زمینه‌ها اعم از کارگردانی، طراحی صحنه، نور و… دست ما باز بوده و با فراغ بال بیشتری پیش خواهیم رفت.

این نوازنده تأکید کرد: همچنین یک بخش با یک بازیگر که ترجیح می‌دهم نام آن به‌عنوان سورپرایز باقی بماند به‌عنوان پرفورمنس با اجرای دکلمه و همراهی ارکستر خواهیم داشت که باعث تمایز این پروژه خواهد شد، در واقع این برنامه تنها یک کنسرت نیست و تمامی مسائل از قبیل گریم یا داستان کاملاً متفاوت خواهند بود.

این آهنگساز در پایان نیز گفت: من از مدت‌ها پیش با سالار عقیلی ارتباط داشتم، اما فرصت همکاری پیش نیامد تا اینکه برای این پروژه بهترین فردی که به ذهنم رسید او بود. این اولین همکاری ما خواهد بود.

کنسرت نمایش “طرحی نو دراندازیم” به کارگردانی رضا موسوی روزهای سوم و چهارم مردادماه به تهیه‌کنندگی حسین توتونچیان ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت برگزار خواهد شد.

محمد علیزاده در "ماموریت غیر ممکن"

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : سه شنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۷


محمد علیزاده در “ماموریت غیر ممکن”

موسیقی ما – در حالی که ۸۰ درصد از فیلمبرداری فیلم سینمایی “ماموریت غیر ممکن” با اجرای رضا یزدانی در شهرک غزالی به پایان رسیده است، حامد همایون و امیرعباس گلاب نیز در این فیلم به کار خود  پایان داده‌اند و به زودی محمد علیزاده در این فیلم به ایفای نقش خواهد پرداخت.

فیلم سینمایی “ماموریت غیر ممکن” به کارگردانی یعقوب غفاری یک طنز اجتماعی با محوریت فرار مغزها و تولید داخلی است و خوانندگان در فیلم “ماموریت غیرممکن” در نقش خود حضور خواهند داشت.

به گفته غفاری،”ماموریت غیر ممکن” تلاش می‌کند با حفظ احترام به بیننده و ایجاد فضایی شاد یک کنسرت سینمایی را با موضوع تولید ملی به مخاطب عرضه کند.

ماموریت غیر ممکن

در خلاصه داستان آمده است: کریم عاشق خوانندگی است و بدون اینکه بداند دلداده ماموری شده که ماموریت دارد فرمولی را از دانشمندی سرقت کند. پس از متوجه شدن این داستان کریم، ۲ راه بیشتر ندارد…

عوامل این فیلم عبارتند از: بازیگران: علی اوجی، سارا خوئینی‌ها، پادینا رهنما، نسرین نصرتی، یوسف صیادی، مینا جعفر زاده، عسل قرایی، مهران رجبی و پژمان بازغی با هنرمندی جمشید هاشم پور و محمدرضا شریفی نیا


[ آرش نصیری – روزنامهنگار، مدیر و مجری برنامه هزار صدا ]

یک روز بارانی بهاری، قاعدتاً باید روز دل‌انگیزی باشد؛ اما این بار فرق داشت و ناگهان باران عشق بند آمد و بانگ برآمد که خواجه برفت:
از شمار دو چشم یک تن کم
وز شمار خرد هزاران بیش
و در آن جمعه بارانی بهاری، موسیقی پاپ معاصر ایران یکی از بزرگ‌ترین نمادهایش را از دست داد.
حالا دیگر می‌توانم بنویسم استاد ناصر چشم‌آذر. خودش اگر بود -با همان طنزی که نزدیکانش به یاد دارند- می‌گفت نگو استاد و بعد که می‌گفتی اگر شما استاد نیستی پس چه کسی استاد است، برایت اسامی ‌تعدادی از بزرگان و اسطوره‌های موسیقی ایران را ردیف می‌کرد.
می‌گفت: «خواهش می‌کنم هرگز به هیچ‌کس و حتی خودتان جایگاه ندهید. جایگاه ما بیش از آن‌چه هستیم، نیست.»


