دانلود آهنگ جدید

دانلود آهنگ جدید - میم موزیک - صفحه 6 از 103 - دانلود آهنگ ایرانی, دانلود آهنگ شاد, دانلود آهنگ جدید

کانال تلگرام ما ما را از طریق کانال دنبال کنید.
امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷


حسین بهروزی‌نیا: آینده ساز عود بسیار بهتر از این خواهد بود / اولین جشنواره عودنوازی در شیراز برگزار می‌شود

موسیقی ما – جشنواره ملی موسیقی جوان در دوازدهمین دوره برگزاری قرار دارد. در فاصله یک ماه به آغاز این جشنواره، داوران بخش‌های مختلف به ارزیابی آثار ارسالی می‌پردازند تا رقابت جشنواره امسال میان برگزیدگان آثار رقم بخورد.

حسین بهروزی‌نیا آهنگساز، ردیف‌دان و نوازنده بربط که یکی از داوران بخش ساز عود است، درباره کیفیت آثار گفت: سطح نوازندگی‌ها بسیار بالا رفته و انتظارات داوران نیز به همان نسبت افزایش یافته و به جایی رسیده است که نمی‌توانیم از گروه ج کسی را انتخاب کنیم و می‌خواهیم سطح کیفی شرکت‌کنندگان بالاتر از این باشد.

او در خصوص علت کاهش افراد شرکت‌کننده توضیح داد: ساز عود توانسته است در مسیر پیشرفت قرار بگیرد و در موسیقی راه خود را بیابد. تعداد افراد در حوزه نوازندگی این ساز خیلی کم‌تر از این بود و ما امروز نسبت به سازهای دیگر شاهد بهبود شرایط هستیم.

بهروزی‌نیا درباره ماهیت برگزاری و تأثیرگذاری جشنواره موسیقی جوان گفت: ما با این طرح مسیری را فراهم می‌کنیم تا جوانان بتوانند به سمت هنر بروند. موسیقی یکی از زمینه‌های هنری است و به‌طور قطع در بخش‌های دیگر نیز فعالیت‌های این‌چنینی انجام می‌گیرد. جوانان با فرهنگ و هنر خود آشنا می‌شوند و می‌توانند این را به نسل‌های آینده نیز انتقال دهند. حتی در زمینه ساز عود که به یک ساز از دست رفته در ایران تبدیل شده بود، اکنون شاهد هستیم کودکانی این ساز را برای یادگیری برمی‌گزینند و به‌خوبی آن را می‌نوازند. آینده موسیقی و ساز عود بسیار بهتر از این خواهد بود.

وی از فعالیت‌های خود گفت: به‌تازگی دو آلبوم منتشر کرده‌ام. در شیراز و سنندج و کرمانشاه برنامه‌هایی داشته‌ام و به‌زودی به زنجان و اراک نیز خواهم رفت. اولین جشنواره عودنوازی را در شیراز خواهیم داشت. به دیگر شهرها نیز برای اجرای کنسرت و کارگاه آموزشی سفر خواهم کرد. اویل پاییز در اروپا نیز کنسرت‌هایی خواهم داشت.

تاثیرگذار و صاحب جایگاه

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : پنج شنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷


[ آرش نصیری – روزنامهنگار، مدیر و مجری برنامه هزار صدا ]

موسیقی ما – چهارده تیرماه روزتولد دکتر محمد اصفهانی، یکی از بهترین خوانندگان موسیقی پاپ ماست؛ کسی که بیش از بیست سال پیش چهره مطرح این عرصه شد و در این مدت، حتی وقتی دیگران چهره‌های روز بودند و آلبوم و کنسرت‌هایشان می‌فرخت، جایگاه او محفوظ بود و هست. نمی‌دانم جایگاه اجتماعی و تحصیلات باعث نوع خاص نگاه دکتر محمد اصفهانی به موسیقی شد یا مجموعه دیگری از عوامل اما هر چه هست، موسیقی پاپ ما صاحب هنرمند تاثیرگذاری شد که جایگاه هنرمندان این عرصه را در جامعه ارتقا داد و دریغا که این روزها، بیشتر از هر زمان دیگری به هنرمندان و به ویژه خوانندگانی از این دست احتیاج داریم تا وضعیتی بهتر از آنچه شاهدش هستیم را شاهد باشیم.

محمد، فرزند دکتر محمدعلی واعظی و بانو بوستان(از خانواد هنرمند و هنرشناس بوستان)، از یک خانواده مومن و معتقد و صد البته اصیل و اهل علم و هنر برخاست و بنابر این همواره علم و هنر را در کنار هم داشت، بنابر این، همین موقعیت خانوادگی و اجتماعی‌اش مانع بسیاری از رفتارها و اجرای بسیاری از آثار بود که اغلب چهره‌های روز از آنها ابایی نداشته و ندارند.

ناگفته نماند که این جایگاه و نگاه ویژه مانع از درک تجربه‌های تازه در موضوع موسیقی پاپ نبود و اتفاقا اصفهانی در هر دوره کاری، تجربیات نسبتا آوانگاردی هم داشته که یکی از مشهورترین آنها قطعه «نون و دلقک» در همکاری با بهروز صفاریان و در آلبومی ‌به همین نام است. او بدون آنکه کاملا به سمت موسیقی‌هایی نو –زیادی نو- بغلتد، دست به چنین تجربیاتی زد که البته خیلی‌ها با آن مخالف بودند و هستند، اما دوباره به مسیر اصلی‌اش برگشت و همواره همان موزیسین تحصیل کرده و دقیق، با صدایی ریشه‌دار در موسیقی اصیل ایرانی باقی ماند.

دکتر اصفهانی از سال ۱۳۷۳، زمانی که دانشجوی پزشکی بود تیتراژ آوای فاخته را اجرا کرده بود و همچنین آثاری دیگر را و بعد، در سال ۷۶ از دانشگاه علوم پزشکی ایران فارغ التحصیل شد و آن سال، سال خاصی هم در حوزه سیاسی و هم در موضوع موسیقی پاپ است. اصفهانی در آن سال در کنار فواد حجازی و با همراهی هنرمندان آهنگساز و ترانه‌سرای دیگر، در حال جمع کردن آلبوم «حسرت» بود که در سال ۱۳۷۷ منتشر و یکی از پرفروش ترین آلبوم‌های تاریخ موسیقی پاپ شد. جالب است که این آلبوم با امضای فواد حجازی و اصفهانی، بعد از گذشت بیست سال هنوز شنیدنی‌ست. او بعدا با آهنگسازان بزرگی از نسل‌های دیگراز جمله استادان همایون خرم و فریدون شهبازیان هم کار کرد و پیش و پس از آن البته همکاری‌های درخشان با استاد بابک بیات و از آن جمله قطعه درخشان «آسیمه سر» با ترانه زیبایی از اکبر آزاد. اصفهانی با این دو بزرگوار تیتراژ تنهاترین سردار را هم کار کرد و همچنین بی‌واژه را با ترانه زیبایی از اهورا ایمان و آهنگسازی پدرام کشتکار. مجموعه کارهایی که اصفهانی اجرا کرده، جدای از انتقاد فنی یا سلیقه‌ای که ممکن است به بعضی از آنها داشته باشیم، یک مجموعه تاثیرگذار از هنرمندی‌ست که همواره می‌تواند در زمینه کاری خودش الگو باشد، هرچند حتی این هنرمند موفق و ماندگار هم بی‌اشتباه نبوده است.

دکتر محمد اصفهانی در محضر بهترین استادان موسیقی ایرانی، به صورت مستقیم و غیرمستقیم شاگردی کرده و آواز ایرانی را به خوبی آموخته و سپس با استفاده از این فضا، وارد فضای تازه‌ای شد که به موسیقی پاپ سنتی موسوم است و البته پیش و پس از او هم اجرا می‌شده اما او، با کمک گرفتن از بهترین آهنگسازان و عموامل اجرایی دیگر، جایگاه خود را ساخته است. او هر چند با آهنگسازان بزرگی کار کرده اما در همه این آثار می‌توان رد پای خواننده‌ای مولف را دید. به عنوان مثال قطعه زیبای «آسیمه سر» که یکی از بهترین ساخته‌های استاد بابک بیات است و همه مولفه‌های آهنگ‌های بابک بیاتی را دارد اما در چندین بخش از همین آهنگ، تحریرها و تغییراتی که خود خواننده و با سلیقه و امضای خود ایجاد کرده قابل تشخیص است. و یا قطعات آلبوم تنها ماندم که پیش از آن توسط بهترین خوانندگان-عمدتا خوانندگان زن-اجرا شده بودند اما اصفهانی، با نگاه خود و صد البته تایید و هدایت استاد همایون خرم، با تالیف خود آنها را اجرا کرده است.

اصفهانی بنابر دلایل فراوان یک خواننده تاثیرگذار و جریان‌ساز در موسیقی پاپ اصیل ایرانی‌ست و کاری که انجام داد هم کار سختی است، چرا که پیش از آن و همراه با ایشان کسانی چون معین اصفهانی هم فعالیت می‌کردند و صاحب تاثیر بودن و جایگاه پیدا کردن خواننده‌ای جوان کار بسیار مشکلی بود، اما او جایگاه خود را با جدیت و پشتکار ساخت و اینگونه بود که بهترین خواننده دهه هشتاد و صد البته یکی از بهترین خوانندگان همه دوره‌های پس از انقلاب شد و همواره مورد تایید اکثر خاص و عام و به ویژه مورد تقلید نسل‌های بعد از خود بوده است.

تولدتان مبارک آقای دکتر محمداصفهانی و منتظر آلبوم تازه تان هستیم.
 

***

به مناسبت تولد دکتر محمد اصفهانی پادکستی از آثار شاخص وی به همت سایت موسیقی ما و ریمیکس سلمان قلمداران آماده شده است که با کلیک روی کاور زیر می توانید دانلود کنید
 


موسیقی ما – گروه هم‌نوای قاصدک به سرپرستی سحر پورحسینی ۱۵ تیرماه ساعت ۹:۳۰ صبح در فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت.

پورحسینی درباره این اجرا گفت: گروه موسیقی کودک و نوجوان هم‌نوای قاصدک به مربیگری و سرپرستی من بیش از ۱۰ سال است آموزش حرفه‌ای خود را آغاز کرده و شاهد پیشرفت کودکان و نوجوانانی بوده که روی صحنه‌های مختلف هنر خود را اثبات کرده‌اند. کودکان از ابتدایی‌ترین مراحل یادگیری حروف الفبای موسیقی تا نوازندگی حرفه‌ای پیانو پیش می‌روند.

او ادامه داد: سال گذشته نوجوانان هم‌نوای قاصدک در فستیوال بین‌المللی ارمنستان موفق به کسب مقام‌های برتر در بخش نوازندگی پیانو شدند. من به همراه چند هنرجوی توانمند بارها به تلویزیون ایران دعوت شدیم و نوجوان‌های این گروه در انظار میلیون‌ها بیننده در برنامه “خیابان جام جم” (اولین برنامه‌ای که ساز را به تصویر می‌کشد) به نوازندگی و هنرنمایی پرداختند.

پارسا طاهرزاده

سرپرست گروه هم‌نوای قاصدک تأکید کرد: این بار در تاریخ ١٥ تیرماه، کودکان و نوجوانان دیگری از گروه هم‌نوای قاصدک روی صحنه‌ فرهنگسرای نیاوران هنرنمایی خواهند کرد. آن‌ها اولین بار است که حضور روی صحنه را تجربه می‌کنند و قطعاً در آینده نه‌چندان دور بهترین‌ها در انتظارشان خواهد بود.

پورحسینی اضافه کرد: این رسیتال به سرپرستی من و کارگردان هنری مسعود عسگری و ایمان امام وردی مدیر برنامه و مجری‌گری هومن ستوده روی صحنه خواهد رفت و نمایندگانی از صداوسیما و ویژه‌برنامه‌ موسیقی “خیابان جام جم” برای تشویق و اهدا جوایز به هنرمندان کودک و نوجوان حضور خواهند داشت

او در پایان گفت: این رسیتال با نوازندگی چون پارسا طاهرزاده، رونیا رستمی، امیرعلی مهرآبادی، آمی‌تیدا کریمی، امیرعلی شمالی، عطرین ابرغانی و … روی صحنه خواهد رفت و نوجوانانی چون علی ابراهیمی خواننده‌ این برنامه و نوازندگان دف نیز به همراه نوازندگان پیانو دوئت‌هایی خواهند داشت.

ما گم شده‌ایم!

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۷


موسیقی ما فرزان صوفی- اسفند سال گذشته فستیوالی با نام «موسیقی الکترونیک تهران» برگزار شد که بعضی از هنرمندان حاضر در آن موفق به اجرای موسیقی‌شان نشدند و پوسترهایشان با مهر لغو روبه‌رو شد. «#تهران» یکی از آن گروه‌ها بود که قرار بود اولین اجرایشان را در قالب این فستیوال برگزار کنند.
 
مازیار خواجیان و محمدرضا اصغری، دو هنرمندی که سال‌ها است در داخل و خارج از ایران موسیقی تولید می‌کنند؛ محمدرضا یکی از پیشروهای فضای الکترونیک که آلبوم «آفتاب های همیشه» با مونولوگ‌های آیدا شاملو جزئی از کارنامه اوست و علاوه بر آن بیشتر فعالیتش در حوزه موسیقی گِیم بوده و سال گذشته برای آلبوم موسیقی گِیم «شهرزاد»  -که قرار است منتشر شود- در ششمین دوره جشنواره بازی‌های رایانه‌ای برنده غزال زرین بهترین موسیقی شده است. مازیار خواجیان که ساز تخصصی‌اش گیتار باس است و تحصیلاتش در دانشگاه پرفورمنس جز بوده است. او مثل محمدرضا این سال‌ها با هنرمندانی نظیر سهیل نفیسی همکاری کرده، آلبوم مستقل «فنا» را منتشر کرده  و به تازگی هم آلبوم «جلیل کو؟» با مدیریت هنری او منتشر شده است. مازیار بیشتر درگیر طراحی صدا و موسیقی تبلیغات بوده و می‌توان گفت ارتزاق هر دو به نوعی خارج از فضای موسیقی مِین استریم بوده است و شاید هم به همین دلایل توجه ویژه‌ای به بخش ویژوآل دارند.
 
حالا دو سال و نیم از زمانی که تصمیم گرفتند پروژه «#تهران» را راه‌اندازی کنند می‌گذرد. آنها در این مدت یک ویدئو کلیپ با همین نام منتشر کرده‌اند و در کنارش کانال «رادیو» را راه انداخته‌اند که در آن بخش رها و بی‌پروای ذهن خود را به تصویر می‌کشند. قاعده کارشان بر مبنای بداهه‌پردازی در لحظه بوده و لحظات در قطعاتشان انعکاس یافته‌اند.
 
«#تهران» نتیجه دریافتشان از شهری مثل تهران است که اتفاقاً خیلی هم مثبت نبوده و این تعلیق را می‌توان به خوبی در کارهایشان شنید؛ تهران را شبیه رادیوی بزرگی تصور کرده‌اند که هر موجش نشان‌دهنده یکی از اتفاقاتی است که هر روز در پایتخت رقم می‌خورد. نماینده نسلی از دهه شصتی‌ها که معتقدند کودکی را با خوراک‌های فرهنگی ترسناک و مأیوسانه سپری کرده‌اند و به همین دلیل هم بخشی از گفت‌وگو به همین سمت و سو رفت.
 
حالا قرار است تا یک ماه دیگر اولین آلبومشان منتشر شود؛ آلبوم «#تهران» که برایش برنامه ریزی‌های مفصلی کرده‌اند و می‌خواهند پیش از آن پرفورمنسی با نام «در جنگل شهر» را روی صحنه ببرند. آنها امروز اولین قطعه از این آلبوم را با نام «تگرگ» منتشر کرده‌اند که تمام این‌ها دلایلی برای گفت‌وگو با آنها بود.
 

***

 

  • * در وهله اول «#تهران» نام جذاب و وسوسه کننده‌ای برای شنیدن خروجی‌هایش به نظر می‌آید. این پروژه چطور شکل گرفت؟

محمدرضا اصغری: مازیار ایران نبود و وقتی بعد از سال‌ها برگشت، اولین دیدارمان با هم در تهران سر خیابان میرداماد اتفاق افتاد.
مازیار خواجیان: بعد از پنج سال بود. خبری از هم نداشتیم تا این‌که هم را در تهران دیدیم.
محمدرضا: مازیار طبیعتاً یک بک‌گراند موسیقایی داشت و البته کم و بیش با یکدیگر هم همکاری کرده بودیم. مازیار یک روز در استودیو گفت یک تمی هست که دوست دارم آن را پیش ببریم. البته خیلی هم بیس محور بود چون ساز اصلی خودش هم گیارباس است.
 

  • * این مربوط به چند سال پیش می‌شود؟

محمدرضا: دو سال و نیم پیش. از همان زمان کارمان آغاز شد و شروع به ضبط اولین خروجی‌هایمان کردیم. آن تم بدون هیچ گونه چارچوب و اصرار به اتفاق خاصی ضبط شد. ما فقط می‌خواستیم ببینیم خروجی ما بعد از این همه سال که دوباره هم را دیده‌ایم چه می‌شود. به این ترتیب ترک اول آلبوم یعنی همان «#تهران» متولد شد.
مازیار: آن روز اصلاً به این فکر نکردم که به محمدرضا پیشنهاد همکاری بدهم. هم را دیدیم و بعد از آن هم ناخودآگاه یکدیگر را هفتگی می‌دیدیم. احساس من این بود که نقطه مشترک ما این است که هر دو از خلوت و تنهایی به واسطه کارهایمان یکدفعه وارد شلوغی تهران می‌‌شویم و قسمتی از خلوتمان را با هم تقسیم می‌کنیم. این روند تبدیل به قطعه‌ای شد که اسمی نداشت و نمی‌دانستیم قرار است چه اتفاقی برایش بیفتد. صبا مقدمی آن را شنید و گفت این خودِ تهران است. من برای آن تصویر دارم. موزیک هنوز تمام نشده بود که صبا شروع به ایده پردازی برای تصویر کرد و تقریباً هر دو با هم تمام شدند که هر دو خروجی به شکل جالبی با هم هماهنگ بودند. این شد که نام گروه هم شد «#تهران».
 

  • * این هشتگ به نوعی نمادی از تهران مدرن امروز هم هست.

مازیار: قدیم‌ها روی تلفن‌ها بود اما هیچ کس ازش استفاده نمی‌کرد.
محمدرضا: در واقع می‌توان گفت تهران در کنار تکنولوژی.
مازیار: البته هشتگِ مدرنی که در آن پیکان و آن گربه خیابانی که هنوز به آدم‌ها اعتماد صددرصد نکرده هم وجود دارد. تهران یک مکان تاریخی است و هر کاری هم کنی نمی‌توانی هویت این شهر را از آن بگیری. مثلاً هر دوی ما عاشق ساختمان اسکان هستیم یا پاساژ قدیمی گاندی که دارند مخروبه می‌‌شوند. انگار همه چیز دارد رها می‌شود و آدم‌ها نمی‌خواهند گذشته‌ای که این چیزها در آن بُولد بوده را به یاد بیاورند. الان مراکز خریدهای عجیب و غریبی ساخته شده که با این‌که جذابند اما نسل ما در آنها احساس غریبی می‌کند. مخصوصاً برای من که بعد از چند سال به تهران برگشتم و ساختما‌های غول‌آسایی را دیدم که من را یاد همانجایی انداخت که این سال‌ها در آن اقامت داشتم و احساس می‌کردم دیگر تکنولوژی دارد آدم‌ها را می‌بلعد!
 

  • * اتفاقاً حسی که موسیقی شما به آدم منتقل می‌کند، یک حس گمگشتگی و تعلیق است. انگار یکباره از جایی این وسط افتاده‌اید و در آن گم شده‌اید. تعلقِ خاطرتان جای دیگری است اما به هر حال مجبورید خودتان را با آن وفق دهید. این حس از کجا می‌آید؟

محمدرضا: دقیقاً همین است. ما با هم گپ می‌زدیم و حاصلش را مازیار می‌نوشت. در واقع این کارها از خلال صحبت‌هایمان تولید می‌شدند. اصراری به تولید نداشتیم؛ بیشتر تحلیل می‌کردیم و خروجی ذهنی خودمان را داشتیم که وقتی در قسمت موزیکال به هم برخورد می‌کردند، تبدیل به این خروجی می‌شدند. مازیار چند سالی ایران نبوده و وقتی برگشته با چیز دیگری مواجه شده؛ انگار تهران به او حمله کرده است! من هم چون تهران زندگی نمی‌کنم تغییر و تحول‌ها در این رفت و آمدها خیلی برایم محسوس‌تر بود.
 

  • * به نظر می‌رسد از وضعیت حال حاضر تهران راضی نیستید و بیشتر دلبسته گذشته هستید…

خواجیان: هر دوی ما گم شده‌ایم. روز اولی که با هم در خیابان جمهوری راه می‌رفتیم را به یاد دارم؛ من اولین بار بعد از ده سال به خیابانی برگشته بودم که در آن به دنیا آمدم. اما می‌گفتم این آن محلی که من در آن بزرگ شدم نیست. با محمدرضا در آن خیابان راه می‌رفتیم و هر دو مبهوت بودیم. یکدفعه یک ماشین هم پیچید جلوی یک خانم و او هم شروع به داد زدن کرد ولی هر دو آنقدر شوکه شده بودیم که نمی‌دانستیم باید چه کنیم. «سرعت»، «تحرک» و «خشونت» برای‌مان خیلی عجیب بود و خشن بودن زندگی شهری را در آن لحظه کاملاً لمس کردیم. ما در این روند فهمیدیم که فقط شهر تغییر نکرده، ما هم تغییر کرده‌ایم. ما چون دیگر بچه نیستیم باید با دنیای بزرگ‌ترها کنار بیاییم و همین موضوع هم سختی ماجرا است. به نوعی انگار می‌خواستیم پنهان شویم که راه حلش گم کردن خودمان بود.
 

  • * یک جور ناامیدی که البته تسلیم شدن در آن نیست اما در مقابل جنگندگی و اعتراض بیرونی هم ندارید. گفتید دیگر بچه نیستید ولی آنچه که در موسیقی‌تان شنیده می‌شود، نشان می‌دهد که هنوز آن نوجوان درونتان زنده است و می‌خواهد حرف بزند که این حرف زدن را در قالب کارهای تجربی بروز می‌دهد. انگار دوست ندارید بزرگ شود.

مازیار: به خصوص محمدرضا. این موزیک قائم به تجربه است. آلبوم شاید به این خاطر طول کشید که من هم برای این تجربه‌محوری محمدرضا خیلی احترام قائلم و شخصاً دوستش دارم. کانسپت ذهنی ما این بود که در آلبوم یک قصه را روایت کنیم ولی نمی‌شد دیگر تا این حد تجربی باشد. اما قرار گذاشتیم که در رادیو، این رهایی را تجربه کنیم…
 

  • * در واقع به سمت هنر اکسپریمنتال بروید.

مازیار: بله. هر دو معتقدیم در تهران موسیقی در جریان است و در موزیک‌هایی که به پروژه رادیو تعلق دارد، حتماً یک سر و صدایی هم از تهران شنیده می‌شود؛ از صدای اخبار ترافیک تا فروشنده‌ای که پرتقال می‌فروشد.
 

  • * در واقع می‌توان گفت این پروژه رادیو یک رادیوی بزرگ به اسم تهران است که هر موجش یک اتفاق و پیش‌آمدی که هر روز در شهر تهران رخ می‌دهد را بازگو می‌کند. مثلاً یک موجش ممکن است درباره زلزله کرمانشاه باشد…

محمدرضا: یا ترافیک شهری. تا امروز که بیشتر نسبت به اتفاق‌های اجتماعی بوده است. ما در واقع دو پروژه داریم که یکی چهارچوب و شعر و متن مشخص دارد و تبدیل به آلبوم می‌شود یکی هم ساید پروجکت است که می‌تواند همیشه در کنار آلبوم‌ها وجود داشته باشد و هر چیزی در آن بگنجد.
 

  • * این شخصیت قرار است داستانش را در آلبوم ادامه دهد یا کانسپت متفاوتی دارد؟

مازیار: به جرئت می‌توانم بگویم که این آلبوم تمرینی برای داشتن کانسپت در آلبوم است. «کانسپت» به آن معنای استانداردش که مثلاً The Wall برای «پینک‌فلوید» داشته است. یک کاراکتر ثابت در آلبوم وجود دارد که حاصل همان تجربه‌ای است که من و محمدرضا، ناخودآگاه در یک زمان داشته‌ایم و آن هم تنهایی مطلق و البته خودخواسته بوده است. در یک زمان هر دو به این نتیجه رسیده بودیم که نیاز داریم در تنهایی سایه‌مان را نگاه و به آن کمک کنیم تا قد بکشد و در تنهایی بالغ‌تر شویم. چون هر دو آن تجربه را کرده بودیم، وقتی به هم رسیدیم توانستیم آن بخش تجربی و پر فرا و نشیب رادیو و آلبوم را تفکیک کنیم و آنها را به شکل موازی با هم پیش ببریم که البته خیلی هم سخت بود. اما به نسبت هر دو از نتیجه راضی هستیم.
 

  • * پس در آلبوم شروع به قصه‌گویی کرده‌اید.

مازیار: دقیقاً. در بخش موزیکالش که نوشتن تکست‌ها و فکر کردن به نحوه خواندنش کار من بود و در پروداکشن به شکل بسیار زیادی بار روی محمدرضا بود. تا یک بخش جلو رفتیم و دیدیم بدون این‌که بخواهیم انگار هر قطعه دارد سمت و سوی قطعه بعدی را مشخص می‌کند. بعد احسان ابرقویی به ما اضافه شد که کانسپت آرتیست و تصویرگر است و به طرز معجزه‌واری اولین چیزی را که شنید و برایش طرح زد، همان تصویری بود که ما در ذهنمان می‌دیدیم.
 

  • * خب این می‌تواند نشان‌دهنده سینماتیک بودن موسیقی‌تان باشد؛ چون گفتید چنین تجربه‌ای را با صبا مقدمی هم در بخش ویدئو داشته‌اید.

مازیار: بله المان‌های آن ویدئو انتخاب خود صبا است و تا حد زیادی همان چیزی بود که ما می‌دیدیم. البته ما اصرار زیادی به سینماتیک بون موزیکمان نداریم و این موضوع ناخودآگاه پیش آمده است چون موسیقی فیلم و موزیکِ گِیم که محمدرضا آن را به شکل حرفه‌ای کار می‌کند، از علایق هر دوی ما است.
 

  • * پس دلیل استفاده از موسیقی هشت بیتی در قطعه «دهه شصت» هم به دلیل همین تجربه بوده است.

مازیار: آن قطعه درباره معضل دهه شصت است. در رادیو به دلیل همین آزاد بودنش، حتی تأثیر فضای سینماتیک بیشتر است چون پیشینه کاری محمدرضا موسیقیِ گِیم است و خود من هم کار موسیقی تبلیغات و صداگذاری و صداسازی انجام می‌دهم و هر دو این نوع ریزه‌کاری‌ها را خیلی دوست داریم.
 

  • * این ریزه‌کاری‌ها در رادیو خیلی استعاری حرکت می‌کنند، در آلبوم هم به همین شکل است؟

مازیار: نه. ما در رادیو خیلی نرم‌تر و استعاری‌تر حرکت‌کرده‌ایم اما در آلبوم خیلی هارش‌تر است و این ریزه‌کاری‌ها خیلی مستقیم و بدون استعاره معنی را می‌رسانند.
 

  • * یکی از ویژگی‌های شما این است که اِلمان‌های موسیقایی‌تان خیلی قوی و به اصطلاح شارپ هستند در صورتی‌که این روزها انگار بیشتر از دور صحبت می‌کنند و همه چیز محو و به اصطلاح فِید شده است.

مازیار: برای ما موسیقی اصلی آن صداها است. صدای اخبارگوی ترافیکی، خودبخود برای ما مثل یک موسیقی در ذهنمان تکرار شده و اصلاً تعریف من از موسیقی همان است. یا دِریلی که در خیابان آسفالت را می‌شکافد و می‌خواهی از صدایش فرار کنی. اما به واسطه علم، این صداها، فرکانس، بسامد، کشش، ریتم و تمام اِلمان‌های موسیقایی را دارند، در نتیجه می‌توانند موسیقی باشند؛ کمااینکه در موسیقی مدرن، اسپکترال و تمام موسیقی‌های این‌چنینی از همین المان‌ها به عنوان موسیقی استفاده می‌کنند. دید شخص من این بود که وقتی ما از این صداها، بر اساس تفکر موسیقی شهری در موسیقی استفاده می‌کنیم، انگار کار اصلی را یک نفر دیگر انجام داده و موسیقی ما به آن الحاق شده است. مخصوصاً در پروژه‌های رادیو و اصلاً جذابیتش هم به همین بود؛ این‌که ما قرار است تا چه حد انعطاف داشته باشیم.
محمدرضا: اسم ما «#تهران» است و تهران هم یک موسیقی شهری دارد. در شهر هیچ چیز دور از دسترس نیست و همه چیز اصرار به جلو آمدن دارد؛ بیلبورد اصرار دارد بزرگ‌نمایی کند، تبلیغات، پاساژها و… هم همینطور هستند. همه چیز قرار است آنقدر در دسترس باشد که تو را قلقلک دهد. پس ما نمی‌خواستیم در این روند، موسیقی امبینت تولید کنیم؛ باید به نوعی موسیقی شهری می‌رسیدیم که اگر هم قرار است امبینت باشد، امبینت شهر باشد. البته در این قطعات، یک‌سری از صداها هم در درجه پایین‌تری قرار دارند و به این شکل در دسترس نیستند، آنها کارشان را در ناخودآگاه انجام می‌دهد.
 

  • * شما در دهه شصت به دنیا آمده‌اید؟

بله.
 

  • * در این سال‌ها خیلی‌ها نوستالژی را وارد کارشان کرده‌اند اما به نظرم تفاوتی که کار شما (قطعه دهه شصتی‌ها) با بقیه داشت این بود که صرفاً این کار را برای گفتن جمله «یادش بخیر!» انجام نداده‌اید. حتی گاهی برعکس آن پیش رفته و یک جاهایی با موسیقی اَگرِسیو و خشمگین صحبت می‌کنید.

مازیار: من خیلی دوست داشتم اسم آن قطعه را «معضل دهه شصتی‌ها» بگذاریم؛ ما نشستیم بچه‌گی‌مان را مرور کردیم و متوجه شدیم که در آن سال‌ها خوراک فرهنگی ما خیلی آزاردهنده بوده است! مخصوصاً تیتراژ سریال «چاق و لاغر»! واقعاً ما چرا باید آن را گوش می‌دادیم؟ در آن سال‌ها که می‌توانستند ما را خوشحال‌تر بار بیاورند چرا آنقدر ترسناک و متشنج برخورد می‌کردند؟ خب خروجی آن ترس‌ها هم همین می‌شود دیگر؛ باد بکاری طوفان درو می‌کنی! ما دیدیم آن سال‌ها جدای از تجربه‌ی خوش سیزده بدری که ممکن بود با اقوام در یک برهه کوتاه داشته باشیم، باقی ترس و غم و سخت‌گیری بوده است؛ از روز جمعه‌ای که باید فردا صبحش را با کلاس ریاضی شروع می‌کردی تا آنچه که به عنوان خوراک تصویری و صوتی به ما داده می‌شد. بله شرایط جنگ و تغییر اوضاع کشور را در آن دوران درک می‌کنم و غیرقابل انکار هم هست اما آنچه که تلویزیون در آن دوران ارائه می‌کرد، بخش‌های ترسناک بسیار عمیقی داشته است.
محمدرضا: نیت، تولید محصولی برای کودکان بوده اما زیبایی شناسی و تکنیکشان ژانر ترس و وحشت بوده است! (می‌خندند) خروجی ما هم با توجه به آنچه که در آن دوران گذرانده‌ایم (بدون اصرار به چیزی) شد همین که شما می‌شنوید.
 

  • * در واقع اندوه و اضطراب جزئی از المان‌های برنامه‌های آن دهه بود.

محمدرضا: نا امیدی زیادی در موسیقی وجود داشت.
مازیار: این نا امیدی و اندوه عمیقی که این روزها می‌بینید، برای سه چهار سال اخیر نیست و ریشه در سال‌های قبل دارد. نهایتاً هم آدم‌ها با آن تفکر زیبایی‌شناسانه که محمدرضا اشاره کرد می‌شوند نسل امروز ما. واقعاً قبول دارم که نسل پرچالشی به لحاظ درونی هستیم و کلنجارهای درونی زیادی داریم. فکر می‌کنم بخشی از «#تهران» هم درگیر این کلنجارها است.
 
 

  • * الان همه به سمت موسیقی الکترونیک (که البته پدیده جدیدی هم نیست) در حال حرکتند. از دور هم به نظر کار ساده‌ای است و به نظر می‌آید با فشردن چند دکمه می‌توان موسیقی تولید کرد. به همین دلیل خیلی‌ها یک راست می‌خواهند کارشان در موسیقی را با این نوع موسیقی شروع کنند. اما در کاری که شما انجام می‌دهید، مشخص است که موزیسین‌هایی هستید که پیش‌تر به شکل آکوستیک با موسیقی روبه رو شده و الان در حال استفاده از آن تجربیات هستید. آیا واقعاً موسیقی الکترونیک را به همین راحتی می‌توان تولید کرد یا به یک پیشینه و تفکر موسیقایی خاص و شناخت آکوستیک نیاز دارد؟

محمدرضا: موسیقی الکترونیک از تکنولوژی جدا نیست و تکنولوژی هم سعی بر ساده و کم کردن زحمت همه چیز دارد. بنابراین می‌توان گفت موسیقی الکترونیک نوعی موسیقی است که راحت تولید می‌شود تا خالق را در کمترین زمان به لذت برساند. می‌توان با فشار دادن سه تا دکمه، لذت تولید یک موسیقی را داشت که چیز بدی هم نیست. یک ابزار است؛ مثل عکاسی، فیلمبرداری و نقاشی دیجیتال.
حالا این‌که این موسیقی قرار است در چه جهت و هدفی تولید شود، آنجا است که می‌تواند معنا پیدا کند. این‌که فقط برای گذر زمان و خوش‌گذارنی باشد که جای خودش را دارد یا این‌که می‌خواهد یک مفهوم و باری هم منتقل کند. آنجا است که چاشنی آن، یعنی زیباشناسیِ تکنیکِ علم موسیقی به آن اضافه می‌شود. اگر بخواهیم به «#تهران» و آنچه که با طعم موسیقی الکترونیک تولید می‌کند برگردیم، باید بگویم که موسیقی ما صرفاً موسیقی الکترونیک نیست…
 

  • * بله در آن بک‌گراندی از موسیقی جز، فانک، راک، هیپ هاپ و آر.اَند.بی هم شنیده می‌شود.