۲۸ تیرماه و در پردیس چارسو

«دنگ وا» اولین اجرای رسمی خود را روی صحنه می‌برد

موسیقی ما – گروه «ونگ‌وا» در پردیس چارسو روی صحنه می‌رود. این گروه كه فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۹۳ به صورت رسمی آغاز كرد قرار است اولین كنسرت رسمی خود را ۷ عصر ۲۸ تیرماه در پردیس «چارسو» اجرا می‌کند و بخشی از ساخته‌های تازه خود را به صورت سازی و آوازی به مخاطبان ارایه می‌دهد. 

مهدی پاك‌ن‍ژاد (نوازنده سه‌تار و خواننده)، صادق جمهری (نوازنده نی و كلارینت) و فرهاد اسدی (نوازنده سازهای كوبه‌ای) اعضای این تریو تلفیقی راتشكیل می‌دهند. گروه «ونگ‌وا» بیشتر بر مبنای بداهه‌نوازی‌های روی ملودی‌های فولكلور و موسیقی ردیف دستگاهی ایران شكل گرفته و در عین حال نیم‌نگاهی هم به قطعات نوستالژیك دارد. قطعه «حلقه به حلقه » روی شعری از مولانا با الهام از ریتم‌های جنوب ایران و موسیقی ردیف-دستگاهی اثری است توسط كمپانی «Sheed Records» به تازگی از این گروه روی خروجی سایتهای موسیقی سراسر دنیا قرار گرفت.

«ونگ‌وا» قرار است در اولین اجرای رسمی بخشی از ساخته‌های تازه خود را به صورت سازی و آوازی اجرا كند. این كنسرت ۲۸ تیرماه، ساعت ۷ عصر در پردیس چارسو برگزار خواهد شد و علامندن می‌توانند بلیت‌های خود را از سامانه tikook.com خریداری كنند.

 


در قالب قطعه «لیلا» و با موسیقی ستار اورکی و شعر اهورا ایمان

تیتراژ سریال «پدر» با صدای «علیرضا قربانی» منتشر شد

موسیقی ما قطعه «لیلا» با صدای علیرضا قربانی که برای تیتراژ سریال تلویزیونی «پدر» به تهیه‌کنندگی «حامد عنقا» اجرا شده، منتشر شد. این اثر با موسیقی «ستار اورکی» و شعری از «اهورا ایمان» تهیه شده است. علیرضا قربانی به غیر از قطعه لیلا، دو اثر آوازی از سروده‌های شاعران بزرگ ایران را هم برای این سریال ضبط کرده که طی روزهای آینده منتشر می‌شود.
 
در این قطعه نوازندگانی شناخته شده‌ای چون علی جعفری پویان، پدرام فریوسفی، پوریا پیرزاد، امین غفاری، پریسا پیرزاد، مونیکا لران، میثم مرودستی، امین عطایی کریم قربانی،  پورنگ پورشیرازی، آرین قیطاسی، امیر اسماعیل زاده، نازیلا باباپور، زکریا یوسفی به هنرنمایی پرداخته اند.
 
 
مهدی سلطانی، لعیا زنگنه، سینا مهراد، مسعود فروتن، نیما رییسی، مجید مشیری، کاوه خداشناس، اکبر رحمتی، مژگان ترانه، الهام طهموری، ساناز طاری، شهاب مهربان، مهتاب شیروانی، پوریا سلطانزاده، سیدحسام میثاق و بیژن امکانیان و با معرفی ریحانه پارسا در نقش لیلا بازیگران سریال «پدر» هستند که از امشب روی آنتن شبکه دو سیما می‌رود.

قطعه «لیلا» را از اینجا می‌توانید بشنوید و دانلود کنید.

منبع: 

اختصاصی سایت «موسیقی ما»

رویداد هنری «صِت» برگزار می‌شود

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : دوشنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۷


موسیقی ما – مجموعه هنری «صِت» که در سال‌های گذشته با تمرکز بر صدا و تصویر، رویدادهای مختلفی را برگزار کرده حالا اتفاق مهم و بزرگی را با همکاری فستیوال موسیقی الکترونیک CTM آلمان رقم خواهد زد. موسیقی و هنر تجربیِ صتِ تهران، دوره‌ی چهارم خود را به تبادل هنری میان تهران و برلین اختصاص داده است. این رویداد ۵ روزه با نام SET X CTM از تاریخ ۴ تا ۸ مرداد برگزار خواهد شد.

این بار همه چیز تنها به اجرای صدا و تصویر ختم نخواهد شد و قرار است به اشکال متفاوت در مکان‌های مختلف و متناسب با محتوای ارائه شده برگزار شود. هر روز یک هنرمند در گالری امکان مهمان پروژه سِدا می‌شود؛ با تعدادی از علاقه‌مندان دیدار خواهد کرد و در رابطه با تجربیاتش گپ و گفتی شکل می‌گیرد. در دو روز اول برج آزادی میزبان شش اجرا در دو سانس خواهد بود و علاقه‌مندان می توانند با تهیه یک بلیت هر سه اجرا را ببینند. روز سوم دو پرفورمنس در سالن تئاتر مستقل برگزار می‌شود و همچنین روز آخر هم برگزار کنندگان ایرانی و آلمانی در موزه موسیقی از تجاربشان صحبت می‌کنند.  

همکاری دو فستیوال در سال ۲۰۱۶ به واسطه‌ی حمایت از پروژه‌ی Sacred Horror in Design آغاز شد. پروژه‌ای که هنرمند ایرانی Sote (عطا ابتکار) که از سرشناس ترین موزیسین الکترونیک ایرانی در جهان است و هنرمند مقیم برلین Tarrik Barri را در کنار هم قرار داد. نکته جالب این که تاریک بری سابقه همکاری با تام یورک (ردیوهد) و نیکولاس جار را در کارنامه دارد. حالا با حمایت مالی چند موسسه، دو اثر جدید با همکاری هنرمندان دو شهر اجرا خواهد شد: پروژه ی مشترک بین دوئت ایرانی ۹T Antiope  به همراه فیلمساز و ویدئو آرتیست مطرح آلمانی «راینر کولبرگر» شکل می گیرد. همچنین دیدار موسیقیدان الکترونیک ساکن برلین «ربیع بعینی» با آنسامبل آکوستیک پویا پورامین آهنگساز و نوازنده ایرانی انجام می شود.

The Sacred Horror In Design  که ستایش بسیاری از منتقدان را برانگیخته برای اولین بار در تهران اجرا خواهد شد. در این ۵ روز برای اولین بار Monolake موسیقیدان الکترونیک پیشرو در زمینه‌ی موسیقی کامپیوتر و یکی از دو عضو اولیه و اصلی تیم برنامه‌نویسی و راه‌اندازی نرم افزار Ableton Live، اثر جدید خود را اجرا خواهد کرد.

رژین شرفی و mHz آثار جدید خود را برای اولین بار ارائه می کنند و Umchunga ، Temp-Illusion  و امیربهادر اشرف‌زاده از نام های آشنا برای دنبال کنندگان صت با کارهای جدید به این رویداد باز می گردند.

 علاقه‌مندان می توانند برای تهیه بلیت به سایت تیوال مراجعه کنند.


موسیقی ما – «وحید تاج» در نخستین همکاری رسمی‌اش با ارکستر «همنوازان تاج»، چهارم مردادماه سال جاری در استان اصفهان روی صحنه می‌رود. این کنسرت منتخبی از قطعات محبوب خاطره‌انگیز همچون بهار دلکش و خاک مهرآیین و گلچینی از بهترین آثار وحید تاج چون تصنیف مستی، مست عشق، ماه و پلنگ ، بهار دزفول و … است ، در بخش میانی سازوآواز و در ادامه‌ی برنامه همچنین قطعات منتشرنشده‌‌ای چون سقوط، نازنین، اعجاز و هوای تو اجرا می‌شود.

این خواننده که سابقه همکاری با بسیاری از بزرگان موسیقی ایرانی را دارد و کنسرت‌های متعددی را با استادانی چون کیوان ساکت، حمید متبسم و … را روی صحنه برده، قرار است برای نخستین بار با ارکستری به سرپرستی خودش در سالن شهروند نجف‌آباد روی صحنه برود و در ادامه، تور کنسرت‌های خود در سراسر ایران را به تهیه‌کنندگی سید محمدجواد معینی برگزار کند.

ارکستر همنوازان تاج به سرپرستی وحید تاج متشکل از سازهای کلاسیک و ایرانی است و روح‌الله فروزش ، دانیال جورابچی (ویلن یک)، روژین عدالت، فرشاد سوری (ویلن دو)، داریوش حجازی (ویولا)، ابراهیم قائدی (ویلن‌سل)، هادی اسماعیلی (کنترباس)، سینا کریمی (پیانو)، نیما داوودی (کوبه‌ای) ، فرشاد سوری (کمانچه) اعضای این ارکستر را به رهبری مهدی حقیقی نوازنده تار و مدیریت اجرا و برنامه علی افشار تشکیل می‌دهند.