محمدرضا: بله. ولی ابزاری که باعث می‌شود برای گوش مخاطبِ این دوره آشناتر و گوش نوازتر باشد، صدایی است که توسط سازهای الکترونیک تولید می‌شود. در واقع از صدای آکوستیک و رئال (واقعی) دورتر است و دارد رنگ‌های دیگری تولید می‌کند.
مازیار: من یکی از اولین کارهای الکترونیکی که (به آن شکلی که همه آن را الکترونیک می‌دانند؛ حداقل از لحاظ طراحی ریتم و صدا) شنیدم، آلبوم «آفتاب‌های همیشه» خودِ محمدرضا بود که آیدا شاملو بخش مونولوگ آن را دکلمه کرده بود ولی حتی نمی‌توان با شنیدن آن آلبوم هم گفت داریم موسیقی الکترونیک گوش می‌دهیم. خیلی از بخش‌های آن وام گرفته از موسیقی پاپ دهه نود و پاپ مرسومی است که سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ در آمریکا و اروپا در جریان بود. مضاف بر این، در «#تهران»، ما قائم به موسیقی الکترونیک نیستیم که بخواهیم خودمان برای خودمان قالب تعریف کنیم. کار ما بیشتر موسیقی شهری (urban) است که در آن موسیقی جَز، آر اند بی، بلوز، هیپ هاپ و رپ هم هست. فکر می‌کنم خروجی ما، به واسطه آن بخشی که تخصص محمدرضا و علاقه من است، نزدیک به موسیقی فول الکترونیک صدا می‌دهد اما بخش آکوستیک و تأثیر حتی موسیقی کلاسیک در آن (مخصوصاً در آلبوم) وجود دارد.
 

  • * شماها از دامن موسیقی راک به این سمت آمده‌اید. این موسیقی در همه جای دنیا در حال ترکیب شدن با سبک‌های دیگر است؛ مثل مسیری که «ریدیو هد» یا «کلد پلی» هم در پیش گرفت. به نظر می‌آید شما هم چنین مسیری را برای خود در نظر گرفته‌اید.

مازیار: هر دوی ما چه در ایران و چه خارج از ایران، تجربه تنظیم و تولید در استایل راک را داشته‌ایم، سِیر زمان در خروجی‌مان کمی تغییر به وجود آورد ولی خب نمی‌توانیم تأثیر موسیقی راک را کتمان کنیم، همچنان هم از آن تأثیر می‌گیریم.
 

  • * فکر می‌کنید این روزها موسیقی راک همچنان به تنهایی در دنیا حرف برای گفتن دارد؟

مازیار: نمی‌توان گفت مخاطب ندارد، مخاطب‌ها در حال تغییرند. قرار است با نسل‌های جدید روبه‌رو شویم و اتفاقاً ما با یک راک قدیمی قرار است روبه‌رو شویم. یک استاندارد راکِ دهه شصت، هفتادی که به شدت فراگیر خواهد شد. در طول صنعت موسیقی، ما ژانر و استایلی را نداشته‌ایم که بتواند همیشه ادامه حیات بدهد. همه معتقدند که داب‌اِستپ از بین رفت چون در یک بازه زمانی آدم‌هایی که قبل از آن درگیر فضاهای پانک و اگرسیوتر بودند، به سمت موسیقی الکترونیک آمدند و با همان اگرشن نوعی موسیقی ساختند که جالب بود ولی نمی‌توان یک آلبوم در این ژانر را تا آخر گوش داد! اما بعد از آن، می‌توان استفاده از اِلمان‌های داب استپ را در موسیقی دید. پس استایل‌های موسیقی همیشه یک اوج دارند که غیرقابل کتمان است. دهه‌های هفتاد و هشتاد هم اوج موسیقی راک بوده و این موسیقی پاپیولارترین موسیقی آن دوره بوده است. موسیقی راک الان در اوج نیست اما خب سبک دیگری هم در اوج نیست.
 

  • * موسیقی الکترونیک چطور؟

مازیار: بله اِلمان‌های الکترونیک در اوج‌اند. حتی نسبت به اِلمان‌های راک کمی فراگیرترند اما الان ما در دوره تکثر هستیم.
 

  • * در واقع انگار در یک دوره گذار هستیم.

مازیار: بله و فکر می‌کنم با توجه به چیزی که من امروز می‌شنوم (بر اساس ۵۰ قطعه برتر آی‌تیونز) موسیقی‌های راکی را می‌شنوی که انگار برای دهه شصت است اما همین هفته پیش منتشر شده است. فکر می‌کنم اتفاقاً به زودی با یک موج جدید مواجه خواهیم شد که البته کم و بیش هم شروع شده است. یک بحث مهم، بحث رنگ موسیقی به لحاظ اجتماعی است. الان موسیقی‌ها کاملاً بِلک هستند و دست آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار است. صنعت دست آنها است و خب موسیقی آنها هم هیپ‌هاپ و در درجه اول جز و بلوز است که از آن راک استخراج می‌شود؛ یعنی قبل از اینکه «ِلویس پریسلی» آن استایل را معرفی کند، «چاک بری» به آن شکل ساز می‌زده است.
 

  • * موضوع مهمی که بد نیست درباره آن حرف بزنیم این است که موسیقی چند سال در کشور ما ممنوع بوده و به واسطه وقفه‌ای که در آن افتاد، چیزی حدود بیست سال نسبت به دنیا عقب‌تر بود. فکر می‌کنید می‌توانیم به واسطه موسیقی الکترونیک، زودتر به دنیا پیوند پیدا کنیم؟

محمدرضا: بله این اتفاق می‌تواند بیفتد. باز هم به تکنولوژی می‌رسیم؛ تکنولوژی ارتباط را سریع‌تر می‌کند و اطلاعات سریع‌تر انتقال پیدا می‌کند. برای همین هم سریع‌تر می‌توانید هم تأثیرپذیر باشید و هم تأثیرگذار. موسیقی الکترونیک واقعاً دریچه‌ای برای برقراری راحت‌تر ارتباط است. مثل زبان انگلیسی می‌ماند که اگر بلد باشی راحت‌تر می‌توانی با خارج از ایران حداقل ارتباط اولیه برقرار کنی. واقعاً می‌توان گفت که این بیت ۰ و ۱ یک زبان مشترک بین تمام دنیا است.
 

  • * استفاده از این موسیقی می‌تواند به گسترش موسیقی سنتی ما هم کمک کند؟

محمدرضا: اگر همان تعریف را در نظر بگیریم و به آن موسیقی بگوییم زبان انگلیسی و موسیقی سنتی را هم زبان فارسی در نظر بگیریم، به نظر شما فارسی و انگلیسی چقدر می‌تواند  در کنار هم گوش‌نواز یا با هم عجین شود؟ کار بسیار مشکلی است؛ بنابراین اگر قرار باشد چیزی اتفاق بیفتد، صرفاً یک کلاژ موفق خواهد بود مگر این‌که واژه‌های مشترک پیدا شود یا واژه جدیدی خلق شود.
 

  • * چون یک‌سری تجربه‌های این‌چنینی هم در موسیقی سنتی داشته‌ایم که مثلاً همایون شجریان چهارچوب‌های موسیقی سنتی را شکست و در فضای دیگری فعالیت کرد. اتفاقاً هفته گذشته آلبوم «ناس» و «کانیه وست» منتشر شد و از سمپل آهنگ «گل یخ» کوروش یغمایی استفاده کرده بودند…

مازیار: آن کار خیلی خوبی بود. مسئله این نیست که فقط آنها می‌توانند کار خوب تولید کنند. ما باید خود موسیقی این ناحیه را بفهمیم و آن را باور و درک کنیم که فضای موسیقی خاورمیانه دقیقاً چه تعریفی دارد. ما باید بپذیریم که به خانواده بزرگی به نام خاورمیانه تعلق داریم که این محدوده از لحاظ استایل موسیقی و قدمت بسیار غنی است و حتی تا شمال آفریقا پیش می‌رود. مطمئناً ما به این واسطه زودتر از یک آمریکایی یا فرانسوی می‌توانیم بیت و اِلمان‌های دیگر موسیقی آفریقایی را درک کنیم. همان آلبوم کانیه وست و ناس، اوج قدرت در نوشتن بیت است که در عین حالی که با یک سمپل عجیب میدل‌ایستی و سول صدا می‌دهد ولی در عین حال مدرن ۲۰۱۸ هم صدا می‌دهد.
 
ما می‌خواهیم موسیقی الکترونیک در ایران داشته باشیم، هیچ اشکالی ندارد، داشته باشیم. اما معادل «گروو» Groove در فرهنگ موسیقی ایرانی چیست؟ نداریم! خب ما باید درک کنیم که گروو ما خاورمیانه‌ای‌ها چیست؟ ما می‌توانیم چندین و چند گروو از درون این فضای بسیار بزرگ خاورمیانه استخراج کنیم اما ریتم‌ها خیلی جاها شبیه هم هستند. موسیقی عراقی و موسیقی شرق ترکیه را که می‌شنوی، تأثیر موسیقی کردی را در آنها حس می‌کنی. این موضوع کاملاً قابل بررسی شدن است نه طبقه‌بندی شدن؛ چون من شخصاً با این کار موافق نیستم و احساس می‌کنم این کار، ناب بودن هنر را می‌گیرد. آنوقت می‌توانیم حداقل به عنوان پایه یک موسیقی منطقه‌ای بسیار قوی داشته باشیم؛ کاری که کیهان کلهر با کیفیت بالایی در حال انجام دادن است. من شاید بهترین کار تلفیقی که شنیدم کنسرت کیهان کلهر و رامبرانت تریو در سالن وزارت کشور بود. تا زمانی که بتوانیم به پختگی برسیم چاره فقط تولید است.
 

  • * برای بخش پایانی بگویید که آلبوم «#تهران» چه زمانی قرار است منتشر شود؟

محمدرضا: احتمالاً نیمه اول مرداد که قرار است در سالن شهرزاد یک پرفورمنس به اسم «در جنگل شهر» داشته باشیم. این اجرا در واقع پُلی برای آشنایی مخاطب با «#تهران» است که در آن قطعاتی از آلبوم و بخشی از پکیج رادیو را اجرا می‌کنیم.
 

  • * این آلبوم کلام هم دارد؟

مازیار: بله که بخش اصلی را من انجام داده‌ام و بهمن چکاد هم به عنوان خواننده مهمان همراه ما است. بهمن مهندسی صدا و صداسازی خوانده و خارج از ایران «وُیس پرفورمر» بوده است. نیما رمضان در دو قطعه با ما همکاری کرده که قطعات بسیار جذابی هم شده‌اند. احسان ابرقویی هم کل جریان هنری را پیش برده و نیما جوان و علیرضا تهرانی هم در «نشر و پخش جوان» قرار است آلبوم را منتشر کنند.
 

  • *اضافه شدن خواننده به آلبوم بیشتر به دلیل جذب مخاطب است یا به دلیل نیاز موسیقی این کار را کرده‌اید؟

محمدرضا: ترجیح می‌دهیم بتوانیم در آلبوم مخاطب بیشتری داشته باشیم.
مازیار: موقع گفتن این تکست‌ها، من شخصاً هیچ گونه دخلی روی آنها نداشته‌ام؛ خودش اتفاق می‌افتد و بعدش هم نمی‌دانم از کجا آمده است. محمدرضا سعی کرد آن را واکاوی کند اما نفهمیدیم چه اتفاقی افتاده است. کلام خودبخود روی این فضا شکل گرفت و به نوعی با ریتم و هارمونی چِفت شد.
 

  • * احتمالاً باید چیزی شبیه همین کپشن‌هایی باشد که در کانال «رادیو» می‌نویسی.

مازیار: دقیقاً. فکر کن یک رپر بخواهد یک ملودی به آن‌ها اضافه کند و بخواند؛ کلام به همان شکل است.
 

  • * حرفی مانده که دوست داشته باشید بگویید؟

مازیار: امیدواریم به واسطه معرفی این اجرا، آلبوم و همچنین رادیو که ادامه‌دار هم خواهد بود، بتوانیم بیشتر به مخاطب نزدیک شویم و یک ارتباط دو طرفه برقرار کنیم که فکرهایی هم برایش کرده‌ایم.


با حضور خیام پژوهان داخلی و بین‌المللی برگزار می‌شود

اجرای کریستف رضاعی و هادی منتظری در نخستین نشست «هزاره خیام»

موسیقی ما – نخستین نشست «هزاره خیام» با حضور خیام پژوهان داخلی و بین‌المللی، روز پنج شنبه ۱۴ تیر در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران برگزار می‌شود.
 
دکتر حسن بلخاری دبیر علمی استاد دانشگاه تهران و رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی با بیان این‌که ۱۴ تیرماه جاری به مناسبت روز قلم، رویداد هزاره خیام با نخستین نشست خود در تهران و در فرهنگسرای نیاوران آغاز به کار خواهد کرد گفت: «برنامه اصلی رویداد «هزاره خیام» بعد از سلسله نشست‌هایی در تهران، تبریز و اصفهان در ۲۸ اردیبهشت سال آینده برنامه‌ریزی شده است.»
 
او در خصوص میهمانان این نشست گفت: «اولین نشست هزاره خیام میزبان سه سخنران خیام‌پژوه از دیگر کشورها خواهد بود. «تناسکوئیچ» رییس کرسی شرق‌شناسی دانشگاه بلگراد و نماینده صربستان در یونسکو در این مراسم سخنرانی خواهد کرد، همچنین «الک کویین لینچ» رییس انجمن خیام شناسی روسیه و «نادیه المضاحکه» دکترای فلسفه هنر و خیام‌پژوه از قطر نیز در این مراسم دیدگاه‌ها و نظرات خود را به اشتراک می‌گذارند.»
 
دکتر بلخاری از حضور هنرمندی از مجارستان در این نشست خبر داد و گفت: «آندراش ساندرو کوکسیس، هنرمند مجارستانی که مجسمه‌ای از خیام ساخته و هم‌اکنون در یکی از شهرهای این کشور نصب شده، یکی دیگر از میهمانان ویژه این نشست است. همچنین این هنرمند کتاب رباعیات خیام را با تصویرگری گیزلا سینایی در این کشور به چاپ رسانده که خانم گیزلا سینایی نیز در این نشست حضور خواهد داشت.»
 
به گفته بلخاری، «فخری البوش» استاد دانشگاه دمشق و خیام‌پژوه هم از دیگر مدعوین این نشست است که به ایران سفر خواهد کرد.
 
دبیر نخستین نشست «هزاره خیام» اظهار کرد: «بر اساس برنامه این نشست، غلامحسین دینانی، عبدالله انوار، غلامرضا اعوانی،احمد تمیم‌داری و یونس کرامتی اندیشمندانی هستند که در بخش‌های دیگر مراسم با موضوع خیام، سخنرانی خواهند داشت.»
 
بلخاری ادامه داد: «خیام‌خوانی بوشهر به همراه اجرای برنامه توسط هادی منتظری برنامه‌های موسیقی این رویداد هستند. ویژه برنامه این رویداد نیز اجرای کریستف رضاعی از آثار خود بر اساس رباعیات خیام است.»
 
او همچنین از رونمایی ویژه نامه هزاره خیام در قالب مجله فرهنگی هنری «آنگاه» در این برنامه رونمای خبر داد و گفت: «در این نشست سفرای خارجی و هنرمندان کشور در حوزه‌های تئاتر، تجسمی و موسیقی برای شرکت در این برنامه دعوت شده‌اند.»
 
به گفته رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران، برنامه‌ریزی محتوا و انتخاب میهمانان این نشست توسط شورای سیاستگذاری متشکل از هنرمندان و اساتید فرهنگ و هنر کشور انجام شده است. «خیام، هندسه، ریاضیات»، «خیام، فلسفه ایرانی اسلامی»، «خیام و حکمت» و «خیام و موسیقی» از محورهای نخستین نشست هزاره خیام است.
 
رویداد هزاره خیام به همت انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران و معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنین همکاری معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بنیاد آفرینشهای هنری نیاوران برگزار می‌شود.


موسیقی ما – مراسم نکوداشت استاد هادی حمیدی و یادواره استاد قسمت‌خانی از هنرمندان پیشکسوت موسیقی تالش ۱۱ تیرماه در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد. در این مراسم «محمدرضا درویشی» یکی از سخن‌رانان بود که در این مراسم به این مساله اشاره کرد که: «استاد قسمت خانی را در جشنوارههای خارجی دیده بودیم اما آیا کسی زندگی او را دید که چگونه در فقر زندگی کرد و در اثر ناملایمات روزگار دق کرد؟ این جفا بر قسمت خانی بود که جامعه به نحوی که شایسته این استاد بی بدیل موسیقی تالشی بود از وی تجلیل نکرد و او را ارج ننهاد. حیف که امروز نام تالش از پسوند گیلان حذف شده است. اما  شما وظیفه دارید مفهوم تالش و فرهنگ و موسیقی و زبان تالشی را با تمام وجود حفظ کنید و  آن را به آیندگان منتقل کنید. وی سپس خاطرهای درباره تنبوره تالشی و تلاشهایش در شناسایی این ساز با راهنمایی استاد علی عبدلی، پژوهشگر سرشناس قوم تالش، ذکر کرد و افزود: «در نهایت آن تلاشها به ثمر نشست و امروز چندین ساز به نام پیشکسوتان تنبوره تالشی همچون صالح بیدار در موزه موسیقی ایران وجود دارد و تنبوره تالشی در دائره المعارف موسیقی ثبت شده و برای همیشه زنده مانده است.»