علی افشار درباره نخستین اجرای وحید تاج با گروه «همنوازان تاج» گفت: «سورپرایزهایی در این اجرا وجود دارد و برای نخستین بار است مخاطبان، کنسرت استاد تاج را با ارکستر خودش روی صحنه خواهند ديد و همچنین شاهد اجرای قطعاتی جدید و متفاوت خواهند بود که اين اتفاق نشان از شروع فصل جدید آثار و کنسرت‌های این خواننده موسیقی اصیل ایرانی دارد. در راستای اين تغييرات برنامه‌ریزی‌هایی برای طراحی صحنه و دکور نیز صورت گرفته كه كار را متفاوت‌تر از قبل كرده است.»‌

این کنسرت چهارم مردادماه دریکی از مجلل‌ترین سالن‌های کنسرت در استان اصفهان (سالن شهروند نجف‌آباد) با ظرفیتی ۸۵۰ نفره برگزار می‌شود و علاقه‌مندان جهت تهیه بلیت می‌توانند به سایت ایران کنسرت مراجعه کنند.


پس از سال‌ها و با همراهی اارکستر فرهنگ و هنر

«فرهاد فخرالدینی» بعد از سال‌ها به صحنه باز می‌گردد

موسیقی ما- ارکستر فرهنگ و هنر به رهبری «فرهاد فخرالدینی» ۱۱ و ۱۲ مردادماه کنسرت خود را با عنوان «شبی با فخر موسیقی ایران» در تالار وحدت برگزار می‌کند.

«علی اکبر قربانی» رهبر ثابت ارکستر فرهنگ و هنر دانشگاه علمی کاربردی واحد ۴۶ در این خصوص گفت: «چندین سال است که استاد فخرالدینی از ارکستر ملی کناره‌گیری کرده‌اند و به خاطر شرایط موجود فعالیت کمتری دارند. ما هم فرصت را مناسب دیدیم و تصمیم به دعوت از ایشان گرفتیم. در واقع جای بسی خوشحالی است که در مدت ۴ سال تشکیل ارکستر فرهنگ و هنر توانسته‌ایم این ارکستر دانشجویی را از لحاظ کیفی به سطحی برسانیم که موزیسین بزرگی مثل استاد فخرالدینی چوب رهبری آن را به دست بگیرد. استاد فخرالدینی در کارشان بسیار حساس و دقیق هستند و هر کاری را قبول نمی‌کنند ولی از آنجایی ایشان از نزدیک با روند کار ارکستر آشنا بودند و به خاطر ارتقا کیفی ارکستر و شور و اشتیاق نوازندگان، ما را در جدیدترین کنسرتمان که ۱۱ و ۱۲ مردادماه برگزار می شود به عنوان رهبر میهمان همراهی می‌کنند.»‌

رهبر ثابت ارکستر فرهنگ و هنر با اشاره به ضبط تصویری اجرای ارکستر به رهبری فخرالدینی بیان داشت: «متاسفانه هیچ‌گاه از اجراهای ارکستر ملی به رهبری استاد ضبطی صورت نگرفته و تنها آلبوم تصویری ارکسترال با حضور ایشان به ارکستر مهرنوازان بر می‌گردد که یک ارکستر خصوصی بوده است. بر این اساس و با توجه به فقر آثار ارکسترال ایرانی تصمیم داریم با حمایت‌های خانم تقی‌پور، ریاست دانشگاه واحد ۴۶ این اجرا را ضبط کنیم.»‌

قربانی در ادامه با اشاره به فعالیت‌های آتی ارکستر فرهنگ و هنر گفت: «حدود ۴ سال از تشکیل ارکستر می‌گذرد و برخلاف دیگر ارکسترها، با وجود مشکلات موجود اقتصادی و عدم حمایت‌های دولتی، توانسته با حمایت‌های ریاست دانشگاه روی پای خود بایستد و به فعالیتش ادامه دهد و بتواند میزبان هنرمندانی چون رامیز قلی‌اف و فرهاد فخرالدینی باشد. اما ای کاش نهادهای دولتی چنین ارکسترهایی را حمایت کنند تا بتوانند به فعالیت‌شان ادامه دهند. با توجه به شرایط نامناسب و هزینه‌های سنگین اجرای کنسرت‌ها، حیات ارکسترها با مشکل مواجه شده است و چنین ارکستری با فروش بلیط، به سختی می‌تواند حتی جوابگوی دستمزد نوازندگان خود باشد.»‌
 