در این مراسم که با همت بنیاد آفرینشهای هنری نیاوران و فرهنگ کده تالش برگزار شد، همچنین «سیدعباس سجادی»، مدیر عامل بنیاد آفرینشهای هنری نیاوران، ضمن خوشآمدگویی به حاضران؛ «سید هادی حمیدی» را پرآوازه‌ترین خواننده تالشی خواند و افزود: «آرمین فریدی سال گذشته طرح چنین برنامهای را پیشنهاد داد و اجرای این طرح خواسته و آرزوی من هم بود. خوشحالم بنیاد آفرینشهای هنری نیاوران افتخار برگزاری این برنامه را دارد. بی تردید توجه به فرهنگ مناطق، زبان و گویش آنها یکی اصلیترین وظایف مراکز فرهنگی و هنری است. ما امروز میراث داران فرهنگ و هنری غنی هستیم. وظیفه ما حفظ زبان و فرهنگ مادری و انتقال آن به آیندگان است. به باور من حتی میتوان گفت که فرهنگ نه تنها میراثی از گذشتگان بلکه امانتی از آیندگان در دست ماست که میبایست ضمن حفظ آن به بهترین شکل این فرهنگ را به آیندگان منتقل کنیم. عملکرد صحیح ما در حفظ این میراث و امانت منجر خواهد شد تا نسل بعدی قضاوت درستی نسبت به ما و فرهنگ خود داشته باشد.»

مدیر عامل بنیاد آفرینشهای هنری نیاوران، فرهنگ و موسیقی تالش را یکی از عمیقترین آنها در سطح جغرافیای ایران دانست و افزود: «در قرنهای گذشته که آوای انسان جای هر هنر دیگری را گرفته بود قوم تالش به خوبی این هنر را به ظهور رسانده و امروز آن را به دست ما سپردهاند. وی سپس به جایگاه محمدرضا درویشی، پژوهشگر حوزه موسیقی پرداخت و تمامی اقوام ایران را وامدار تلاشهای وی در عرصه معرفی سازها و موسیقی نواحی ایران دانست. سجادی ابراز امیدواری کرد تا به زودی بزرگداشت مقام محمدرضا درویشی در فرهنگسرای نیاوران با حضور این آهنگساز و مولف برگزار شود. ما امشب اینجاییم تا از دو بزرگ در عرصه موسیقی تالشی یاد کنیم و آنها را گرامی بداریم. استاد قسمت خانی، گوهر بی نظیر و سفیر فرهنگی خطه تالش که امروز در میان ما نیست و نیز استاد سید هادی حمیدی که حضورش را در میان خود مغتنم میشماریم و به بهانه نکوداشت این استاد بی بدیل در کنار هم گرد آمدهایم.» وی صدای این دو بزرگ موسیقی تالش را منتقل کننده سوز نهفته در فرهنگ تالش دانست که به گوش تمامی ایرانیان و حتی فراتر از مرزهای ایران رسیده است. وی در پایان از تلاشهای دکتر آرمین فریدی از شاگردان خلف استاد درویشی در شناسایی و معرفی موسیقی تالش و نیز فرهنگ کده تالش قدردانی کرد.»

در ادامه برنامه گروه موسیقی «کادوس» به سرپرستی آرمین فریدی روی صحنه آمد تا به اجرای موسیقی اصیل تالشی بپردازد. پیش از اجرا سرپرست گروه، پیشینهای از سازهای منحصر به فرد تالش، تنبوره و لله تالشی، برای حاضران ارائه کرد و خود را وامدار محمدرضا درویشی، مولف دایره المعارف سازهای موسیقی ایران، دانست که وی را با فروتنی خاص خود راهنمایی کرده و به زندگی هنریاش شکل داده است. وی افزود: «من غرق اعجاز و اعجاب موسیقی تالشی شدم و روستا به روستا گشتم تا سازی همچون تنبوره تالشی را از نوازندههای کهنسال در سراسر تالش گردآوری کنم.» وی از گلعلی رویان، پیرمرد ۱۲۳ ساله و سرباز میرزا کوچک خان و نیز غلامرضا رضایی یاد کرد که از پیشکسوتان بی ادعای موسیقی تالشی بودهاند. فریدی افزود: «لله تالش، نی منطقه تالش است که سازی بادی است و میتوان آن را پیچیدهترین در نوع خود دانست.» او سپس افزود این ساز در تمامی خطه تالش و حتی فراتر از آن رواج دارد

در ادامه مراسم گروه «کادوس» به اجرای موسیقی پرداخت. سپس کلیپی از استاد قسمت خانی پخش شد؛ سپس فریدی، مدیر فرهنگ‌کده تالش دلنوشتهای برای استاد قسمت خانی قرائت کرد. در ادامه برنامه استاد سید هادی حمیدی به روی صحنه رفت و ضمن سخنانی یگانه همراه و حامیاش را در راه موسیقی تالشی همسر خود دانست. وی همچنین از تلاشهای آرمین فریدی، محمدرضا درویشی و سیدعباس سجادی قدردانی کرد و افزود: «خوشحالم که هنرم را به هیچ قیمتی نفروختم»
 
در پایان مراسم ضمن رونمایی از سردیس استاد سیدهادی حمیدی که ساخته دست چنگیز اقبالی بود هدایایی به ایشان، خانواده زنده یاد قسمت خانی و دیگر هنرمندان اهدا شد.


اجرای قطعه مرید و هانیِ در حضور معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

«سید مجتبی حسینی» با «اسحاق بلوچ نسب» دیدار کرد

موسیقی ما – «سید مجتبی حسینی» – معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی- در سفر به چابهار با اسحاق بلوچ نسب؛ خواننده و نوازنده تنبورک دیدار کرد. اسحاق بلوچ نسب در این دیدار به همراه گروهی از هنرمندان، قطعه مرید و هانی (قطعه ای حماسی در فرهنگ بلوچ) را اجرا کرد. بلوچ نسب جزو هنرمندانی است که بیش از ۵۰ هنرجو در انجمن موسیقی چابهار زیر نظر وی، موسیقی مقامی را می آموزند.

معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی همچنین با حضور در اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی چابهار با جمعی از هنرمندان تئاتر و انجمن هنرهای تجسمی چابهار به گفت و گو پرداخت.  در بخش دیگری از این سفر، دفتر تئاتر مردمی چابهار، با حضور معاون امور هنری و هنرمندان تئاتر این شهر گشایش یافت.

حسینی در جمع هنرمندان تئاتر چابهار گفت: «خوشحالم که در جمع هنرمندان عزیز چابهار هستم. اینکه دو گروه ثبت شده تئاتر در این شهرستان فعالیت دارند و تعداد تئاترهای اجرا شده، هنرمندان و هنرجویان این شهر بیانگر میزان رشد فعالیت های هنری این منطقه است؛ قطعا استعداد و استطاعت این سرزمین آفتاب و امید، بسیار بیشتر از این است. همه ما با کمک هم باید برای بهسازی امکانات این منطقه، بیشتر تلاش کنیم.»

بازدید از چند کارگاه طراحی لباس و سوزن دوزی از برنامه های دیگر معان امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به چابهار بود؛ در طی این بازدید، مرتضی کاظمی؛ مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اقتصاد فرهنگ و هنر و حمید قبادی؛ دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس نیز در این سفر حضور داشتند.


مستر کلاس پیانو در بنیاد رودکی برگزار می شود

«میترا کوته» در ارکستر سمفونیک تهران می‌نوازد و سولوی پیانو اجرا می‌کند

موسیقی ما – مرکز آموزش هنری بنیاد رودکی ۲۱ تیر ماه باحضورهنرمند بین المللی مستر کلاس نوازندگی پیانو برگزار می کند. این کلاس با حضور میترا کوته  پیانیست معروف بین المللی ایرانی- اتریشی، در روز پنجشنبه  ۲۱ تیرماه و به منظور ارتقاء سطح نوازندگی پیانو  انجام می‌شود.  میترا کوته طی دو روز در ۱۴ و ۱۵ تیرماه ساعت ۲۱:۳۰ در اجرای ارکستر سمفونیک تهران به رهبری شهرداد روحانی به‌عنوان نوازنده پیانو و همچنین روز چهارشنبه ۲۰ تیرماه در تالار رودکی به‌صورت انفرادی اجرا خواهد داشت .

میترا کوته در سال ۱۹۹۵ در وین، اتریش متولد شد. از سال ۲۰۱۲ او در “Universität für Musik und Darstellende Kunst Wien” با مارتین هوگز تحصیل کرد.

کوته در سال  ۲۰۱۵/۱۶ اولین آغاز بکار انفرادی  خود را در Wiener Musikverein و در فستیوال Raiding Liszt  انجام داد. او علاوه بر کنسرتهای سولو و کنسرت هایی در داخل و خارج از کشور، برای انجمن بین المللی شپنین، انجمن بتهوون وین و چیپفرافتفونگ نیز نواخت. او همچنین در کنسرت ملی دوبلین و کنسرواتوار  Wiener ظاهر شد. از آن زمان به بعد، او در شهرهای مختلف اروپا و آسیا نواخت.

او جوایز متعددی در مسابقات ملی و بین المللی مختلف در گروه های تک نفره پیانو و موسیقی chamber دریافت کرده است.

 علاقه مندان جهت اطلاعات بیشتر و شرکت در این کلاس می توانند با شماره ۹و ۶۶۷۴۳۳۵۸  مرکز آموزش بنیاد فرهنگی هنری رودکی تماس بگیرند .
 

نادرمشایخی: موسیقی تفریح نیست نیاز است

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۷


ندا سیجانی- آشنایی‌اش با هنر و موسیقی به همان سال‌های خردسالی برمی‌گردد. او درخانواده‌ای متولد شد وآموخت که همگی علاقه‌مند به هنربودند. پدر، جمشید مشایخی از بازیگران بزرگ سینمای ایران و مادر، علاقه‌مند به موسیقی آوازی وازشاگردان محمود کریمی. نادرمشایخی دانش آموخته موسیقی دردانشگاه وین است چرا که ازهمان ابتدا علاقه‌مند به موسیقی الکترونیک وسازهای غربی بود و پس ازپایان تحصیلات ازهنرستان عالی موسیقی، مسیری را در زندگی هنری‌اش انتخاب کرد که شاید آن زمان تعداد معدودی از هنرمندان آن را دنبال می کردند. آثار باخ، بتهوون،  موتسارت و… نت‌هایی بود که مدام در ذهنش نواخته می‌شدند و در ذهن فعالش ایده‌سازی می‌کردند؛ همین ایده‌ها بودند که سرانجام روی کاغذ نقش بستند و سمفونی‌هایی چون «فیه مافیه»، «مولانا»، «اپرای ملکوت» و صد‌ها کار دیگر خلق شدند. مشایخی می‌گوید: بهتر است واژه کلاسیک را در موسیقی به کار نبریم و آن را به موسیقی «تفریح و سرگرمی» و موسیقی «جدی» تقسیم کنیم. من نیزهیچ گاه این واژه را درموسیقی استفاده نمی‌کنم چرا که با موسیقی افکاری را مطرح می‌کنیم که فقط بواسطه خود موسیقی صورت می‌گیرد. البته درموسیقی ایرانی هم موسیقی جدی و سرگرمی  وجود دارد که جایگاه شنیداری آن متفاوت است به‌طور مثال نمی‌توان  در کافه نشست و قهوه خورد و کارهای استاد علیزاده را شنید.دغدغه این روزهای نادرمشایخی بحث «آموزش و یادگیری علاقه‌مندان به موسیقی، بویژه موسیقی کلاسیک غربی است»؛ مهم‌ترین مؤلفه‌ای که به گفته او هنوز به‌صورت اصولی و درست به کار گرفته نمی‌شود و در این مورد همچنان اندر خم یک کوچه‌ایم. چرا؟ چون به‌گفته او هدف مشخصی درآموزش موسیقی ما وجود ندارد.  با نادرمشایخی، آهنگساز و رهبر ارکستر، به گفت‌و‌گو نشسته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.
 

  •    بعد ازمدت زمانی نسبتاً طولانی که ازعرصه موسیقی دور بوده‌اید، این روزها خبرهای خوبی از فعالیت‌های شما به گوش می‌رسد؛ دراین باره چه توضیحی دارید؟

بله. به سه کارمختلف مشغول بودم وهستم که البته هرکدام جنبه خاصی از شنوش (به معنای شنیدن) را مشاهده می کند.. نخست سمفونی «یکنواخت-سکوت» اثرایوکلاین نقاش مطرح فرانسوی است که فلسفه نقاشی خود را به‌صورت شنیداری معرفی کرده است. این کاراردیبهشت ماه امسال درخانه هنرمندان اجرا شد. کار دیگرم نمایش«شاه لیر» به‌کارگردانی مسعود دلخواه است که آهنگسازی آن را برعهده دارم. «شاه لیر» کاری عظیم با ۷۰بازیگراست که از اواسط آبان ماه در تئاتر شهر اجرا می‌شود. دیگرفعالیتم «هنر اجرا» است که درآن نحوه جدید تدریس موسیقی ارائه می‌شود. به اعتقاد من، مهم‌ترین چیزی که جوان‌های ایران به آن احتیاج دارند متد یادگیری موسیقی است. این کارها را به‌دلیل ضعفی که دربخش آموزش موسیقی کشورمان وجود دارد انجام می‌دهم

.

  •    انتقاد به بحث آموزشی بر چه اساسی است آیا معلم قابل و با تجربه کم داریم یا آنکه آثارمکتوب با ارزش برای ارجاع هنرجویان موسیقی وجود ندارد؟

استادان هدف مشخصی درآموزش ندارند چرا که آموزش موسیقی به شکل منسجم و مداوم برای تربیت معلمان وجود ندارد. مهم‌ترین جنبه آموزش موسیقی به هنرجویان آموزش جست‌و‌جوگری است و بدون جست‌و‌جوگری آموزش بی‌معنی است. یعنی استاد باید جوابی برای سؤالاتی که خودش درهنرجو ایجاد کرده داشته باشد. درغیراین صورت هنرجو با مباحثی آشنا می‌شود که کاربرد آن را نمی‌داند. با نگاه به نحوه تدریس استادان وهیأت علمی دانشگاه‌ها به این نتیجه‌گیری می‌رسید که کار بسیاری از آنها به‌مانند کسی است که برای آموزش آشپزی کتاب آشپزی را حفظ کرده و از روی آن آشپزی درس می‌دهد. آهنگسازی و رهبری ارکستر نیازمند دانش و خلاقیت بوده و این تجربه تنها در تکرار و آموختن عملی به‌دست می‌آید.
من براین نظرم که آموزش موسیقی به شیوه دانشگاهی کاملاً اشتباه است حتی در دانشگاه‌های اروپا هم هنرآموزان به خطا رفته‌اند و سرگردان هستند. تعلیم موسیقی هنرآموزان باید به مانند یک مکتبخانه عمل کند و شاگرد درکنار استاد قلق کار را بیاموزد اما متأسفانه شاهد هستیم که این هنرآموزان تازه بعد از فارغ‌التحصیلی به یادگیری موسیقی می‌پردازند.  درواقع اتفاقی که درحال حاضر درموسیقی رخ داده و باعث بی‌ارزش شدن موسیقی شده تدریس کاملاً اشتباه است و این مشکل زمانی حل می‌شود که استادان موسیقی را برای آموزش آماده کنیم والبته این دوستان دست از منیت و مدارک بی‌ارزشی که در خارج از ایران گرفته‌اند بردارند.
 

  •    ازچه زمانی بی‌ارزش شدن موسیقی آشکارترشده است؟

پیش ازرفتن کلنل علینقی وزیری به خارج از ایران وانتشار کتاب «تئوری موسیقی» موزیسین‌های ایرانی مطرب بودند و مزقونچی نام داشتند و به افرادی که از اروپا به ایران می‌آمدند و دربرخی از میهمانی‌ها دعوت می‌شدند موزیکانت چی می‌گفتند. در واقع آن زمان موسیقی را هنرمحسوب نمی‌کردند و معماریا نقاش را هنرمند می‌نامیدند.
البته به کیفیت تئوری موسیقی استاد علینقی وزیری کاری ندارم و معتقدم ایشان تئوریسین نیستند بلکه یک نوازنده تارهستند. آن زمان کلنل وزیری این کتاب را نوشت تا بگوید من مزقونچی نیستم و می‌توانم کتاب بنویسم واین اتفاق بسیار مهمی درعرصه موسیقی و برای موزیسین‌ها بود، نگارش کتاب تلاشی بود برای بالا بردن جایگاه اجتماعی موزیسین که موفق هم بود که جنبه اجتماعی آنها ارتقا دهد. حتی این امردر پوشش آنها هم تأثیر گذاربود وهنرمندان با کت و شلواربرسر برنامه‌ها حاضر می‌شدند وسعی می‌کردند مرتبه‌شان دراجتماع بالاتر رود تا مردم بیشتر روی آنها حساب کنند.
اما همه این کارها به‌مانند یک شمشیر دولبه بود؛ شاید این افراد دیگرمزقونچی نامیده نمی‌شدند اما اشتباه بزرگ آن بود که موزیسین‌هایی که خارج از ایران تحصیل می‌کردند یا سازهای خارجی می نواختند وقتی لباس فراک پوشیدند و روی صحنه رفتند خودشان را مهمتر و بالاتر از تماشاگرها دانستند؛ آنها همان کسانی بودند که روزی در سطح مردم بودند و روی زمین ساز می‌نواختند. در مورد فلسفه لباس فراک هم باید بگویم این پوشش برای مستخدم‌ها در نظر گرفته شده بود.نقاشی‌های قرن نوزدهم که در کاخ‌های سلنطتی اروپا به‌نمایش گذاشته شده است گویای این بوده که برده‌ها و مستخدم‌ها لباس فراک می‌پوشیدند و آن چوب رهبری هم که امروزه در دست گرفته می‌شود در واقع یک چوب بلند و نشان دهنده تحکم بود.آن دوران رهبر ارکستر کارمندی جز بود و بعد از پایان میهمانی یا کنسرت همراه با درشکه چی به صرف شام می‌رفت.
 

  •    بعد کلنل وزیری چه اتفاقی افتاد؟ آیا استادان راه ایشان را ادامه دادند؟

خیر. به‌نظر من تا بعد‌از انقلاب شرایط خوبی در موسیقی ایرانی وجود نداشت و در موسیقی درجا زدیم. آن دوران استادانی چون عبادی، بهاری، شهناز و… حضور داشتند اما مردم چندان به‌دنبال موسیقی ایرانی نبودند و اگر هنرمندی تصمیم داشت در مورد موسیقی ایرانی کتابی بنویسد آنقدر او را سر می‌دواندند که پشیمان شود و متقابلاً افرادی که به موسیقی کلاسیک غربی می‌پرداختند اوضاع بهتری داشتند و بر همین اساس خود را بالاترازدیگر موزیسین‌ها می‌دانستند.درآن دوران هنرمندی چون فرهاد مشکات تحول عظیمی در موسیقی کلاسیک ایجاد کرد که بسیار تأثیرگذار بود. به‌نظر من او ازهنرمندان مهم موسیقی کلاسیک بود و ارکستر سمفونیک حتی تا به امروز هیچگاه به حدی نرسید که در زمان مشکات بود. موسیقی کلاسیک ما در دوران مشکات (بین سال‌های ۵۲ تا ۵۶) بسیار پیشرفت کرد. البته درکنارآن اتفاق‌های دیگری هم صورت گرفت.جان کیج به ایران آمد و بعد آن هنرمندانی درجه یک چون موریس بژار(طراح رقص)، اندی وارهول (نویسنده و عکاس)، خناکیس (آهنگساز) وارد ایران شدند. دردهه ۵۰ هنرمدرن و معاصر پیشرفت بسیار بالا داشت و این امکان را برای جوان‌هایی چون من فراهم کرد که بتوانیم موسیقی را اصولی بیاموزیم ودراین عرصه فعالیت کنیم. اما بعد انقلاب به تمامی این هنرها به‌عنوان هنری بی‌مصرف و پرهزینه نگاه کردند و مانع رشد آن شدند. به‌عنوان مثال برگزاری جشن هنر شیراز را که اتفاق خیلی مهم در ایران بود یک انحطاط فرهنگی یا پُز دادن می‌دانستند که البته برای خیلی‌ها چنین جنبه‌ای هم داشت.
 

  •    باوجود تمامی این اتفاقات آیا موسیقی کلاسیک غیرایرانی توانست پیشرفت کند!

موسیقی کلاسیک هیچ‌گاه رشدی طولانی نداشت چون شاخصه‌های لازم را ندارد. یک قطعه موسیقی کلاسیک باید مشخصه‌های متفاوتی داشته باشد. نخست به لحاظ تاریخی که بازگو‌کننده تاریخ باشد که اینگونه نیست و تقریباً می‌توان گفت تمامی موزیسین‌های ایرانی از آثار آهنگسازان قرن نوزدهم الگوبرداری می‌کنند درصورتی که کار اورجینال این دوستان ساخته شده و در دسترس است. نکته دیگراینکه آهنگسازان سعی داشتند موسیقی غربی را موسیقی ایرانی جلوه بدهند که اتفاقاً برعکس عمل شد. این اتفاق نشان دهنده یک تفکرغربزدگی است. عده ای ازآنها هم براین تصور بودند که با ابزار اروپایی نمی‌توان ریز پرده‌های ایرانی نواخت چون توانایی آن را نداشتند و به‌لحاظ تئوریک باید پیشرفته تراز قرن نوزدهم اروپا می‌نواختند که کاملاً نگاه اشتباهی است.
 

  •    البته الگوبرداری ازآثار آهنگسازانی چون باخ، بتهوون و… هنوز هم وجود دارد به‌عنوان مثال ارکستر سمفونیک تهران اغلب به آثاری روی می‌آورد که بارها تکرار شده و شاید هیچ تازگی برای مخاطب نداشته باشد.

بله. متأسفانه آثاربسیاری که با ارکسترسمفونیک اجرا می‌شود ازهمین قطعات بوده واین دلیل برضعف در برنامه‌ریزی ارکسترها است و بایستی فردی که مسئولیت این کار را برعهده دارد نگاه جدی تری به این موضوع داشته باشد. ما نباید به آثارهنرمندانی بپردازیم که پیش ازاین بارها شنیده شده است. موسیقی سرگرمی و تفریح نیست بلکه یک نیازاست بنابراین باید کاری را ارائه بدهیم که به‌لحاظ عاطفی ایجاد انگیزه کند.
 

  •    کارهایی که از ارکسترسمفونیک شنیده می‌شود براساس نیازمردم و اهالی موسیقی است یا آنچه که خود مدیریت تصمیم گرفته است!

اصلاً به نیاز مردم نمی‌اندیشند آنها مردم را کودک تصور می‌کنند چون افکارشان هم همین است و شناختی از موسیقی ندارند و براین نظر هستند که موسیقی کلاسیک همین کارهایی است که آنها اجرا می‌کنند. این به‌دلیل عدم شناخت و آگاهی نسبت به موسیقی است.
 

  • البته مردم هم به نسبت شناخت درستی ازموسیقی کلاسیک خوب یا بد ندارند و هرآنچه را که اجرا می‌شود پی‌در‌پی تشویق می‌کنند بدون آنکه بدانند این کار فالش بوده یا خیر.

بله. درست است. به‌نظر شما چند درصد مردم اتریش شناخت درستی از موسیقی کلاسیک دارند! شاید ۸ درصد بیشترنباشد اما مدیران آگاه می‌دانند کسانی را به‌عنوان رهبرارکستر انتخاب می‌کنند که کار را بخوبی بشناسند و بدانند چه آثاری را باید برای مردم اجرا کنند، درواقع آنها تعیین‌کننده موسیقی خوب برای مردم هستند. ناگفته نماند ما مخاطب جدی در موسیقی کلاسیک غربی نداریم چرا که این نوع موسیقی به آنها معرفی نشده و حتی فرق سازها را هم نمی‌دانند. البته این اشکال تنها به مردم وارد نیست بلکه در اعضای ارکستر و رهبران موسیقی کلاسیک هم وجود دارد.
 

  •    به‌عنوان کسی که همیشه دغدغه شناخت درست و اصولی موسیقی به مردم را داشته بفرمایید چه کارهایی باید دراین زمینه انجام بگیرد.

ازنگاه یک موزیسین، نخست می‌گویم روش‌های آموزش موسیقی باید به کل تغییرکند وهر کتابی که در این زمینه به فارسی چاپ شده مشمول مرور زمان است. وقتی روش درستی درآموزش موسیقی وجود ندارد و هنرآموز در انتخاب این مسیر سردرگم شده رجوع به کتاب‌های به‌طور مثال سازشناسی چه کمکی می‌تواند بکند! درکنار مباحث آموزشی نکته دیگر مشکل یادگیری هنرآموزان است که بایستی از پایه به آن توجه کرد. معلمان باید از همان دوران دبستان فرزندان را جست‌و‌جوگر پرورش بدهند.
 

  •    اشاره داشتید دربحث آثارمکتوب همچنان نقطه ضعف وجود دارد آیا کاری دراین زمینه انجام داده‌اید؟

خیر.فرصتی نبوده است. من یک آهنگسازهستم و پرداختن به این‌گونه کارها زمانبراست.البته آثاری هم که درزمینه مکتوب انجام داده‌ام به زبان آلمانی است.
 

  •    پس با این حساب این ایراد به شما هم وارد است چرا که بهتر بود علاقه‌مندان به موسیقی کلاسیک با مباحثی دیگر در این زمینه آشنا می‌شدند.

بله درست است. خب من براین نظربودم که پرداختن به این گونه کارها تخصص من نیست ولی این اواخر بالاخره تصمیم گرفتم کار را شروع کنم و به نگارش کتاب بپردازم.
 

  • درموسیقی ایرانی چه تغییر و تحولاتی اتفاق افتاده! آیا به نسبت موسیقی کلاسیک غربی پیشرفتی وجود داشته است؟

بله. حداقل می‌توانم بگویم بعد ازانقلاب تغییرات مثبت بسیارخوبی را شاهد بودیم واین اتفاق در روند رو به رشد نوازنده‌های ایرانی هم کاملاً هویدا بوده که اتفاق خوبی درموسیقی ایران است. هنرمندانی چون کیهان کلهر و حسین علیزاده افرادی بودند که این امکان را در موسیقی ایرانی ایجاد کردند درواقع با نوآوری‌هایی که به وجود آوردند تغییر و تحولات عظیمی درموسیقی ایرانی رقم خورد. آنها ادامه دهنده ردیف‌های موسیقی چون میرزا عبدالله یا معروفی نبودند و براین باورند که هنرمند باید بیان‌کننده ایده و تفکرخود باشد. من هم تمام تلاشم این است که هنرجویانم موسیقی کلاسیک را بخوبی بیاموزند وتحولی عظیم درآن به وجود آورند.
 

  •    با این حساب باید بگوییم پذیرش خوبی درهنرجویان وجود دارد.

آیا تا به حال موسیقی ژاپنی یا چینی گوش کرده‌اید! اینها داده‌هایی است که بایستی از قبل درموسیقی حفظ شود. چندین سال است که در رستوران‌ها یا تاکسی‌های شهرموسیقی ایرانی پخش می‌شود و اگرعلاقه‌مند هم نباشیم بالاجبار گوش می‌دهیم اما اگرموسیقی چینی گوش بدهیم ظرف مدت کوتاهی حوصله ما سرمی رود. چرا که با این سبک موسیقی ناآشنا هستیم این امردرمورد موسیقی من هم صدق می‌کند و اگرکسی آن را گوش نکند یعنی وجود ندارد. موسیقی زمانی شکل می‌گیرد که شنیده شود. به‌عنوان مثال حدود ۷۰۰سال است که اشعار حافظ تفسیرمی شود و این کار بواسطه هنر زبان بوده است اتفاقی که باید در موسیقی هم صورت بگیرد. موسیقی سمفونیک دراین ۵ سال اخیر بشدت تغییرکرده و سیر صعودی داشته است. البته این نوع موسیقی تعداد مخاطبان کمتری به نسبت موسیقی ایرانی دارد که دراروپا هم اینگونه است اما مهم این بوده که یک نفر بدرستی آن را بفهمد و درک کند. جامعه ما هنوزهم به‌دنبال موسیقی‌های مفرح و سرگرم‌کننده چون موسیقی پاپ است و نشان دهنده آن است که ما به موفقیت‌های کوچک نیازداریم.
 

  •    این فرهنگ‌سازی باید از چه راهی صورت بگیرد، موزیسین‌ها یا مسئولان؟

مسئولین باید در وهله اول مدیران هنری قابل و شجاع انتخاب کنند چرا که بتوانند درکارشان ریسک کنند اما چون نمی‌خواهند فعالیت بیشتری داشته باشند ونگران آن هستند که جایگاه و پستشان را ازدست ندهند به این چیزها فکر نمی‌کنند. معمولاً مدیران فرهنگی شناختی ازهنر ندارند البته در اروپا هم این‌گونه است اما مدیرانی انتخاب شده‌اند که توانایی انتخاب افراد لایق برای شوراهای تخصصی را دارند. در اروپا، شوراهای فرهنگی هر ۴ سال یک بارتغییرمی کند چون می‌دانند بیش ازاین فرآیند مثبتی ندارند اما درایران اینگونه نیست و افرادی در این پست‌ها حضور دارند که به نفع آن افراد فعالیت می‌کنند. من براین نظرم که شوراهای موسیقی باید در ایران احیا شوند و افراد مجرب دیگری انتخاب شوند.
 

  •    فستیوال‌هایی که در ایران برگزار می‌شود چون جشنواره موسیقی فجر یا جشنواره‌هایی به مانند موسیقی کلاسیک و معاصرچقدرمی‌تواند در بهتر شدن موسیقی تأثیر‌گذار باشد.

به‌نظر من هیچ اثری ندارد چون خط مشی مشخصی ندارند.
 

  •    آیا تا به امروز تصمیم داشته‌اید آثارخود را با ارکستر سمفونیک اجرا کنید؟

خیر. پایه و اساسی در این ارکسترها نیست در واقع تفکری در پس آن قرار ندارد بنابراین ما هم انتظاری نداریم.
 

  •    کمی هم به صحبت‌های شخصی و خانوادگی بپردازیم. شما در خانواده‌ای هنری متولد شده‌اید پدر (استاد جمشید مشایخی) از بازیگران مطرح سینما و تلویزیون و مادر متبحر در موسیقی آواز ایرانی. با این حساب چطور شد به سمت موسیقی کلاسیک رفتید آیا تشویق یا حمایتی در این باره بوده است؟

انتخاب درست یکی ازمهم‌ترین جملاتی بود که از پدر به‌خاطر سپرده‌ام. ۱۵ سال سن داشتم و آن زمان علاقه‌مندی به هنر موجب شد با کمک دوست دوران نوجوانی آقای حمید تمجیدی دوفیلم به خیال خودم مدرن تولید کنیم. سال‌های ۵۴-۵۵ بود. از صفر تا صد کار به عهده خودمان بود و وقتی به اتمام رسید پدرم گفت خیلی خوب است اما همین حالا باید تصمیم بگیری موسیقی را دنبال می‌کنی یا سینما را! و من علاقه‌مند به موسیقی بودم و تا به امروز در این عرصه فعالیت کرده‌ام. مادرم آوازایرانی می‌خواند، شاگرد استاد کریمی بود و می‌خواست آواز خوان شود.
من از۸-۹ سالگی موسیقی کلاسیک گوش می‌کردم. عمه‌‌ام کلکسیون موسیقی کلاسیک داشت و آثاری را که از رادیو پخش می‌شد، ضبط می‌کرد. یک‌ بار که خانه نبود، به من گفت سمفونی ژرژ بیزه را ضبط کنم، اتفاقاً آن شب بیزه پخش نشد و سمفونی شماره دو مالر را پخش کردند. عمه‌‌ام همیشه تعریف می‌کند که در را که باز کرد، دید که من روی زمین افتاده‌‌ام و دارم هوا را تماشا می‌کنم، تا او را دیدم گفتم: ببین چه چیزی کشف کرده‌‌ام!
حتی درحال حاضرهم وقتی موسیقی گوش می‌کنم ازشدت شعف گریه می‌کنم و محواین زیبایی‌ها می‌شوم. در۱۵سالگی عمه‌‌ام من را در هنرستان شبانه نام‌‌نویسی کرد. پیانو نداشتم و به همین خاطر، روی میز تحریرم شکل پیانو کشیده بودم عمه‌‌ام این را دید و پدر را قانع کرد تا برایم پیانو بخرد یادم هست هفت‌ هزار تومن بود و من با این پیانو شروع کردم… پدرم هنوزکه هنوز است به من می‌گوید ۴۰ سال است یک موسیقی در دستگاه اصفهان به من بدهکاری و در فکر ساخت آن هستم.
 

تأکیدم اهمیت در آموزش و یادگیری درست موسیقی به هنرآموزان است که امیدوارم به سرانجام برسد.

میترا کوته مستر کلاس پیانو برگزار می‌کند

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۷


میترا کوته مستر کلاس پیانو برگزار می‌کند

موسیقی ما – به نقل از روابط عمومی و امور بین الملل بنیاد رودکی، مرکز آموزش هنری بنیاد رودکی ۲۱ تیر ماه با حضور میترا کوته پیانیست معروف بین‌المللی ایرانی- اتریشی، مستر کلاس نوازندگی پیانو برگزار می‌کند.

کوته به دعوت بنیاد رودکی طی دو روز در ۱۴ و ۱۵ تیرماه ساعت ۲۱:۳۰ در اجرای ارکستر سمفونیک تهران به رهبری شهرداد روحانی بعنوان نوازنده پیانو و همچنین روز چهارشنبه ۲۰ تیرماه در تالار رودکی به صورت انفرادی اجرا خواهد داشت .

میترا کوته در سال ۱۹۹۵ در وین، اتریش متولد شد. از سال ۲۰۱۲ او در “Universität für Musik und Darstellende Kunst Wien” با مارتین هوگز تحصیل کرد.

کوته در سال  ۲۰۱۵/۱۶ اولین آغاز به کار انفرادی خود را در Wiener Musikverein و در فستیوال Raiding Liszt  انجام داد. او علاوه بر کنسرت‌های سولو و کنسرت‌هایی در داخل و خارج از کشور، برای انجمن بین‌المللی شپنین، انجمن بتهوون وین و چیپفرافتفونگ نیز نواخت. او همچنین در کنسرت ملی دوبلین و کنسرواتوار  Wiener ظاهر شد. از آن زمان به بعد، او در شهرهای مختلف اروپا و آسیا نواخت.

وی جوایز متعددی در مسابقات ملی و بین‌المللی مختلف در گروه‌های تک‌نفره پیانو و موسیقی chamber دریافت کرده است.

علاقه‌مندان جهت اطلاعات بیشتر و شرکت در این کلاس می توانند با شماره ۹و ۶۶۷۴۳۳۵۸  مرکز آموزش بنیاد فرهنگی هنری رودکی تماس بگیرند.


مرحله نخست داوری جشنواره ملی موسیقی جوان آغاز شد

موسیقی ما – در این دوره از جشنواره بیش از ۱۶۰۰ اثر در بخش‌های مختلف موسیقی دستگاهی، موسیقی کلاسیک و موسیقی نواحی به دبیرخانه جشنواره ارسال شده است.
بر پایه این اعلام اسامی راه‌یافتگان به مرحله نهایی این جشنواره، همراه با اطلاعات تکمیلی، اواخر تیرماه از طریق سایت انجمن موسیقی ایران به نشانی اینترنتی nay.ir و سایت جشنواره به نشانی javanmusicfestival.com اعلام خواهد شد.
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ایرنا، مرحله نهایی دوازدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان از ۲۱ مرداد تا ۱۸ شهریور سال جاری در تهران برگزار خواهد شد.
بر پایه این گزارش دوازدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان در سه بخش اصلی (موسیقی دستگاهی ایران، موسیقی نواحی ایران و موسیقی کلاسیک) برگزار می شود.
در بخش «موسیقی دستگاهی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای تار، تنبک، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، گیتار کلاسیک، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای به رقابت می پردازند.
این جشنواره در قالب سه گروه سنی «الف» (۱۵ تا ۱۸ سال، متولدین سال‌های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۲)، «ب» (۱۹ تا ۲۳ سال، متولدین سال‌های ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۸) و «ج» (۲۴ تا ۲۹ سال، متولدین سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۳) برگزار می‌شود.
همچنین، در حوزۀ موسیقی دستگاهی، علاوه بر بخش «حفظ کل ردیف موسیقی ایرانی»، بخش جدیدی با عنوان «بخش ویژۀ موسیقی دستگاهی» با موضوع «آهنگسازی‌ ـ نوازندگی» در نظر گرفته شده است. در این بخش نوازندگان سازهای موسیقی کلاسیک ایرانی (تار، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی)، با سقف سنی ۲۹ سال، مجاز به شرکت بودند.