«سوسن تقی پور» -رئیس دانشگاه علمی کاربردی واحد ۴۶ و موسس این ارکستر- نیز گفت: «از ابتدای تشکیل ارکستر، آقای فخرالدینی میهمان اختصاصی اجراهای ما بودند و ایده‌های خوبی در خصوص کیفیت کار ارکستر در اختیارمان می‌گذاشتند. با توجه به این حضورها و نظرات دلسوزانه، شاهد پیشرفت و ارتقا ارکستر بودند و این دعوت بهانه‌ای برای حضور دوبارۀ ایشان روی صحنه شد. ارکستر فرهنگ و هنر تنها نام ارکستر دانشجویی را یدک می‌کشد، چرا که اعضایش بهترین نوازندگان معتبرترین ارکسترهای داخلی و خارجی هستند. این ارکستر اجراهای فصلی دارد  و با حضور در فستیوال‌های خارجی و حضور نوازندگان بین‌المللی همچون رامیز قلی‌اف، هر روزه بر کیفیت آن افزوده شده و امیدوارم با حضور اساتیدی چون فخرالدینی انگیزه بیشتری به اعضای ارکستر تزریق شود.»

ریاست دانشگاه علمی کاردبری فرهنگ و هنر واحد ۴۶ در خاتمه خاطر نشان کرد: «رسالت دانشگاه علمی کاربردی، تربیت کارآفرین است. من نیز به دنبال چنین رسالتی هدفم را بر اشتغال‌زایی دانشجویان گذاشته‌ام و سعی کرده‌ام با تشکیل چنین ارکستری و فعالیت حرفه‌ای و مستمر آن، دانشجویان را به بازار کار معرفی کنم که امیدوارم در آینده نیز بتوانیم با حمایت‌های بخش‌های مختلف، شاهد پیشرفت بیشتر این ارکستر باشیم.»

منبع: 

سایت موسیقی ما


جام جهانی با رونمایی از نام سازنده تیتراژ برنامه ۲۰۱۸ به پایان رسید

عادل فردوسی‌پور: سیروان خسروی همیشه به من لطف دارد

موسیقی ما شب گذشته آخرین قسمت برنامه «۲۰۱۸» با اجرای «عادل فردوسی‌پور» و «محمدرضا احمدی» همزمان با مسابقه فینال جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه روی آنتن شبکه سوم سیما رفت. در این برنامه عادل فردوسی‌پور برای اولین‌بار از سازنده موسیقی تیتراژ ۲۰۱۸ نام برد و قدردانی کرد. او گفت:«موسیقی تیتراژ برنامه ما ریمیکسی از سیروان خسروی عزیز است که مورد توجه قرار گرفته است.» مجری و تهیه‌کننده این برنامه همچنین اعلام کرد:«از سیروان خسروی تشکر می‌کنم و او همیشه به من لطف دارد.» این اتفاق در حالی رخ داد که طی یک ماه پخش برنامه ۲۰۱۸ نامی از سیروان خسروی در برنامه فردوسی‌پور مطرح نشده بود.
 
۴ سال پیش هم سیروان خسروی با عادل فردوسی‌پور همکاری کرده بود و او برای تیتراژ برنامه ۲۰۱۴ قطعه «هفتاد میلیون ستاره» را تهیه کرد. اثری که همزمان با قطعه «دروازه‌های دنیا» با صدای «احسان خواجه‌امیری» منتشر شد و حاشیه‌های زیادی هم داشت. چون قطعه احسان خواجه‌امیری به عنوان آهنگ رسمی تیم ملی در جام جهانی ۲۰۱۴ بود ولی حتی یک مرتبه هم از تلویزیون پخش نشد و عادل فردوسی‌پور هم هر شب قطعه سیروان را در بین و تیتراژ برنامه‌اش پخش می‌کرد. پیش از شروع جام جهانی ۲۰۱۸ هم از سیروان خسروی به عنوان یکی از گزینه‌های اصلی تولید قطعه با کلام برای ویژه‌برنامه شبکه سه یاد می‌شد.
 

منبع: 

سایت «موسیقی ما»


به رهبری «نیما خیالی» و آهنگسازی «احمد نعمت‌الله‌زاده»

ارکستر «نوای وارش» در تالار رودکی نواخته می‌شود

موسیقی ما – کنسرت موسیقی ملی ارکستر نوای وارش به رهبری «نیما خیالی» و خوانندگی «احمد نعمت‌الله‌زاده» ۳۱ تیر ماه ساعت ۲۱ در تالار رودکی اجرا می‌شود . در این کنسرت قطعاتی چون مقدمه دشتی، جنون، باران، رنگ نسیم، ۱۳۶۴ و وطن با آهنگسازی «نیما خیالی»، گذشته‌ها از «حبیب الله بدیعی»، رفتم و گل سپید از «علی تجویدی»، زندگی جاوید از «اکبر محسنی»، سکوت و مادر از «احمد نعمت‌الله‌زاده»،موج سرکش از «سلیم فرزان»، ضرب و چهار مضراب اصفهان از «مزدا انصاری»، گلها و ساربان از «همایون خرم»،‌ جانان از «بهزاد پناهی»، رنگارنگ از «روح‌الله خالقی» و کجا می‌بری از «اسد الله ملک» توسط ارکستر اجرا می‌شود.

در این اجرا ۳۵ نفر نوازنده ارکستر با سازهای ویولن، ویولنسل، ویولا، کنترباس، فلوت، آبوا، کلارینت، تار، سنتور، عود، دف، تنبک، سازهای کوبه‌ای و پیانو هنر خواهند نوا و مایستر ارکستر «داریوش حجازی» است .

علاقه‌مندان جهت تهیه بلیت می‌توانند به سایت ایران کنسرت مراجعه کنند .
 
 


با داوری شاهین فرهت، حسام‌الدین سراج، آریا عظیمی‌نژاد، شهرام صارمی و …

سومین جشنواره آواها و نواهای رضوی هفته آینده برگزار می‌شود

موسیقی ما – ۳۰۰  اثر توسط هنرمندان به سومین جشنواره آواها و نواهای رضوی ارسال شده است که برگزیدگان در هفته آتی با داوری شاهین فرهت، احمد صدری، تقی ضرابی، حسام‌الدین سراج، آریا عظیمی‌نژاد و شهرام صارمی معرفی و تجلیل می‌شوند. بخش موسیقی ملل این جشنواره نیز برای دومین سال پیاپی با دعوت از هنرمندان سایر کشورها چون افغانستان،گرجستان، ترکیه و آذربایجان که در حوزه رضوی تولید اثر کرده‌اند، به ارائه و معرفی آثار موسیقایی در سطح بین‌المللی می پردازد.
«بهزاد مریدی» -مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان تهران- درباره‌ی این جشنواره گفت: «جشنواره آواها و نواهای رضوی در سومین سال برگزاری با استقبال چشمگیر هنرمندان و اهالی موسیقی مواجه شده که این نشان از علاقمندی و ابراز ارادت جامعه هنری و هنرمندان عرصه موسیقی به ساحت نورانی امام هشتم است.»‌

او با ارائه گزارش آماری از نحوه دریافت و جمع‌آوری آثار افزود: «در این جشنواره بیش از ۳۰۰ اثر در بخش های مختلف و از سراسر کشور به دبیرخانه جشنواره ارسال شده است که نسبت به سال گذشته ۲۰ درصد رشد داشته است. در این دوره از جشنواره با توجه به برنامه‌ریزی‌های مدون و زمانبندی مناسب و با اطلاع‌رسانی‌های فراگیر و جامع در سطح کشور شاهد تنوع آثار هنری از سراسر کشور بودیم به طوری‌که هنرمندان غالب استان‌های کشور در این دوره حضور دارند. شرکت‌کنندگان در این دوره در بخش رقابتی شامل: آهنگسازی، تنظیم و ساخت ملودی و بخش غیر رقابتی  شامل: موسیقی ردیف دستگاهی،کرال و آکاپلا، موسیقی اقوام و نواحی مختلف ایران و موسیقی پاپ حضور پیدا کرده‌اند.»