منبع: 

خبرگزاری ایرنا


تقدیر از لوریس چکناواریان و سجاد آیدنلو / سومین دوره آیین اهدای جایزه سرو ایرانی برگزار می‌شود

موسیقی ما – لوریس چکناواریان که اکنون ۸۱ سال دارد، در بروجرد از پدر و مادری ارمنی‌تبار زاده شد. او در وین و میشیگان تحصیلات خود را ادامه داده و بیش از ۷۵ اثر موسیقی ساخته و بارها در مهم‌ترین‌ صحنه‌های موسیقی جهان به رهبریِ ارکستر پرداخته است.

اما آثاری از او که مورد توجه علاقه‌مندان میراث فرهنگی ایران قرار گرفته است عبارت‌اند از: اپرای پردیس و پریسا، اپرای رستم و سهراب، اپرای شمس و مولانا، باله‌ی سیمرغ، آهنگِ نور و صدا برای برنامه شبانه تخت جمشید، سمفونی پرسپولیس و سمفونی کورش کبیر که این اواخر و به تازگی منتشر شده است.

دیگر برنده امسال جایزه سروِ ایرانی، دکتر سجاد آیدنلو، شاهنامه‌شناس جوان اهل ارومیه است. او با اینکه تنها ۳۸ سال دارد هم‌اکنون از خبره‌ترین چهره‌های پژوهش‌های شاهنامه به شمار می‌آید. او از سن ۱۸ سالگی به نوشتن مقالات تأثیرگذار در مجلات تخصصی و معتبر در زمینه ادبیات فارسی و شاهنامه پرداخته و هم اکنون بیش از ۱۵۰ مقاله و ۱۱ کتاب در کارنامه علمی او مشاهده می‌شود.

سومین آیین جایزه سروِ ایرانی در نکوداشت کوشندگان میراث فرهنگی روز پنج‌شنبه ۱۴ تیرماه ۱۳۹۷ ساعت ۱۷ در سالن فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار خواهد شد و در آن افزون بر اهدای تندیس، شماری از چهره‌های برجسته فرهنگی و هنری به سخنرانی خواهند پرداخت. اجرای موسیقی و نقالی شاهنامه نیز از دیگر بخش‌های این برنامه خواهد بود.

جایزه سرو ایرانی نخستین جایزه غیردولتیِ میراث فرهنگی ایران، چهار سال پیش توسط انجمن‌های مردم‌نهاد فرهنگی و دانشگاهی بنیاد نهاده شده و در سال‌های گذشته از دکتر عبدالمجید ارفعی ایلام‌شناس، آیدین سلسبیلی تصویرگرِ شاهنامه، دکتر ژاله آموزگار استاد فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران و میلاد وندایی باستان‌شناس، در دو گروهِ “رده سنی بالای ۶۵ سال” و گروه “جوانان زیر ۴۰ سال” تقدیر کرده است.


روزبه بمانی در کارگاه ترانه‌خوانی و نقد ترانه

موسیقی ما – به نقل از روابط عمومی موسسه سرنا، کارگاه ترانه‌خوانی و نقد ترانه با اجرای روزبه بمانی در خانه ترانه برگزار می‌شود.

این برنامه به همت خانه ترانه روز پنجشنبه ۱۴ تیر در خانه ترانه واقع در خیابان انقلاب، نرسیده به بهار جنوبی، ساختمان آریان، طبقه ۴، سالن موسسه سرنا اجرا خواهد شد.

علاقه‌مندان برای تهیه بلیت به آدرس اینترنتی iransorna.com  مراجعه کنند.

روزبه بمانی شاعر، ترانه‌سرای و خواننده سابقه همکاری با هنرمندانی چون احسان خواجه‌امیری، کاوه یغمایی، محمد اصفهانی،رضا یزدانی، محسن چاوشی، محسن یگانه، علیرضا عصار، علی لهراسبی، محمد علیزاده، بهنام صفوی، فرزاد فرزین، مهدی یراحی، سینا سرلک، پویا جلیلی‌پور، رضا صادقی، مهدی یغمایی، محمدرضا عیوضی و بهنام بانی را در کارنامه دارد.

گزارش تصویری از کنسرت پرستاره امید حاجیلی

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۷


بهنام بانی و حامد همایون مهمان ویژه کنسرت حاجیلیتو شدند

موسیقی ما – امید حاجیلی خواننده پرطرفدار موسیقی پاپ کشورمان شب گذشته در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران روی صحنه رفت. حامد همایون، بهنام بانی، حامد برادران، سامان امامی، محسن رجب پور و … مهمانان ویژه امید حاجیلی در کنسرت دیشب بودند . این اجرا به همت موسسه رویال هنر و به تهیه‌کنندگی مجید عبدی روی صحنه رفت. عکس های این کنسرت را درادامه ببنید:

منبع: 

سایت موسیقی ما


با اختصاص تمام درآمدها به کودکان کار:

کنسرت بزرگداشت هشتادمین سال تولد لوریس چکناوریان برگزار می‌شود

موسیقی ما – به پاس سال‌ها تلاش و کوشش لوریس چکناوریان برای موسیقی ایرانی این بار بخش خصوصی از او تقدیر خواهد کرد. چکناوریان امسال هشتاد ساله می‌شود و این بهانه برای بزرگداشت او شده است. به همین بهانه در روز ۲۵ تیر ماه آنسامبل اینتر نوا در تالار وحدت روی صحنه می‌رود و البته تمام عواید حاصل از این کنسرت به کودکان کار تعلق خواهد گرفت.

پروژه «اینترنوا» همکاری بین نوازندگان کلاسیک ایران و اروپا است که از یک کوارتت اروپایی و دو کوارتت ایرانی تشکیل شده است. کوارتت اروپایی به سرپرستی دارا مورگان و همراهی ویکتوریا ماوروموستاکی، میگوئل سابرینو و پدرو سیلو نقش اصلی این اجرا را بر عهده دارند. دو کوارتت ایرانی هم به سرپرستی بردیا کیارس و امیر باورچی به همراهی، ‌نیلوفر سهی، نگار نوراد، مهدی جوانبخت، تینا جامه‌گرمی، دانیال جورابچی، ماکان خویی‌نژاد و اشکان لایق (سولیست پیانو)، در تعدادی از قطعات، کوارتت اروپایی را همراهی می‌کنند. همچنین در این اجرا علاوه بر آثار چکناوریان مانند «نوستالوژی برای کوارتت زهی»، «رقص هیجان برای تکنوازی پیانو» و «۲۴ باگاتلا»  آثاری از شوستاکویچ و دبوسی هم اجرا می‌شود.

این کنسرت را موسسه فرهنگی «بناها و آواها» با تلاش‌های موسسه «ایلیا» در جهت اهداف خیریه برگزار می‌کند. ارتقای کیفیت زندگی ایرانیان (ایلیا) با هدف ارتقای کیفیت زندگی کودکان نیازمند حمایت‌های ویژه و کودکان بازمانده از تحصیل، فعالیت های خود را در سطح استانی، در چهار مرکز تهران و البرز آغاز کرد. از آنجا که توانمندسازی کودکان جز از طریق مشارکت صحیح آنها در فعالیت های مربوط به آنها و دسترسی آنان به آگاهی و اطلاعات میسر نیست، ایلیا فعالیت خود را بر اساس روش های اجتماع محور در حوزه آموزش ، سلامت، حمایت گیری اجتماعی و پژوهش های میدانی و کیفی بنا نهاده است. 

لازم به ذکر است علاقه‌مندان جهت تهیه بلیت می‌توانند به سایت تیوال مراجعه کنند. 


“بر کرانه شب” با آهنگسازی امین‌الله رشیدی به بازار آمد

موسیقی ما – موسسه راوی جدیدترین آلبوم موسیقایی خود را با عنوان “بر کرانه شب” با صدای محمد رؤف ‌قنبری و آهنگسازی امین‌الله رشیدی و محمدرضا شریفی در مایه‌های سه‌گاه و ابوعطا در شش شیار (تراک) منتشر کرد.

ضربی ابوعطا با آهنگی از حبیب‌الله بدیعی، آواز ابوعطا با غزلی از سعدی، بر کرانه شب با شعری از محمود سنجری و آهنگ امین‌الله رشیدی و مقدمه و تنظیم محمدرضا شریفی بخش اول این آلبوم را تشکیل می‌دهد.

بخش دوم نیز شامل چهار مضراب زنگ شتر اثر ابوالحسن صبا، آواز سه‌گاه با غزلی از صحبت لاری و آهنگ دل دیوانه با شعر حضرت حافظ و تنظیم محمدرضا شریفی است.

آلبوم “بر کرانه شب” با ویلن‌نوازی محمدرضا شریفی و سنتورنوازی کوروش گلکار و تنبک اردشیر بزرگ‌نیا و همین‌طور دو قطعه ارکسترال به سبک گلها طراحی و ضبط شده است.  

این آلبوم در ژانر موسیقی ملی ایران با صدابرداری نوید شاه‌بیگی (استودیو آرشاویز) و طراحی جلد سهیل حسینی از سوی موسسه راوی توسط پخش جوان در فروشگاه‌های معتبر محصولات فرهنگی هنری در سراسر کشور توزیع شده است.


موسیقی ما – فصل گرم تابستان آغاز شده است و اغلب مردم مشغول برنامه‌ریزی برای تعطیلات هستند. اگر تمایل دارید در این شب‌های داغ با ریتم و موسیقی خاطره‌سازی کنید حتماً این گزارش را تا پایان دنبال کنید.

کنسرت ترانه‌های قدیمی در تالار وحدت

کنسرت “ترانه‌های قدیمی” یا “اولد سانگز” با اجرای قطعاتی از خوانندگانی چون الویس پریسلی، فرانک سیناترا، گروه‌های آبا و بانی‌ام، لئونارد کوهن، شارلز آزناوور و … توسط گروه کُر آوای ماهان، گروه کاما و ارکستر پاپ-کلاسیک که در دی‌ماه سال گذشته نیز در سالن آفتاب ایوان شمس به روی صحنه رفته بود، امسال نیز با استقبال ویژه‌ی مخاطبین مواجه شده است.

گروه کُر آوای ماهان به رهبری نیما فاتحی که کسب رتبه‌های اول و دوم در دو دوره از جشنواره موسیقی فجر و همچنین کسب دیپلم‌های افتخار نقره و برنز در مسابقات جهانی را در کارنامه خود دارد در تمامی بخش‌های این کنسرت حضور دارد و در کنار آن‌ها گروه پاپ کاما به سرپرستی فرهاد میرمحمد صادقی و گروهی از نوازندگان ارکستر سمفونیک به اجرای قطعات خوانندگان معروف دهه‌های ۵۰ تا ۷۰ میلادی خواهند پرداخت که توسط نیما فاتحی، فرهاد میرمحمد صادقی و محمد حقیقی برای این گروه تنظیم مجدد شده است.

محمد حقیقی، پدرام نیک‌نفس و شهره خیری با همراهی گروه کُر خوانندگی قطعات را به عهده دارند. طراحی صحنه و طراحی لباس مخصوص برای تمامی اعضای گروه که یادآور آن دوره زمانی است فضای دراماتیکی به این کنسرت بخشیده و به ارتباط بیشتر مخاطبین با نوستالژی‌های قدیمی دامن خواهد زد.

کنسرت ترانه‌های قدیمی به رهبری نیما فاتحی و سرپرستی فرهاد میرمحمد صادقی در تاریخ‌های ۱۱ و ۱۲ تیرماه ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت به روی صحنه خواهد رفت.

تور کنسرت‌های محسن ابراهیم‌زاده از کرمان تا بندر انزلی

محسن ابراهیم‌زاده به‌واسطه انتشار تک‌آهنگ توانست نظر طیف گسترده‌ای از مخاطبان موسیقی را به خود جلب کند و همین امر موجب شد اجراهای او با استقبال فروان مواجه و اولین اجرایش در بهمن‌ماه سال گذشته به خاطر اقبال زیاد از سوی مخاطبان در چند سئانس تمدید شود.

این خواننده در تازه‌ترین فعالیتش تور کنسرت‌های خود را از کرمان آغاز کرد. او بعد از اجرا در کرمان و اصفهان، ۱۲ تیرماه در سالن همایش‌های برج میلاد، ۱۳ تیرماه در سالن شهید آوینی بندرعباس، ۲۱ و ۲۲ تیرماه در سالن آمفی‌تئاتر آوینی بوشهر، ۲۵ تیرماه در مجموعه ورزشی شهرداری قزوین، ۲۶ تیرماه در برج میلاد، ۳۰ تیرماه در سالن کارگران زاهدان، اول مرداد در سالن همای سعادت شهر دلیجان، ۳ مرداد در سالن پیامبر شهر آبیک، ۴ مرداد در سالن خلیج فارس شهریار، ۷ مرداد در سالن گردشگری اکبری میاندوآب، ۱۷ مرداد در سالن امام علی (ع) رودهن و در نهایت روز ۲۴ مردادماه در سالن همایش‌های بندر انزلی روی صحنه می‌رود.

این خواننده در تور یک ماهه خود قطعاتی نظیر شب‌های دیوونگی، این دل رفت، درد دل، نیستی، بارون، تو بگو، غلاف و پای ثابتم و…که تاکنون از طریق فضای مجازی به گوش مخاطبان رسیده را اجرا خواهد کرد.

تهیه‌کنندگی اکثر این کنسرت‌ها بر عهده مهدی کرد است. او در سال‌های گذشته مدیر برنامه و تهیه‌کننده زنده‌یاد مرتضی پاشایی بود، اما پس از درگذشت پاشایی، فعالیتش کمتر شد. او در ادامه با خوانندگانی نظیر مهدی یراحی و مهدی احمدوند هم همکاری داشته است.

کارن زیاری (کیبورد)، سیاوش کریمی‌نژاد (درامز)، مجید ترکاشوند (ساکسوفون)، فارق آزادیان (تار)، آرمان تیرماهی (گیتار بیس)، حسام متولی (پرکاشن)، امید مولودی (گیتار الکتریک) و فرشید حکیمی (کیبورد) اعضای ارکستر محسن ابراهیم‌زاده را به رهبری رضا لمعانی تشکیل می‌دهند.

امید حاجیلی در تهران روی صحنه می‌رود

کنسرت “امید حاجیلی” خواننده موسیقی پاپ ۱۲ و ۱۳ تیرماه در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار خواهد شد.

حاجیلی که ساز ترمپت را تدریس می‌کند، در این کنسرت علاوه بر خوانندگی ترمپت هم می‌نوازد. این کنسرت روز ۱۲ و ۱۳ تیرماه ساعت ۱۹ و ۲۲ هر دو سئانس برگزار خواهد شد.

طلیسچی با اجرای قطعات جدید روی صحنه می‌رود

علیرضا طلیسچی خواننده موسیقی پاپ روز ۱۳ تیرماه تازه‌ترین کنسرت خود را در مرکز همایش‌های برج میلاد تهران برگزار می‌کند.

طلیسچی که به‌تازگی قطعه “میرم پی کارم” را منتشر کرده است در این کنسرت مجموعه‌ای از قطعات جدید و خاطره‌انگیز خود را اجرا می‌کند. این کنسرت طی دو سئانس به تهیه‌کنندگی مهدی اسفندیار برگزار می‌شود.

این خواننده موسیقی پاپ در ایام جشنواره موسیقی فجر نیز کنسرت خود را در سالن همایش ایرانیان با اجرای قطعات “بگو نه”، “قرار نبود”، “رد داده بودی”، “دقیقه هام”، “نفس کی بودی”، “اتفاقی دیدمت”، “عزیزی” برگزار کرد.

این کنسرت روز ۱۳ تیرماه ساعت ۲۱ در سالن همایش‌های برج میلاد برگزار می‌شود.

سیمین غانم در تالار وحدت به صحنه می‌رود

خواننده ترانه “گل گلدون من” اواسط تیرماه در تالار وحدت برای بانوان کنسرت برگزار خواهد کرد.

خالق قطعه جاودانه “گل گلدون من” در این کنسرت همراه با گروهش متشکل از فروغ فضلی (پیانو)، آزاده شمس (ویولن)، نیلوفر ابراهیمی (فلوت)، آرمینا جعفری (درامز) و سارا احمدی (دف) روی صحنه خواهد رفت.

غانم معمولاً کنسرت‌هایش را با قطعه‌ای در مدح امام علی (ع) آغاز می‌کند که این قطعه در کنسرت اردیبهشت نیز اجرا خواهد شد. وی همچنین در کنار اجرای چند قطعه ماندگار و قدیمی خود چون “گل گلدون”، “مرد من”، “سیب”، “آسمان آبی”، “حلقه”، “گل پامچال” و “بی‌قرار”، چند اثر جدید نیز از ساخته‌های خودش و همچنین یک قطعه محلی را برای بانوان می‌خواند.

سیمین غانم در تازه‌ترین برنامه خود در روزهای ۱۴ و ۱۵ تیر‌ماه از ساعت ۱۴:۳۰ در تالار وحدت شهر تهران از بانوان علاقه‌مند به موسیقی پذیرایی خواهد کرد.

جهانبخش در تهران روی صحنه می‌رود

بابک جهانبخش طی روزهای ۱۴ و ۱۵ تیرماه به همت شرکت “آوای فروهر” در تهران روی صحنه می‌رود.

سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی میزبان اجرای خواننده “من و بارون” و دوستدارانش خواهد بود. طی ماه‌های اخیر قطعه “دیوونه‌جان” با صدای بابک جهانبخش و ویدئوی آن بین مخاطبان موسیقی طرفداران زیادی داشته و احتمالاً قرار است تا پیش از برگزاری کنسرت اثر جدیدی از سوی این خواننده منتشر شود.

این کنسرت روزهای ۱۴ و ۱۵ تیرماه ساعت ۱۹ و ۲۲ در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار می‌شود.

کنسرت آقای بازیگر در سالن میلاد

محمدرضا گلزار بازیگر خواننده موسیقی پاپ در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی با طرفداران خود دیدار می‌کند. او در این کنسرت مجموعه‌ای از قطعات قبلی و جدید خود از جمله “دیوونه” را برای مخاطبان می‌خواند. کنسرت گلزار روز پنجشنبه ۱۴ تیرماه در دو نوبت ۱۹: ۳۰ و ۲۲: ۳۰ در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی برگزار می‌‎شود.

کنسرت تابستانی فرزاد فرزین

کنسرت موسیقی پاپ فرزاد فرزین طی دو شب در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار می‌شود.

او طی دو روز ۱۵ و ۱۶ تیر با رپرتواری از بهترین آثار اجراشده و تازه‌اش به دیدار هواداران و مخاطبان موسیقی می‌رود. این اجرا در تاریخ‌های فوق و هر شب در دو سئانس ۱۹:۳۰ و ۲۲ تقدیم مخاطبان خواهد می‌شود.

کنسرت شکوهی در سالن میلاد

شهرام شکوهی ۲۰ تیرماه با اجرای آهنگ‌های جدید در سالن میلاد به صحنه می‌رود. این کنسرت در دو سئانس ۱۹ و ۲۲ در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی برگزار خواهد شد.

شکوهی که به‌تازگی و بعد از طی دوران طولانی کسالت، از مشکل قلبی بهبود یافته است، از تمدید این کنسرت خبر داد و گفت: در صدد هستیم کنسرت را برای ۴ سئانس دیگر تمدید کنیم که جزئیات آن به‌زودی اعلام می‌شود.

شکوهی بعد حمله قلبی که شب دوشنبه ۴ تیرماه بر اثر هیجان ناشی از بازی تیم‌های ملی فوتبال ایران و پرتغال داشت، روز پنجشنبه ۹ تیرماه از بیمارستان مرخص شد.

گروه صبا محمدی با آثار نوستالژیک روی صحنه می‌رود

این کنسرت با خوانندگی صبا محمدی، سرپرستی ندا بهزاد و به تهیه‌کنندگی محسن اعتمادزاده برگزار خواهد شد.

تهیه‌کننده این کنسرت با اعلام این خبر گفت: مجوز اجرای چندین قطعه معروف از جمله “در این دنیا”، “شهزاده”، “بیا بنویسیم”، “بزن تار” و… اخذ شده تا بانوانی که در این برنامه حضور می‌یابند، شب خاطره‌انگیزی سپری کنند.

این تهیه‌کننده همچنین درباره اعضای گروه اظهار داشت: خانم‌های هنرمندی که قرار است در این کنسرت روی صحنه بروند، همگی دارای تجربیاتی غنی در موسیقی هستند و سابقه اجراها با گروه‌های مطرح مختلف را در کارنامه دارند.

ندا بهزاد (سرپرست گروه، نوازنده درامز)، صبا محمدی (خواننده)، شروین اسعدی‌مقدم (نوازنده پیانو)، آرمیتا سلیمی (نوازنده گیتار بیس)، مه سیما فلاحی (نوازنده فلوت)، مهسا لواسانی (نوازنده تار)، کیمیا نیکپور (نوازنده کمانچه) و مژگان ابوالفتحی (نوازنده پرکاشن)، اعضای این گروه هستند.

این کنسرت روز ۲۶ تیرماه ساعت ۲۱ در فرهنگسرای نیاوران برگزار می‌شود.

ستاره قطبی به صحنه می‌رود

گروه بانوان ستاره قطبی به سرپرستی بهار ایلچی که تاکنون کنسرت‌های متعددی را برای بانوان برگزار کرده است روزهای ۲۸ و ۲۹ تیرماه ساعت ۱۵ در تالار وحدت به روی صحنه خواهد رفت. این کنسرت به چند زبان و توسط چند خواننده برگزار می‌شود و پوریا پیرزاده تنظیم‌کننده قطعات این کنسرت است.

بهار ایلچی، سپیده ایلچی، مهشید مولایی، پگاه ابراهیم، مهرناز دبیرزاده، آرمیتا فهیمی، سحر دزوارئی، پرنا کوه گیوی، آوا منبری، شانیا شهریاری، سارا پارسایی، ثمیلا تحویلداری، نگین رشیدی، کیانا کرمانیان و مینا دریس اعضای گروه ستاره قطبی را تشکیل می‌دهند.

کنسرت تیر‌ماه رستاک حلاج در تهران

کنسرت خواننده موسیقی پاپ آخر تیرماه در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار خواهد شد.

حلاج در این کنسرت گلچینی از محبوب‌ترین قطعات آلبوم “پاییز سال بعد” به همراه چند تک آهنگ منتشرشده خود را برای دوستدارانش اجرا خواهد کرد.

این کنسرت روز ۳۱ تیرماه ساعت ۱۹ و ۲۲ در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار خواهد شد.

اجرای تابستانه گروه نوشه در تالار وحدت

گروه نوشه به سرپرستی نیوشا بریمانی این بار به خوانندگی بهاره میرزاآقا به اجرای برنامه می‌پردازد.

سرپرست و رهبر ارکستر گروه نوشه ضمن ابراز خرسندی از حضور میرزاآقا عنوان کرد: ما حدود یک سال است که با خانم بهاره میرزاآقا در ارتباط هستیم و از این همکاری رضایت کامل داریم چرا که ایشان از دیده بنده خواننده بسیار حرفه‌ای و توانمندی هستند و شخصیت و اخلاق حرفه‌ای در کار از ایشان سراغ دارم. همه این‌ها باعث شد ما راغب به ادامه این همکاری باشیم. ما در این کنسرت با اجرای قطعات فولک و آثار نوستالژیک در تالار وحدت به اجرای برنامه می‌پردازیم.

بریمانی در خصوص روند همکاری با خوانندگان این گروه گفت: گروه نوشه پیش از همکاری با آقای احسان کرمی همواره با تعدادی از خوانندگان خانم از جمله بهاره میرزاآقا فعالیت مستمر داشته و در طی سال‌های فعالیتمان، همواره گروه نوشه اجراهایی را ویژه بانوان و همین‌طور مختلط به روی صحنه برده است. به امید خدا پس از ماه‌های محرم و صفر آلبوم گروه آماده انتشار خواهد بود و کنسرت‌هایمان را با قطعات تازه پی خواهیم گرفت.

در این اجرا نیوشا بریمانی به‌عنوان سرپرست، رهبر گروه نوشه و نوازنده کمانچه، بهاره میرزا آقا (خواننده)، مینو قاسم‌پور نوازنده (قانون)، رخساره رستمی (عود)، غزل مهدوی (پیانو)، نیلوفر ابراهیمی (فلوت)، عسل ملک‌زاده (پرکاشن) و مارال خلیلی (دف) همچنین نوازندگان میهمان نگین سریر (پیانو)، غزل آخوندزاده (پیانو)، لیانا شریفیان (نی انبان)، سمیرا مرکب‌سازی (آکاردئون) و گروه هفتاد نفره سازهای کوبه‌ای “سرمست” به سرپرستی عسل ملک‌زاده به هنرنمایی خواهند پرداخت.

کنسرت گروه نوشه به تهیه‌کنندگی پرهام صوفی و شرکت فرهنگی هنری فروغ فلق ۱۲ مرداد ساعت ۱۵ در تالار وحدت برگزار خواهد شد.

نوستالژی رضا یزدانی در برج میلاد

رضا یزدانی پس از مدتی دوری به دلیل ماه مبارک رمضان و پس از آن سفر به روسیه برای حمایت از تیم ملی کشورمان، ۳۰ مردادماه به شکلی متفاوت روی صحنه می‌رود.

او در کنسرت نوستالژی تهران که هم‌اکنون بلیت‌فروشی آن آغاز شده، قطعاتی از آلبوم‌های قدیمی خود را اجرا خواهد کرد از جمله آلبوم “شهر دل”، “پرنده بی پرنده”، “هیس”، “سه‌گانه ساعت‌ها” (ساعت ۲۵ شب، ساعت فراموشی، ساعت‌ها خوابن) و “خاطرات مبهم”.

قطعه ” عشق ۱۵ سالگی” و دو قطعه جدید که به‌زودی منتشر خواهد شد و همچنین قطعه “پیانیست” که به‌تازگی منتشر شد و مورد توجه هوادارانش قرار گرفت را نیز در این کنسرت اجرا خواهد کرد. ویدئو آرت و دکور متفاوتی برای این کنسرت در حال آماده سازی است.

این کنسرت روز ۳۰ تیرماه ساعت ۲۱ در سالن همایش‌های برج میلاد برگزار می‌شود.

گروه دیاکو آثار قدیمی را اجرا می‌کند

کنسرت گروه موسیقی دیاکو در دو بخش به سرپرستی و خوانندگی علیرضا جعفرزاده در ژانر موسیقی کلاسیک ایرانی اجرا می‌شود.

این کنسرت در دو بخش به سرپرستی و خوانندگی علیرضا جعفرزاده در ژانر موسیقی کلاسیک ایرانی اجرا می‌شود. در این برنامه که در دستگاه‌های سه‌گاه و شور اجرا می‌شود آثاری جاودانه و قدیمی توسط این گروه بازسازی خواهد شد.

اعضای گروه عبارتند از عبدالله رودباری (سنتور)، احسان کلهر (ویُلن)، رضا راستی (عود)، محمدرضا طیار (تنبک).

کنسرت گروه موسیقی دیاکو ۱۳ تیرماه در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران ساعت ۹ شب برگزار می‌شود.

اجرای تابستانی ارکستر سمفونیک تهران

ارکستر سمفونیک تهران به رهبری شهرداد روحانی، چهاردهم و پانزدهم تیر ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت به روی صحنه می‌رود.

ارکستر سمفونیک تهران بعد از اجرا در جام جهانی در روسیه، با اجرای آثاری از سرگئی راخمانینوف و آنتون دورژاک در تالار وحدت تهران اجرا می‌کند. در این اجرا، “وکالیز” و “کنسرت پیانو شماره ۲” اثر سرگئی راخمانینوف و “سمفونی شماره ۹” اثر آنتون دورژاک به اجرا درخواهد آمد.

میترا کوته به‌عنوان سولیست در “کنسرت پیانوی شماره‌ ۲” راخمانینوف حضور دارد.

از ویوالدی تا فرسکوبالدی با کارگاه موسیقی باروک

کنسرت آنسامبل کارگاه موسیقی باروک تهران روزهای ۲۲ و ۲۳ تیرماه در تالار رودکی برگزار خواهد شد.

رضا عسگرزاده سرپرست این گروه درباره این اجرا گفت: آنسامبل کارگاه موسیقی باروک گروهی متشکل از نوازندگان علاقه‌مند به موسیقی قدیم اروپا است که با هدف اجرای موسیقی دوره باروک با پایبندی به ویژگی‌های زیبایی‌شناختی این دوره تشکیل شده است.

او ادامه داد: رپرتوار آنسامبل کارگاه موسیقی باروک در این کنسرت شامل آثاری از اوایل دوران باروک تا اواخر این دوران است که با اجرای قطعاتی از آهنگسازان ایتالیایی تا انگلستان و آلمان همچون Frescobaldi, Vivaldi, Purcell, Babell, Telemann همراه خواهد بود.

رضا عسگرزاده و فرهود بیگلربیگی (ریکوردر)، آیدین منعم (هارپسیکورد)، آنار اطاعتی (ویلنسل)، امیرحسین نوروز ناصری و پندار پارسی (ویلن) و ستاره بهشتی (ویولا) اعضای این گروه را تشکیل می‌دهند.

این کنسرت روزهای ۲ و ۲۳ تیرماه طی دو شب ساعت ۲۰ در تالار رودکی برگزار خواهد شد.

اجرای داود آزاد در تهران

کنسرت عرفانی داود آزاد با اجرای گلچینی از بهترین آثار این هنرمند تهران برگزار خواهد شد.

رابعه زند قانون، جاوید ابراهیم‌پور نی، جعفر قاضی‌عسگر کوبه‌ای، ‌ سیاوش ولی‌پور قیچک، بیتا قاسمی قیچک‌باس، محسن عبادتی و علیرضا مقراضی کمانچه و امیرمحمد نیک‌منش کوبه‌ای در این کنسرت با آواز داود آزاد همراه خواهند شد. این هنرمند علاوه بر آواز، تار، تنبور و عود نیز خواهد نواخت.

“بی‌نشان”، “هوالاول”، “عشق است”، “عاشقی”، “صنما”، “اثری نیست مرا”، “آن دلبر من”، “می الست”، “شیدا”، “مشق نام لیلی” و چند قطعه‌ آذری برای مخاطبان این کنسرت اجرا خواهد شد.

این کنسرت ساعت ۲۱:۳۰ روز ۳۰ تیرماه در تالار وحدت برگزار خواهد شد.

تازه‌ترین کنسرت سالار عقیلی با همکاری علیزاده

تازه‌ترین کنسرت سالار عقیلی خواننده موسیقی ایرانی روزهای چهارشنبه سوم و پنجشنبه چهارم مردادماه ساعت ۲۱:۳۰ به آهنگسازی مهیار علیزاده و کارگردانی هنری رضا موسوی در تالار وحدت تهران برگزار خواهد شد.

در این کنسرت که قرار است آثار جدیدی از مهیار علیزاده به علاقه‌مندان موسیقی ایرانی عرضه شود، گروه اجرایی کنسرت به اجرای آثار ماندگار دیگری از جمله “ایران” و “خوشه‌چین” می‌پردازد. این اولین تجربه مشترک اجرای زنده سالار عقیلی و مهیار علیزاده است.

در کنسرت پیش روی عقیلی و علیزاده که هنوز جزییات بیشتری از آن در دسترس مخاطبان و اهالی رسانه قرار نگرفته، مهیار علیزاده به‌عنوان آهنگساز و طراح، بهنام ابوالقاسم نوازنده پیانو و سرپرست آنسامبل، شقایق صادقیان نوازنده فلوت، پیمان حاتمی نوازنده گیتار، مهیار طهماسبی نوازنده ویولنسل، فرشید پاتینیان نوازنده کنترباس، بهتاش ابوالقاسم نوازنده پرکاشن، امیرحسین علیرضایی دستیار آهنگساز به همراه گروه کُر آوازی تهران به سرپرستی میلاد عمرانلو گروه اجرایی را تشکیل می‌دهند.

سالار عقیلی طی روزهای اخیر ضمن اجرای برنامه با مجموعه ارکسترهای سمفونیک تهران و ملی ایران در روسیه و اجرای چند برنامه با ارکستر ملی به رهبری فریدون شهبازیان در هفته فرهنگی ایران و آذربایجان، قرار است طی ماه‌های آینده کنسرت‌هایی را با همراهی حسین خواجه امیری (ایرج) برگزار کند.

کنسرت ناصر وحدتی در تهران

ناصر وحدتی و گروهش در حالی رپرتوار متنوع و جذابی از موسیقی گیلکی را در تالار وحدت روی صحنه خواهند برد که این موزیسین از چرخش جدید نسل جوان و نوجوان گیلان به سمت موسیقی بومی‌شان ابراز شگفتی می‌کند.

وحدتی ضمن اشاره چرخش دور از انتظار نسل نوجوان و جوان گیلان به سمت موسیقی فولکلور گیلکی گفت: آنچه اخیراً در رابطه با موسیقی گیلان شاهد آن هستم بسیار عجیب و دور از انتظار است. واقعاً شگفت‌زده شده‌ام. ‌شادیانه‌های موسیقی گیلکی بیشتر از هر زمان دیگری در بین جوان‌ها و نوجوان‌ها مخاطب پیدا کرده و گروه‌های موسیقی مختلفی در همین چند سال اخیر در گیلان با محوریت موسیقی فولک توسط جوان‌ها شکل گرفته که واقعاً جای خوشحالی دارد.

ناصر وحدتی درباره کنسرتش گفت: ما در ابتدا این کنسرت یک قطعه قاسم‌آبادی را که از ساخته‌های خود من محسوب می‌شود، اجرا می‌کنیم. ما رپرتوار متفاوتی را در این کنسرت در نظر گرفته‌ایم که طی آن در بخش موسیقی بانوان، تشت‌نوازی بانوان را نیز خواهیم داشت.

او در مورد آواز‌های تشت‌نوازی بانوان گفت: زنان گیلانی در خلوت‌های خودشان سازهایی مانند تار و تنبک ندارند و معمولاً با همین لوازمی که دم دستشان دارند مانند تشت و قابلمه، ریتم می‌گیرند و آوازهایی بومی را می‌خوانند. ما سعی کرده‌ایم این بخش از موسیقی بانوان را بازسازی کنیم.