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان تهران همچنین تاکید کرد: «امیدواریم با پایان داوری شاهد اثرات ممتاز و ارزشمند فرهنگی و هنری در زمینه‌های مختلف موسیقی و در راستای توسعه فرهنگ و معارف اسلامی به ویژه معارف رضوی در استان تهران باشیم.»

اختتامیه سومین جشنواره آواها و نواهای رضوی روز شنبه سی‌ام تیرماه ساعت ۱۷ در تالار وحدت برگزار می‌شود.


با حکم معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

«شاهین فرهت» دبیر سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر شد

 موسیقی ما – «سید مجتبی حسینی» -معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی-  در حکمی «شاهین فرهت» را به عنوان دبیر سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر منصوب کرد.

در حکم معاون امور هنری برای شاهین فرهت آمده است: «با استناد به بند ۳ از فصل دوم آیین نامه برگزاری جشنواره موسیقی فجر و با توجه به نظر اعضای محترم شورای پیشنهاد دبیر آیین نامه مذکور و نیز تجارب ارزنده‌ی جناب‌عالی در حوزه موسیقی، به موجب این حکم به عنوان دبیر سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر منصوب می‌شوید.

امید است با همکاری و همفکری هنرمندان، پیشکسوتان و صاحبنظران و نیز برنامه‌ریزی جامع، اصولی و بررسی ادوار گذشته، جشنواره سی و چهارم با کیفیت بهتر و متناسب با انتظار مردم، به ویژه جامعه هنری کشور برگزار شود. بدیهی است کلیه همکاران و مدیران معاونت امور هنری، نهایت همکاری را با جناب‌عالی معمول خواهند داشت.»

شاهین فرهت کارشناسی موسیقی از دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد مستر آهنگسازی از نیویورک و دکترای آهنگسازی از استراسبورگ فرانسه دارد و سال ها استاد تمام موسیقی دانشگاه تهران بوده است. فرهت به سه زبان زنده دنیا تسلط دارد. او از موسیقی کلاسیک جهان شناخت جامعی دارد و اجراهای ارکسترهای معتبر جهان از آثار کلاسیک موسیقی را رصد و پیگیری می‌کند و تاکنون آثار متعددی ساخته است. استاد آکادمی موسیقی سوئد، عضو پیوسته فرهنگستان هنر، داوری جشنواره های موسیقی از جمله چند دوره جشنواره  موسیقی فجر از جمله تجربه ها و سوابق شاهین فرهت است.

منبع: 

سایت موسیقی ما


به کارگردانی هانا کامکار و آرش رییسیان

تا پایانِ ماه مستند «چاووش؛ از درآمد تا فرود» در گروه هنر و تجربه اکران می‌شود

موسیقی ما – مستند «چاووش؛ از درآمد تا فرود» به کارگردانی «هانا کامکار» و «آرش رییسیان» پایانِ همین ماه در گروه «هنر و تجربه» اکران می‌شود. این مستند روایتی از فعالیت‌های موسیقی‌دانهای جوان در دهه پنجاه خورشیدی است که تلاش کردند به شکل دیگری به موسیقی ایرانی نگاه کنند و امروز، اعضای آن همگی از استادان موسیقی ایرانی به شمار میآیند.

در این مستند روند شکل گیری دو گروه «شیدا» و « عارف» و در ادامه تشکیل کانون چاووش و در نهایت دلایل از هم پاشیدگی آن مورد بررسی قرار می‌گیرد.

به گفته سازندگان این مستند، از میان اعضای کانون چاووش تنها محمدرضا لطفی، پرویز مشکاتیان، هوشنگ ابتهاج و مظهری وعده حضورشان در این مستند محقق نشد.

در مستند ساخته شده، هنرمندان برجسته موسیقی محمدرضا شجریان، زیدالله طلوعی، علی اکبر شکارچی، بیژن کامکار، حسین علیزاده، اردشیر کامکار، حمید متبسم، ارشد تهماسبی، شهرام ناظری، ارژنگ کامکار، هنگامه اخوان، سعید فرج پوری، جمشید عندلیبی، محمد فیروزی، صدیق تعریف، مجید درخشانی، پشنگ کامکار، قشنگ کامکار، جمال سماواتی و هادی منتظری نکات گوناگونی را درباره کانون چاووش عنوان می‌کنند. هم‌چنین برخی از این هنرمندان در طول فیلم تک‌نوازی‌هایی دارند.


%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A