این موزیسین در ادامه گفت: قطعات ما بیشتر در فضای شور و دشتی اجرا می‌شود که آوازهای شالیزار، سه قطعه آوازهای چارواداری، ترانه‌های فولک غرب و شرق گیلان و رشت و سنگر را در برمی‌گیرد.

او همچنین در مورد آوازهای چارواداری عنوان کرد: چارواداری مقامی در موسیقی گیلکی است؛ قبل از اینکه وسایل نقلیه موتوری بیاید چارواداری شغلی بود که عده‌ای با اسب و قاطر، وسایل را جابجا می‌کردند. این‌ها وقتی به جنگل می‌زدند به‌خصوص در شب‌ها آواز می‌خواندند تا اگر حیوان درنده‌ای قصد حمله به آن‌ها را دارد رم کند و خودشان نیز ترسشان بریزد. در واقع آوازهای چارواداری آمیزه‌ای از دلهره و شجاعت بود که هر دو حالت را در برمی‌گرفت.

او در مورد اعضای گروهش گفت: در این اجرا نیما برزگر (تار)، اصغر پور ابراهیمی (نی‌لبک و نی)، کامیار احسان (کوبه‌ای‌ها)، سولماز بزازی (کمانچه)، رؤیا نوری یاوری (همخوان)، نسوه امیدخواه (همخوان)، میترا حسابی (همخوان)، مهرناز نوروزی (همخوان) و آریانا عباسی (همخوان) گروه ما را همراهی خواهند کرد.

کنسرت ناصر وحدتی و گروهش ۱۵ مردادماه از ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت تهران برگزار خواهد شد.

کنسرت موسیقی آذری در تالار وحدت

کنسرت موسیقی ودود مؤذن، خواننده، نقاش و مجسمه‌ساز اردبیلی روز ۱۹ مردادماه برگزار می‌شود.

این برنامه با هدف ارائه الگویی مناسب و ارزشمند از موسیقی نواحی ایران و با هنرنمایی نوازندگان جوان و پیشکسوت اردبیل و تبریز برگزار می‌شود و در آن، قطعه‌ها و تصنیف‌هایی به‌یادماندنی با تنظیم‌های جدید در مایه‌های شور، بیات شیراز، دلکش و شوشتری به اجرا درخواهد آمد.

ساری گلین، آلاگوزلوم، شیرین یوخو، گوزلره م سنی وگئتمه گئتمه از جمله قطعه‌های معروفی است که در این کنسرت اجرا می‌شوند. سیدبهاالدین خراسانی، دیگر چهره پیشکسوت آواز اصیل آذربایجانی اردبیل، هم در این کنسرت به اجرای برنامه خواهد پرداخت.

احمد حضرتی و ایرج عبدالرحیمی به‌عنوان نوازندگان تار، سعید محمودیان با کمانچه، ساسان قلی زاده با عود، حجت مبذول با قارمون، جلیل حمیدی با ساز بالابان، علی سروری با کلارینت، علی موسوی با پیانو، مهدی دانشور به‌عنوان نوازنده سینتی سایزر، ائلوین سادات با نقارا، عادل الماسی با قوشانقارا و پیام ترسلی با پرکاشن از نوازندگان گروه خطایی هستند که با ودود مؤذن، خواننده این کنسرت، همکاری می‌کنند.

ودود مؤذن، فرزند هنرمند خاندان مؤذن زاده اردبیلی است که پیش از این نمایشگاه‌های متعدد نقاشی و حجم و کنسرت‌های بزرگ موسیقی را در بسیاری از نقاط جهان برگزار کرده است.

این کنسرت روز ۱۹ مردادماه ساعت ۲۱:۳۰ در تالار وحدت برگزار خواهد شد.


گفت‌وگوی تار و پرکاشن در فرهنگسرای نیاوران

کنسرت دو نوازی همایون نصیری و پیام جهانمانی برگزار می‌شود

موسیقی ما – همایون نصیری و پیام جهانمانی دو هنرمند صاحب سبک موسیقی، روز یکشنبه ۳۱ تیر برای اولین‌بار در کنار هم قرار می‌گیرند تا با سازهایشان یعنی پرکاشن و تار در فرهنگسرای نیاوران با یکدیگر گفت‌وگو کنند. این کنسرت قرار است ساعت ۲۱ برگزار شود که بلیت‌فروشی آن در سایت «ایران کنسرت» آغاز شده است.
 
صمد طالقانی مدیر برنامه‌های این پروژه‌ی دو نوازی، معتقد است اصلی‌ترین شاخصه اجرا، خارج بودن آن از فرم یک اجرای صرفاً سنتی یا تلفیقی است و به «موسیقی ما» می‌گوید: «در این برنامه، تار پیام جهانمانی در کنار فرم جدیدی از پرکاشنی قرار می‌گیرد که از جنس سازهای کوبه‌ای روتین سنتی مثل تمبک و دف نیست. البته همایون یک نوازنده ایرانی است که سابقه نواختن این سازها را هم داشته اما سال‌ها است با سِتِ پرکاشنی فعالیت می‌کند که ساختار غربی دارد.»
 
شاید بتوان گفت مهمتر از تعریف اولیه‌ای که سازهای این دو هنرمند در ذهن مخاطب تداعی می‌کند، کاراکتر موسیقایی این دو است؛ چراکه هر یک در این سال‌ها کاراکتر خاص خودشان را داشته‌اند که باعث شده از هم نسلان و هم رسته‌هایشان متمایز شوند. آنها حالا قرار است برای اولین‌بار در کنار هم قرار گیرند و یک فضای موسیقایی را با طعم و صدادهی خاص خودشان ارائه دهند.
 
در پورستر این دو نوازی، نام «رسم» برای کنسرت انتخاب شده که صمد طالقانی درباره این نام توضیح می‌دهد: «ما یک ذهنیتی از رسوم و قواعد جاری داریم که این رسوم راجع به هر مقوله‌ای وجود دارد. طبیعتاً این ذهنیت درباره موسیقی هم هست و وقتی نام تار و سازهای کوبه‌ای را می‌شنویم، ذهنیتی پشت آن شکل می‌گیرد. اما ما می‌خواهیم در این اجرا بگوییم که موسیقی ایرانی در کنار سازهای غیرایرانی لزوماً دو خط غیر ایرانی را طی نمی‌کنند و جاهایی هم با یکدیگر تلاقی پیدا می‌کنند. درواقع این دو تعریف ذهنی که در این برنامه با آن مواجه خواهیم شد، لزوماً خطوط موازی نیستند و می‌توانند در قسمت‌هایی در کنار هم ترکیبِ قابل ارائه و خوشایندی را به وجود بیاورد. این ساختارها از فضای ذهنی دو هنرمندی بیرون می‌آید که هنجارشکنی دارند و از آن قالب سنتی و به نوعی رسمی خارج شده‌اند.»

منبع: 

اختصاصی موسیقی ما

آلبوم «شال» با صدای کاوه آفاق منتشر شد

دسته بندی : دانلود آهنگ ایرانی تاریخ : سه شنبه ۱۲ تیر ۱۳۹۷


موسیقی ما – دومین آلبوم رسمی کاوه آفاق به نام «شال» از صبح امروز در سراسر کشور منتشر شد.

به گزارش «موسیقی ما»، دومین آلبوم این خواننده پاپ – راک در حالی از صبح امروز روانه بازار موسیقی کشور شده که این خواننده پیش‌تر آلبوم «با قرص‌ها می‌رقصد» را دو سال پیش روانه بازار موسیقی کشور کرده بود و کنسرت‌های زیادی را نیز در تهران روی صحنه برده است. آلبوم «شال» جدیدترین اثر رسمی آفاق در ده قطعه به نام‌های: شال، ملودی، باشگاه بازنده‌ها، امسال، تو، غم بی‌پایان، پرانتز، دل، منجی و مرز مرده منتشر شده است که آهنگسازی کلیه قطعات این آلبوم را خود کاوه آفاق بر عهده داشته است.

علی توده فلاح ترانه سرایی است که ترانه یکی از قطعات این آلبوم را سروده و بقیه ترانه‌ها از سروده‌های خود آفاق است. آرمان مهربان، اشکان دباغ، آرین نائینی، شهاب آفاقی و پدرام آزاد نیز در بخش تنظیم با این هنرمند در آلبوم جدیدش همکاری کرده‌اند.

کاوه آفاق که در تمام کنسرت‌ها و اجراهای زنده‌اش با ساق‌بندهایی به زنگ پرچم ایران ظاهر شده است، این بار نیز در پوستر آلبوم جدیدش این ماجرا را تکرار کرده است تا بار دیگر میزان علاقه این خواننده به کشورش مشخص شود.

آفاق در این باره معتقد است: « هرکس که من را از نزدیک میشناسد، می‌داند که من شدیدا آدم وطن پرستی هستم و از چند سالِ پیش که اولین ویدئو هایم پخش میشد، این ساق بند ها را در دستم می‌انداختم و به هر حال به نوعی سعی داشتم با آن ملیت وعلائق وطن پرستی خود را نشان دهم. شاید هم یک جور کاراکتر سازی باشد که به هر حال به نظرم تاثیر خوبی در بهتر دیده شدن کارهایم داشت. جالب است بدانی من حتی زمانی که خارج از ایران بودم و مشغول برخی کارهای موسیقی شده بودم، این ساق بندها را در دستم می انداختم که از همان زمان دیگر به نوعی به آنها عادت کرده ام.»

او درباره آلبوم جدید خود نیز می‌گوید: «این آلبوم شامل چند کار قدیمی و پرخاطره من در کنار آثار جدید است که امیدوارم مورد توجه مخاطبان موسیقی قرار بگیرد.»

گفتنی‌ست مراسم رونمایی و جشن امضای آلبوم «شال» با صدای کاوه آفاق چهارشنبه ۱۳ تیر ماه در شهر کتاب «ابن سینا» واقع در شهرک غرب از ساعت ۱۶:۳۰ الی ۲۰ برگزار خواهد شد و ورود برای عموم آزاد است.

دومین آلبوم رسمی کاوه آفاق به تهیه کنندگی محمدحسین توتونچیان و مدیریت اجرایی محسن هردان تهیه و تولید شده است و از سوی پخش هنر اول روانه بازار موسیقی کشور شده است.


موسیقی ما – مدیرکل دفتر موسیقی وزارت ارشاد در جدیدترین اظهار نظرات رسمی خود درجمع خبرنگاران درباره مهم ترین موارد و اتفاقات این روزهای بازار موسیقی در کشور سخن گفت.

به گزارش «موسیقی ما»، علی ترابی در تازه ترین گفتگوی خود درباره مسائلی چون تسهیل در مجوزها، کنسرتهای خارجی و ممنوع الکارها و بسیاری موارد دیگر سخن به میان آورده است که در ادامه بخش‌هایی از آنرا می‌خوانید:
 

  • * تسهیلات جدید دفتر موسیقی

در زمینه صدور مجوز این موضوع خیلی وقت است عملیاتی شده است، از همان روزی که اعلام کردیم شروع شد. وقتی حجم تقاضا خیلی بالا می‌رود سرعت پاسخگویی نسبت به قبل پایین می‌آید هر چند خروجی آن خیلی بیشتر است. یعنی ما تعداد شعرهای بیشتری را بررسی می‌کنیم. اگر ورودی را در نظر نگیریم ممکن است سرعت پایین بیاید اما وقتی در نظر می‌گیریم حجم ورودی تا چه اندازه بالا رفته و به همان اندازه خروجی بیشتر شده من موافق این هستم که نگوییم سرعت پایین آمده است بلکه بگوییم امکان ارائه اشعار خیلی بیشتری فراهم شده و محدودیتی که برای عده‌ای وجود داشته برداشته شده و باعث شده همه با هم کارهایشان بررسی شود. ما فشار خیلی بیشتری روی شورای شعر گذاشتیم و تعداد کارهایی که بررسی می‌شود خیلی بیشتر است.
 

  • * بی نیازی چهره‌های سرشناس به مجوز

من بارها درباره لیستی که بعنوان چهره‌های سرشناس که نیازی به اخذ مجوز آثارشان ندارند در دوره‌های مختلف شنیدم اما در عمل چیز خاصی به عنوان مستند به دست من نرسیده است. در عین حال ما خیلی فراتر از آن رفتیم یعنی گفتیم کسانی که فقط دوبار در حوزه کلاسیک، سنتی و نواحی از دفتر موسیقی مجوز گرفته باشند، نیازی نیست کارشان به شورا برود. فقط در زمینه استعلام و شعر ما بررسی می‌کنیم. وقتی آهنگساز و گروهی کارش دوبار در شورای موسیقی ما در حوزه کلاسیک، نواحی و سنتی بررسی شده باشد بار سوم به شورا نخواهد رفت. فقط اگر شعر داشته باشد، شعر آن بررسی می‌شود. درباره نوازنده‌ها نیز اگر ترکیب همان گروهی باشد که در دفتر موسیقی ثبت شده باشد دیگر کار نوازنده‌ها بررسی نمی‌شود. اما اگر ترکیب گروه تغییر پیدا کرده باشد قاعدتا گروه جدیدی محسوب می‌شود. پروسه صدور سه مرحله داشته است موسیقی، شعر و استعلام حراست؛ یک سوم این مسیر برداشته شده است به همین نسبت سرعت آن بیشتر می‌شود. روند کل موسیقی با سرعت و شتاب زیاد به سمت تک آهنگ می‌رود و آلبوم به تدریج کمتر و کمتر می‌شود. من فکر نمی‌کنم افراد حقیقی مشکلی داشته باشند وقتی سرمایه‌گذاری خیلی زیادی انجام می‌دهند که آلبومی تهیه کنند که بخواهند ناشر پیدا کنند؛ چون در نهایت باید کار خود را به ناشر بسپارند. این نیازی نیست که احساس شود اگر در آینده نیاز احساس شود که مانند تک آهنگ بخشی مالی را تحمیل می‌کند به خواننده و خالق اثر می‌توانیم روی این هم فکر کنیم.
 

  • * برنامه‌های آینده برای دفتر موسیقی

دفتر موسیقی برایم بیگانه نبود و تجربه خودم را در آن داشتم. به نظرم در دفتر موسیقی باید تغییر اساسی ایجاد شود به لحاظ مواجه‌اش با هنرمندان بر مبنای اعتماد هر چه بیشتر هنرمندان. کسانی که خودشان شاید از نظر تشخیص، بالاتر ازتشخیص‌هایی باشند ما در دفتر انجام می‌دهیم، بتوانیم اعتماد متقابلی بین دفتر و هنرمندان بوجود بیاوریم که به تدریج بحث دفتر موسیقی بیشتر بر مبنای همدلی و حمایت بیشتر هنرمندان باشد تا اینکه هنرمندان احساس کنند دفتر موسیقی جایی است که مدام بر پروسه زیبایی‌شناسی کارشان دخالت می‌کند.
 

  • * سرنوشت هنرمندان ممنوع الکار

تعداد زیادی از هنرمندان در دو، سه سال اخیر ممنوعیت‌شان در دفتر موسیقی برطرف شده و تعدادی هم هنوز نه. عمدتا هم کسانی هستند که در رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور کارها زیادی را ارائه دادند. من در جلسه‌ای در این باره صحبت می‌کردم. خوشبختانه همراهی و کمک‌هایی هم از نهادهای خارج از وزارت ارشاد می‌گیریم که بتوانیم مشکلات را تا حدود زیادی رفع کنیم. اما این یک داستان ادامه دار است تا زمانی که کسانی ترجیح بدهند در رسانه‌های خارج از کشور کار خود را ارادئه دهند واز آن طریق به شهرت برسند این مشکل به سرعت برطرف نخواهد شد. یعنی این چرخه می‌تواند ادامه پیدا کند. ما امیدواریم روشن‌تر شود و ابعاد کار از سلیقه مدیر و روابط خاص بیرون بیاید و با منطق و چارچوب مشخص‌تری با موضوع برخورد شود.
 

  • * کنسرت الیاس یالتین‌تاش

درخواستی که به دفتر موسیقی ارائه کردند برای اجرا در تهران بود، برای کیش که با خود منطقه آزاد در ارتباط هستند و طبق قانون مصوب مجلس شورای اسلامی همه نهادهای اجرایی تفویض اختیار شدند به بالاترین مقام منطقه ازاد. ما درباره تهران تقاضا داشتیم و مخالفت کردیم، درباره منطقه آزاد از ما استعلامی نشده است. سیاست‌های فرهنگی ما با ترویج موسیقی پاپ ترک در کشور در زمان حاضر سازگاری ندارد و بازار فرهنگی ما به اندازه کافی از ثبات برخوردار نیست و تعادلی بین داد و ستد فرهنگی برقرار نیست. در صنعت توریسم و پوشاک وزنه طرف ترک خیلی سنگین‌تر است و به نظرم نمی‌توانیم این بازار را بدون فکر کردن به مقدماتی یکباره باز کنیم و اگر باز کردیم نمی‌توانیم محدود به یک گروه یا یک شرکت کنیم. در طول زمان بیشتر باید روی آن (باز شدن این فضا) فکر کرد.
 

  • * جیپسی‌کینگز قلابی!

درباره قلابی بودن یا نبودن گروه دفتر موسیقی هیچ ورودی ندارد؛ ما به اصالت جیپسی‌کینگز بودن مجوز ندادیم. نمونه موسیقی ارائه دادند و مجوز گرفتند. موسیقی آن‌ها بافتی از موسیقی فولکلور آن منطقه است، ما احساس می‌کنیم آن موسیقی چیزی نیست که جریان موسیقی ما را تحت‌الشعاع قرار بدهد. می‌دانید بسیاری از موسیقی‌های ما متهم هستند از موسیقی پاپ الگوبرداری کردند. وقتی فضا چنین مستعد است و راه برای ورود این نوع موسیقی پاپ باز شود موسیقی ما را کاملا تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و جریان اقتصادی را برمی‌گرداند.


%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A